ตอบน้องพันทอง
ยิ่งคิดถึงแจ่มจันทร์หวั่นใจนิด
หนึ่งอาทิตย์เจ็ดวันแสนหวั่นไหว
เห็นน้องออนทุกครั้งยังห่วงใย
เห็นทรามวัยไม่ทักชักพะวง
ไม่มีวันเปลี่ยนแปรแลเป็นอื่น
กลอนงามชื่นเขียนไว้ให้ลุ่มหลง
คงเป็นเพียงแค่กลอนอรอนงค์
อ่านแล้วปลงเถิดเราเศร้าจริงจริง
กลอนน้องนั้น เขียนไป ด้วยใจคิด
จะหวั่นจิต ทำไม ใคร่รักยิ่ง
เขียนจากปาก พี่จ๋า อย่าประวิง
ที่น้องนิ่ง ไม่ทัก อยากลองใจ
อย่าได้คิด มากมาย เลยขวัญจิต
อย่าได้คิด ฟุ้งซ่าน พานหวั่นไหว
รักเพียงพี่ คนเดียว ยอดดวงใจ
ไม่มีใคร มาเทียบ เปรียบปานเลย
พันทอง
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
