เขาไม่มาอย่าเห็น, อย่าเป็นอื่น
เขาอาจยืนอยู่ข้างอย่างห่วงหา
แม้นไม่อาจมาพบหรือสบตา
ส่งหัวใจข้ามภูผา, มาชื่นชม
จะดักเอาขอบฟ้าจากราตรี
ในคืนที่หงอยเหงาคอยเฝ้าห่ม
ให้สดชื่นสบายกับสายลม
คอยพัดพรมกว่าเธอ, จะเผลอใจ.

| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
30 มกราคม 2026, 02:53:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: รักและการรอคอย (อ่าน 6472 ครั้ง) |
| ||||||||||