๏ สองตะเข้จะกัดกระสินธุ์กระเซ็น ก็คงประดุจละอองยะเย็น
ยะเยือกกาย
๏ เรามนุษย์สิดูก็รู้ปะร้าย กระชากกระหวัดอุทกกระจาย
ตะหลิ่งพัง
๏ โอ้มหาสมุทรจะหยุดพลัง ก็ยากสิเกินพละกระมัง
เจอะกุมภีร์
๏ เฮ่อ!พิโธ่จะชมกะยุทธวิธี ตะเข้จะปล้ำกระเซิงนที
ริสังหาร
๏ เราสิขอยะย่องยะยองและคลาน เพราะเกิดจะกลัวกะวาย ณ ปราณ
ตะเข้กิน

บัณฑิตเมืองสิงห์





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า