คนพื้นพื้นคนนี้ที่เดินเดิน
มองผิวเผินเกินขาดอนาถหนอ
แต่ใจจริงมั่นรักที่ถักทอ
เขายังรอใครหนึ่งซึ้งดวงใจ
ความหวานซึ้งเลอเลิศประเสริฐศรี
ความหวังดีตรึงจิตคิดฝันใฝ่
รวยคำหวานผ่านซึ่งถึงข้างใน
เขามิได้ยินดีเท่ามีเธอ
อันกลอนกานท์ขานคำลำนำกล่าว
ที่พี่เฝ้าอ้อนวอนสานส์เสนอ
น้องซึ่งจิตตรึงใจใคร่ครวญเจอ
ที่พี่เพ้อมากพ้นพรรณนา
อันหญิงงามเกินสามในบ้านนี้
มอบวจีคำหวานถวิลหา
หลงละเมอเผลอใจให้พี่ยา
พี่นั้นหนาจริงใจกับใครกัน
หทัยกาญจน์
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
