แล้วต่างกัล*ตรงไหนขยายหน่อย
จะนั่งหงอยคอยคานนานไหมน่ะ
อาจเหี่ยวแห้งแล้งใจไปนะจ๊ะ
อย่าพึ่งละพยายามตามหาไว

หรือมีแล้วคนซึ้งจึงค่อนแคะ
คอยแสยะยิ้มกวนป่วนจนไหม้
ควงมาโชว์ก่อนจ้าจะว่าใคร
ที่ว่าไปห่วงกัล*นั้นเดียวดาย


กวินพัฒน์


ก็แก่มันไปด้วยกันตรงนี้แหละครับ 55

แม้ยามนี้สองเทาเรามีน้อย
เอาสะสมชมบ่อยทยอยจ่าย
ให้หนักเท่าสองสาวเอาเรียงราย
ใส่ย่ามพายจ่ายปรับรับเต็มมือ

คนนั้นทำคนนี้ซวยช่วยด้วยครับ
มาเทียวปรับช่างทำได้เพียงคล้ายชื่อ
ในถุงย่ามเทากองต้องระบือ
เพราะมันคือสินสอดมากอดเอา


555

หยอกๆ

อาสาฬหบูชา (อา-สาน-หะ-บู-ชา)

@ อาสาฬหะ วันประเสริฐ
เลอเลิศ รักแบ่งปัน
ธ ตรึกพลัน สรรพสัตว์
ตัณหามัด หมองเศร้า
พึงขัดเกลา ช่วยเหลือ
เอื้อบัว กิเลสพ้น
ธรรมสว่าง กระจ่างท้น
จิตแผ้วเปี่ยมพระพร

@ อาสาฬหะ บูชา พารำลึก
ใฝ่ตรองตรึก พระธรรม เลิศล้ำสอน
กายจิตจึ่ง ปฏิบัติ ไป่แคลนคลอน
กิเลสรอน รักเกื้อ เอื้ออวยชัย

4 คำกำหนด เป็นบท โคลง


ขาด มี ดี เกิน

@ ขาด,เกิน ! ปรกติไซร้
.....ธรรมดา
มี,ขาด ในชีวา           
.....อย่ากลุ้ม
ดี พึงท่วม เวหา
.....มหาสมุทร
จงทุกผู้ ดี คุ้ม
.....ปรกให้สุขศานต์


เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา

หวังจะเขียนกลอนรักอีกสักหน
ร่ายประพนธ์ว่าจินต์ถวิลหา
แต่ใยหนอ กลอนกานต์ช่างด้านชา
อักษราสิ้นหวานผสานรวม

อักษราสิ้นขานแว่วหวานอยู่
ซาบซึ้งรู้ครั้งคราน้ำตาท่วม
สื่อความครบอบอุ่นดั่งนุ่นนวม
คล้ายเจ็บร่วมชอกช้ำด้วยคำใคร

ประสบการณ์ผ่านมาเวลาเก่า
ด้วยรักเล่าพรักพร้อมยินยอมให้
ถึงระกำลำบากเอ่ยปากไป
ทรัพย์หาได้จ่ายใช้แลกใจเธอ

อันมนุษย์สุขสมนิยมชอบ
เป็นคำตอบครรลองสนองเสนอ
ยามมั่งมีศรีนวลรัญจวนเจอ
ยามพลาดเผลอตกต่ำชอกช้ำจินต์

มวลบุปผาป่าใหญ่แนวไพรสนฑ์
หลากพันธ์ุจนรกชัฎเกินจัดสิ้น
บัวเปลี่ยนกลายหลายเหล่าคละเคล้าดิน
โฉมยุพินของฉันเช่นนั้นแล


มังตรา