หากการเพ้อฝัน คืออาการประจำวัน...ของใจฉันวันนี้
คงเป็นอีกหนึ่งห้วงเวลานาที...ที่มีอาการว้าวุ่น
เดินหน้าถอยหลังเกือบพลั้้งพลาดไป...เพราะใจคิดถึงคุณ
หัวใจสิ้นไร้ไออุ่น...หมุนเคว้งชุลมุน...สุดแสนวุ่นวาย
 

ไม่ได้เป็นคนดังอย่างหวังหยู่
ไม่ได้เป็นสายบู๊เป็นสายหลง
ความจำสั้นนึกช้าพะว้าพะวง
กลอนหนึ่งบทก็คงเหมาะสมวัย..