มาก..สินทรัพย์นับคณา..ชลาศัย
อย่าง...ลึกไหลไพศาลที่ขานขึง
ไม่น่า..ทำคำเคล้า..เฝ้ารำพึง
เชื่อ...ว่าตรึงกำลัง..เพื่อหยั่งใจ
เพราะ..บางช่วงห้วงเห็นเป็นทางแหวก
ทะเล...แบกความเหงาเงาน้ำใส
บ่อบอก..ถึงเหยียบย่างสู่ข้างใน
บางอย่าง..ไยไหลเชี่ยวสุดเรี่ยวแรง
คง..ดูแลแต่ใจห่างไกลเจ้า
เป็น...ผู้เฝ้าเย็นย่ำสู่ค่ำ-แจ้ง
ได้แค่..ห่วง..หวงห้ามตามแสดง
เฝ้าระวัง...ระแวง...อยู่แค่นั้น
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
