ลมวสันต์ เหมัน หรือลมไหน
ก็ปลิวพัด สะบัดให้ หัวใจหวิว
ยามลมหวน พัดน้ำผืน เป็นคลื่นริ้ว
สั่นเขย่า ภูเขาทิว เหมือนปลิวไป
โอว่าลม เอ๋ยสม อารมณ์รัก
พัดแรกนัก เจ้าลมเล่ห์ เสน่ห์ไฉน
ลมพัดผาย หมายเตือน ก็เหมือนใจ
ย่อมอ่อนไหว เปลี่ยนไป ไม่ต่างลม
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
30 มกราคม 2026, 03:15:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: ลมร้อน ชายแล แม่เนื้อนวล (อ่าน 7241 ครั้ง) |
| ||||||||||
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
Email:
