ต่อน้องพันทอง
เขียนจากปากหากว่ามาจากใจ
แล้วทำไมน้องหญิงทำนิ่งเฉย
กลอนน้องนั้นน่ารักนักทรามเชย
พี่อย่าเอ่ยความนัยให้เธอจริง
มีความคิดมากมายหลายรูปแบบ
พี่เคยแอบสงสัยใจของหญิง
รักเพียงพี่เอ่ยไว้ใจประวิง
น้องอย่าทิ้งพี่ไว้ที่ปลายทาง
อยาต่อว่า เลยหนา นิจจาเจ้า
อย่าหน้าเง้า หน้างอ พอเสียบ้าง
อันความรัก เหมือนเส้นใย ที่บอบบาง
เรามาร่วม กันสร้าง อย่าร้างลา
ถ้ารักจริง จะไม่ ให้ทิ้งขว้าง
ระหว่างทาง ฟูมฟัก รักหนักหนา
ถึงปลานทาง มิมีห่าง ร้างแรมรา
จะรักมั่น จนกว่า ฟ้ามลาย
พันทอง
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
