ไม่สนใจบาโฮสแม้นรูปหล่อ
สนใจเพียง..สอตอ(สตางค์)นะโฉมศรี
หากว่าถ้อยคำแนะ...โอเคดี
กัลมลีแสนชอบ...อยากขอบใจ

ขอแค่เพียงค่าจ้าง...สักนิดหน่อย
อย่าให้น้อย อย่าให้มาก...กุลพอไหว
กุลจะหา...เด็กดีหนีเรียนไว
มาคล้อไคล้ไม่หยุดพักสักนาที.


เงินมีมาก ฝากไว้เป๋ากุลก่อนนะกัล อิอิ

กว่าที่จะเข้าใจ...นี่คือรัก
ก็รู้สึก...ไม่รู้จักทั้งเราสอง
ก็รักนะ...แต่มันยังไม่ชำชอง
เลยมิรู้ "การประคอง"...ต้องทำไง

พยายามฝ่ายเดียว...มันก็ฝ่อ
มันหมดแรงทดท้อจนอ่อนไหว
พอมันถึงจุดเปลี่ยน...ก็ห่างใจ
แม้นยังใกล้ได้เห็นหน้ากันทุกวัน

แม้นเปิดใจพูดคุยทุกปัญหา
ยอมบากหน้าอ่อนข้อ...ทั้งเธอ-ฉัน
"ความอึดอัด"ถือกำเนิดกันและกัน
พยายามเท่าไหร่นั้นเหมือนอ่อนแรง

อยากจับมือเดินเคียงคู่อีกสักครั้ง
แต่หัวใจมันยับยั้งอย่างเหี่ยวแห้ง
ต้องการเธอ...แต่ใจฉันก็เปลี่ยนแปลง
เพราะหัวใจเธอแล้ง...ความอาทร

ฉันต้องการ เธอให้ ไม่มีหลบ
กลับไม่พบ"ความรัก"เหมือนดังก่อน
การแสดงที่ออกมาดั่งละคร
ที่แย้งย้อนความรู้สึก....ทั้งสองเรา.

อดทนนานขนาดนั้นย่อมบรรลุ
เหมือนอยู่กับฟันผุปวดตัวโก่ง
แต่ก็ทนอยู่นั่น....ช่างจรรโลง
กุลขอแจกสูตรโกงสัมพันธ์ใจ

เปลี่ยนให้เขาอดทนแทนเราบ้าง
เราจงสร้างความปวดหัวรัวเข้าใส่
ยิงกระสุนจากปากระยะไกล
หมากฝรั่งนั่นไซร้ให้เข้าคอ

ปล่อยให้เค้าเคี้ยวเอื้องมิมีหยุด
ส่วนเรารุดแต่งตัวรีบไปต่อ
จุดมุ่งหมายบาร์โฮสไม่รีรอ
เลือกเลยหนอแม่นาง...ตามเสปค

ออกจากโลงไปบาร์โฮสต่อ อิอิ