.jpg)
ความทรงจำย้ำฝันถึงวันเก่า
แม้เป็นเงาเศร้าจางรางรางเหลือ
ก็ย้ำเจ็บเหน็บจนล้นเรื้อเฟือ
ดุจแล่เนื้อเกลือทา...สุดสาใจ
อนุสรณ์วอนฤทัยมากใหลหลง
เกินจำนงคงฤทธาความสาไถย
เกาะติดแน่นแม้นปลิงสิงหทัย
เฝ้าชอนไชให้ครวญเพราะนวลลวง
...
บูรพาท่าพระจันทร์
ความทรงจำลำ้ลึกจนนึกหวาด
เหมือนเกลียวคลื่นซัดสาดไม่ขาดช่วง
อยากลบลืมร้าวรวดที่ปวดทรวง
ไม่อาจท้วงทักจิตให้คิดคลาย
จึงจำเนียรเวียนว่ายในวัฏฏะ-
-สังสาระ ณ.กาลฤาผ่านหาย
แสวงสุขในทุกข์ทนอันกล่นราย
หวังสุดท้ายปลายทางจะวางลง
เหมือนเกลียวคลื่นซัดสาดไม่ขาดช่วง
อยากลบลืมร้าวรวดที่ปวดทรวง
ไม่อาจท้วงทักจิตให้คิดคลาย
จึงจำเนียรเวียนว่ายในวัฏฏะ-
-สังสาระ ณ.กาลฤาผ่านหาย
แสวงสุขในทุกข์ทนอันกล่นราย
หวังสุดท้ายปลายทางจะวางลง
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
