แวะมาดูคนหม่นบ่นนอนดึก
อารมณ์คึกนึกหวนชวนสยอง
ตั้งกระทู้ไหวหวั่นจนหันมอง
เป็นทำนองของกวี, ผู้ชีช้ำ
เห็นทีวียังเปิด เถิดพี่ข้า!
ด้วยสองตาอาวรณ์นอนร้องร่ำ
เมื่อตอนดึกนึกไปหรือใครทำ?
หรือเป็นเพียงเสียงพร่ำ, ระกำกลืน
ห่างกระทู้มานานอาการแปลก
ใครทำให้ใจแตกแหลกสะอื้น
สาวคนไหนซ่อนซุกจึงลุกยืน
ท่ามดึกดื่นขื่นขับ, ไม่หลับนอน
เข้ามาดูคนดึก นึกเป็นห่วง
กลัวถูกลวง ถูกอุ้ม จนรุ่มร้อน
สิ้นใบมีดคมลึกผนึกกลอน
กลัวพี่อ่อนนอนเศร้า, สาวเย้ายวน
หรือพี่ข้าซานซมระบมรัก
เห็นประจักษ์ดักดอมชื่นหอมหวล
หรือสาวใดไหนทักเข้าชักชวน
จึ่งคร่ำครวญจวนหม่น, บ่นให้ฟัง!






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า