เสียงลมพา ลมพัดโชย โปรยปรายหว่าน
พายุเข้า เจ้าบัวลอย ลอยระราน
อุทกผ่าน พาลพิษฝน จนเจิ่งนอง
แม้ตอนนี้ ที่นั่งจ้อง มองท้องฟ้า
ยังครึ้มครา หาสดใส ให้เศร้าหมอง
เหมือนไม่มี ที่หลบภัย ไห้ร่ำร้อง
ฟ้าคะนอง จ้องระราน ผ่านอีกวัน
ฝนที่ตก ตกทั้งใจ ตกทั้งฟ้า
ทั้งสายฝน ทั้งน้ำตา พาหวาดหวั่น
แต่ความช้ำ นำความหมาย ไม่ต่างกัน
เพราะอากาศชวนเพ้อฝัน หรือความหวาดหวั่นที่พรั่งพรู
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
