ให้นึกไป ทบทวนใหม่ ว่าใจหนอ
จะว่ายุบ จะว่าพอง ต้องรู้พอ
อย่ามุ่งขอ ละโมบไป ให้เกินกำลัง
ว่าจะไม่ แต่ใจ ก็ไม่เชื่อ
ยังฉาบเกลือ เจอบนแผล แลลับหลัง
ที่ใจเรา ที่ใจตน จนกำลัง
ไร้พลัง จะรั้งใจ ให้กลับมา
อยู่ดีๆ ในที่ส่วนตน ก็ดีอยู่แล้ว
ไม่น่าไปแผ่ว กับแก้วใบร้าว ในคราวปัญหา
อย่าเอาตัวเอาใจ ไปไว้บนไฟ ไหม้เผากายา
ถ้าคิดว่าไม่ถือสา...ก็น่าจะปล่อยให้จบๆไป
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
