มิได้เป็น..ลูกแย่ให้แม่คิด
นึกไม่ออก..หลงผิดไปวันไหน?
รู้แต่ว่าต่อแต่นี้ไม่มีใคร?
เพราะหัวใจแบ่งเจ้าเท่าเท่ากัน
เอาความแกร่ง..ของแม่ไปแค่ครึ่ง
สู้ให้ถึงดวงดาวที่เจ้าฝัน
แม้สะดุดหยุดขวางลงกลางครัน
แม่ยังปันก๊อกสองไว้รองเรือน
มอบความสุข..ทุกข์น้อยเป็นร้อยเท่า
ที่แม่เฝ้าเก็บให้ไว้เป็นเพื่อน
ไปโปรยปรายพรายพราวบนดาวเดือน
เมตตาเตือนปัญญานำพาตน
เอาธรรมะ..บริสุทธิ์ไว้ฉุดรั้ง
ยามพลาดพลั้งประทังจิตประสิทธ์ผล
ให้ลูกแม่ชนะภัยในใจคน
ณ.เบื้องบนคุ้มครอง...ทั้งสองใจ
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
