ดุจอกเศร้าเหงาคอยชม้อยแข
สูงสุดฟ้าตาแลยิ่งแท้หนอ
มีเพียงแสงแจ้งนวลให้ครวญรอ
พะเน้าพะนอคลอเคล้าแทนเจ้าตัว
ถึงยากเย็นเข็ญใจคงไม่ท้อ
เพียรเฝ้ารอขอเจ้าในเงาหลัว
แม้นจักขื่นฝืนทนความหม่นมัว
ใช่จักกลัวเพียงหวั่นเจ้าจันทร์ลา...
-บูรพาท่าพระจันทร์-
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
21 มีนาคม 2026, 02:01:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: " ก้อนหินกับพระจันทร์ " (อ่าน 11417 ครั้ง) |
| ||||||||||
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
Email:
