กลีบสะท้อนแสงสมปะพรมโลก
ขับความโศกห่อนหายมลายหล่น
เหลือสีสันอันงามในยามยล
ม่านหมองหม่นหล่นหายมลายราญ
ฤา นางสวรรค์กำนัลเพชร
หว่านลงเก็จเกลื่อนหล้ามหาศาล
อบสุคนธ์บนสายธาราธาร
มอบกล่อมมานดวงหมองให้ผ่องพราย
นิราศร่วงสรวงชั้นเทวัญเอื้อ
ยังคงเหลือเชื้อทิพมิลิบหาย
ประโลมโลกโศกล้นให้พ้นคลาย
คือจุดหมายปลายทางสุรางค์ริน
ดาวระดา
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
07 กุมภาพันธ์ 2026, 12:01:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: --คือดอกไม้ -- (อ่าน 27720 ครั้ง) |
| ||||||||||
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
Email:
