กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้
ชุมชน บ้านกลอนไทย
23 กรกฎาคม 2018, 01:36:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Like เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1] 2 3 4 5 ... 10
 1 
 เมื่อ: 11 ชั่วโมงที่แล้ว 
เริ่มโดย รพีกาญจน์ - กระทู้ล่าสุด โดย รพีกาญจน์

ถูกตวาดสาดสีเรื่องขี้ผง
หนักเบาจงอดทนผจญฝ่า
หยุดโทษเวรเซ่นกรรมเก่านำพา
วาสนาต่ำต้อยด้อยเพียงดิน

ขุดคุณงามความดีมีกองโกฎิ
อ้างประโยชน์นานับเพิ่มทรัพย์สิน
สร้างปึกแผ่นแน่นหนาท่าทำกิน
ทั่วคามถิ่นธำรงยืนยงยาว

ยึดญาติพี่เพื่อนพ้องน้องหนึ่งรัก
ยากฉุดชักป้ายหม่นระคนฉาว
ทิ้งสาแหรกแบกหามยามถึงคราว
หยุดตรึงด้าวล่าถอยคอยตอบตี

คงแนวรุกจุกจิกพริกมะเขือ
เติมกรดเกลือถั่วเน่าปลาเจ่าจี่
ทุบกระเทียมเตรียมหอมพร้อมผักชี
รสแซบดีชูหลักปักประโคม

คิดปลดเปลื้องเคืองแค้นหมื่นแสนหวัง
แอบพุ่มหลังได้ทีรี่โผล่โหม
อุบายปรับสับหลอกออกจู่โจม
นี่โน่นโน้มไม่เชื่อเบื่อน้ำยา
.....................................

โรคเกียมัวกลัวกล้าด่าขี้โผ็ง
ยินท่าน"โจ็งโอ็ดโท็นผโจ็ญฝ่า"
กำจัดคนต้นตอก่อระอา
เอ๊ยใจข้าตาตุ่มลุ่มลงกอง

 อย่าดีก่า....

รพีกาญจน์
3 กุมภาพันธ์ 2561

"โจ็งโอ็ดโท็นผโจ็ญฝ่า" นักกลอนเอกแห่งวังหลวง บ้านกลอนไทย


 2 
 เมื่อ: 16 ชั่วโมงที่แล้ว 
เริ่มโดย weazu123 - กระทู้ล่าสุด โดย weazu123


ควรจดจำไว้เสมอว่า เราไม่เพียงแต่สร้างบนความสำเร็จ แต่เราสร้างบนความล้มเหลวด้วย

ฯพณฯ อับดุล กาลัม ประธานาธิปดีอินเดียคนที่ 11 จากหนังสือ ปีกแห่งไฟ




----------------------------------------------------------------------------------
**********************************************************



ร้อยครั้งได้ทำมา

มิหมายว่า สำเร็จร้อย

หยาดเหงื่อ ต้องหยดย้อย

เรี่ยวแรงถอย พลอยหน่ายเหียน

พักผ่อน ก่อนงานหนัก

จึงเข้ากลับ ด้วยความเพียร

ถึงแพ้ พ่ายวนเวียน

ยังผ่าไป เอาชัยมา...


weazu123 อาทิตย์ ๒๒ ก.ค. ๑๕๖๑



 3 
 เมื่อ: 17 ชั่วโมงที่แล้ว 
เริ่มโดย weazu123 - กระทู้ล่าสุด โดย weazu123
สังฆปรินายกหว่างยั่น ต้องการสืบทอดตำแหน่ง แต่ยังไม่ทราบสภาวะธรรมของศิษย์ ครั้งนั้นศิษย์ชื่อ
ซินเขา ได้แต่งโศลกไว้ที่กำแพงตรงทางเดินว่า



กายเราคือต้นโพธิ์ใหญ่

ใจของเราคือกระจกใส

เราเช็ดมันโดยระมัดระวัง ทุกชั่วโมง

และไม่ยอมให้ฝุ่นละอองจับ



ท่านเว่ยหลางเมื่อได้อ่าน จึงเขียนต่อไปว่า


ไม่มีต้นโพธิ์

ไม่มีกระจกเงาใส

เมื่อทุกอย่างว่างเปล่าแล้ว

ฝุ่นจะจับลงอะไร



-------------------------------------------------------------------------------------------
*****************************************************************

กายของเรา เหมือนเป็น ต้นโพธิ์ใหญ่

ส่วนในใจ เปรียบยก กระจกใส

เราต้องหมั่น เช็ดถู ดูแลใจ

กิเลสใด จงกำจัด ขัดออกเอย

/////////////////////////////////////////////////

ไร้   แล้วซึ่งต้นโพธิ์ใหญ่

ตัว   กระจก สวางใส ทำลายเสีย

ตน   หมด อาสวะ ตระหนักที

พ้น   แล้ว จึงไม่มี งานต้องทำ



weazu123 อาทิตย์ ๒๒ ก.ค. ๑๕๖๑

 4 
 เมื่อ: 17 ชั่วโมงที่แล้ว 
เริ่มโดย gittiga vongtema - กระทู้ล่าสุด โดย @free


นี่แหละหนอขอขานโบราณกล่าว
บางครั้งคราวขนมไหม้ยังไส้หวาน
มองสาวน้อยร้อยโลชะโอ๋นาน
อย่ามองผ่านขี้ริ้วก็หิ้วทอง

เศรษฐีนีมีจริงขายปิ้งหมู
มองบ้านหรูภายนอกออกสยอง
แต่งภายในใส่เฟอร์เผลอจำนอง
เจ๋งจึงต้องโสดเดี่ยวเก่งเหนี่ยวคาน(อ๋อเล่นเวท)

สร้างรีสอร์ทยอดฮิทติดบ้านนอก
เพลินสัตว์ออกสำเนียงเสียงประสาน
จงเพ่งพิศคิดมากถึงลากคลาน
เจ้าของบ้านพากร่อยฉันถอยเอง


รักน้อย คิดมาก

 5 
 เมื่อ: 19 ชั่วโมงที่แล้ว 
เริ่มโดย รพีกาญจน์ - กระทู้ล่าสุด โดย รพีกาญจน์

แม่หุงข้าวเป่าไฟไข่ทอดต้ม
ยื่นน้ำนมคอยท่ากินอาหาร
ชุดหลวมรัดอัดกลีบจีบเรียบบาน
เกิบหนังด้านผ้าใบใสคัทชู

กระเป๋าเรียนเปลี่ยนหลายสะพายถือ
ยืนโบกมือยื้อคอรอรถตู้
ก้มเล่นเกมกดลิปคลิกเฟชดู
ซองสีหรูซุกแบงก์แดงม่วงเทา

โตขึ้นเรียนได้เรียนเลื่อนชั้นสูง
คบเพื่อนฝูงจูงมือซื้อบ้านเช่า
ควบบึ่งบดรถเครื่องเฟื่องตัวเบา
วันหยุดเสาร์เรียนเสริมเติมวิชา

ผูกเนคไทใส่เสื้อยื่นสมัคร
กำหนดสักตำแหน่งแย่งนักหนา
เอาแค่สิบสอบพันดั้นด้นมา
ติดไหมข้าถ้าพลาดอาจสำรอง

เรียนลำบากยากเย็นหมดเป็นล้าน
เดือนทำงานใช้คืนเหลือหมื่นสอง
กินอย่างเจียมเขียมแย่แค่ประคอง
ทุกอย่างต้องจ่ายเงินเดินชีวิต

สองมือสากปากเปล่าเอาใจสู้
หาทางกู้หลายแหล่งแบงก์ให้สิทธิ์
ซ้ายโปะขวาหน้าหลังยังชีวิต
เล็กเริ่มผิดยากพ้นจนไม่ลง

รพีกาญจน์


 6 
 เมื่อ: เมื่อวานนี้ 
เริ่มโดย masapaer - กระทู้ล่าสุด โดย ระนาดเอก
ขอกราบขอบพระคุณทุกท่าน ในทุกคำอวยพร
ไม่ว่าจะเป็นร้อยแก้ว หรือร้อยกรอง
ขอให้พรอันประเสริฐทั้งหลาย
จงย้อนกลับคืนสู่ทุกๆท่าน เป็นร้อยเป็นพันเท่า
ขอความสุขทั้งความรื่นรมย์ จงมีแด่ทุกท่าน
และในทุกขณะทุกเวลา ในการเรียงร้อยงานวรรณศิลป์นะครับ!!

ด้วยรักและศรัทธา
ระนาดเอก


อายแบบน่ารัก

 7 
 เมื่อ: เมื่อวานนี้ 
เริ่มโดย พี.พูนสุข - กระทู้ล่าสุด โดย weazu123
มืดมนมานานตรึงม่านสมัย

จวบมืดกรายใกล้รำไรอุษา

จึงเหมือนมืดล้วนเรรวนชะตา

พิศวงเวลาล้าเล่ห์ระบาย

ชะรอยเสื่อมกฤติยาแห่งกาฬปักษ์

หรือน้ำหนักราตรีเพียงพลีสลาย

ปาฏิหาริย์ลึกลับพลอยดับวาย

สับสนมากมายปลายมืดมัว

เสมอโรยราพลังผิดสังเกต

ดื่นดวงดาเรศสังเวชสลัว

สงัดเย็นก็แปรเปลี่ยนเพียรแยกตัว

เรื้อร้างไปทั่วทั้งมณฑล


อารมณ์อรุณ โดย อ.แรคำ ประโดยคำ เรื่อง ในเวลา

--------------------------------------------
********************************

ไม่ทันดึกเสี้ยวเดือนก็เลื่อนลับ

ไม่ทันหลับดาวรายก็ร่ายหลบ

ไม่ทันมองเมฆทะมึนก็ขึ้นครบ

ไม่ทันฟ้าต้องกลบก็ฝนพราย


โดย อ.แรคำ ประโดยคำ  กระผมได้จดบันทึกไว้เนิ่นนาน แต่ด้วยความสะเพร่า จึงมิได้จด เรื่องเอาไว้....... ขออภัย ขออภัย


 8 
 เมื่อ: เมื่อวานนี้ 
เริ่มโดย ธนุ เสนสิงห์ - กระทู้ล่าสุด โดย ธนุ เสนสิงห์

เสนอหน้าพาร่างร้าย
กับร่างกายช่วงโรยรา
หน้านิ่วหิ้วถงยา
เดินโยกเยกมาเยี่ยมเยือน

ช่วงนี้มีกลอนเก่า
คงมาเล่าได้หลายเดือน
ฝากไว้ให้ผองเพื่อน
ผู้รักกานท์ได้อ่านกัน

ธนุ  เสนสิงห์

เร็ว ๆนี้จะนำเสนอเรื่องราว ชุดมหาภารตะนิทาน ๓ เรื่อง
พระนลคำกลอน พระสุธน มโนราห์คำกลอน สมุทรโฆษคำกลอน
นิราศ ต่าง ๆ และชุด แม่ศรีวรรณทอง ในโอกาสต่อไป

 9 
 เมื่อ: เมื่อวานนี้ 
เริ่มโดย รพีกาญจน์ - กระทู้ล่าสุด โดย รพีกาญจน์

รู้จักกันนั่นพี่นี่คุณน้อง
บ้างเกี่ยวข้องดองเนื้อสืบเชื้อสาย
สูงเชิดชูปู่ย่าโยงตายาย
ลดหลั่นท้ายลูกเล็กหลานเด็กแดง

ให้กำเนิดเกิดก่อกราบพ่อแม่
ขรัวพระแก่เมตตาหน้ายิ้มแฉ่ง
ร่วมเรียนรู้ครูศิษย์คิดแจกแจง
เราเพื่อนแพงท่านเธอเสมอกัน

มานสมัครรักใคร่ได้เคียงคู่
กินนอนอยู่ยืนร่างเดินสร้างสรรค์
มือเกี่ยวก้อยร้อยทรวงห่วงสัมพันธ์
ยาวบากบั่นสั้นต่อท้อมิมี

ง่วนกลางไร่ไถดะเป็นพระเอก
ชอบเป่าเสกเลขจารขานฤาษี
ร่ายเต้นรำคลำกลองพ้องดนตรี
เกือบสิบปีแต่งกลอนร่อนคำคม

คงกินข้าวคดไหช้อนใช้ตัก
เติมความรักวันนิดจุมพิตผม
พอเป็นผู้ดูแลเลิศบรม
บอร์ดอาศรมสีม่วงปิดดวงดาว

เกียรติศักดิ์บักใหญ่ห่างไกลชั้น
ห้ามร่วมขันน้ำรินนั่งกินข้าว
ละเตี่ยวหลวมสวมสูทเลิกพูดลาว
ฟังนะจ้าวสำเหนียกเรียกประธาน

 ชอบใจๆ

รพีกาญจน์

บัก แปลว่า อ้าย


 10 
 เมื่อ: เมื่อวานนี้ 
เริ่มโดย พี.พูนสุข - กระทู้ล่าสุด โดย @free



ขอบฟ้าขลิบทอง

มิ่งมิตร...
เธอมีสิทธิ์ที่จะล่องแม่น้ำรื่น
ที่จะบุกดงดำกลางค่ำคืน
ที่จะชื่นใจหลายกับสายลม

ที่จะร่ำเพลงเกี่ยวโลมเรียวข้าว
ที่จะยิ้มกับดาวพราวผสม
ที่จะเหม่อมองหญ้าน้ำตาพรม
ที่จะขมขื่นลึกโลกหมึกมน

ที่จะแล่นเริงเล่นเช่นหงส์ร่อน
ที่จะถอนใจทอดกับยอดสน
ที่จะหว่านสุขไว้กลางใจคน
ที่จะทนทุกข์เข้มเต็มหัวใจ

ที่จะเกลาทางกู้สู่คนยาก
ที่จะจากผมนิ่มปิ้มเส้นไหม
ที่จะหาญผสานท้านัยน์ตาใคร
ที่จะให้สิ่งสิ้นเธอจินต์จง

ที่จะอยู่เพื่อคนที่เธอรัก
ที่จะหักพงแพรกแหลกเป็นผง
ที่จะมุ่งจุดหมายปรายทะนง
ที่จะคงธรรมเที่ยงเคียงโลกา

เพื่อโค้งเคียวเรียวเดือนและเพื่อนโพ้น
เพื่อไผ่โอนพลิ้วพ้อล้อภูผา
เพื่อเรืองข้าวพราวแพร้วทั่วแนวนา
เพื่อขอบฟ้าขลิบทองรองอรุณ


   โดย อุชเชนี
 ๒๔๙๕

หน้า: [1] 2 3 4 5 ... 10

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s