เผลอรับปากโอนเงินประเดี๋ยวนี้
โถ่ชีวี...แล้วไยไม่นิ่งเฉย
อยากตีปากตนเองไม่น่าเลย
อะไรเอ่ย....เงินหายวับไปกับตา

ฝากหัวใจใส่กลอนเพื่ออ้อนรัก
รอเธอทักกลับมาว่าแสนหวง
กระซิบบอกกลับไปหมายล่อลวง
ว่ารอควงเธออยู่นะรีบกลับมา

หากจังหวะหัวใจคล้ายเต้นถี่
บอกคนดีพบหมอหนอสักหน
หากใจสั่นขวัญพร่าอย่าอดทน
ชีพจรตกหล่นจนป่วยใจ

หากไร้เสียงหัวใจไม่ได้ยิน
บอกยุพินหาหมอหูดูก็ได้
อย่าวิตกกังวลร้อนรนไป
เช็คเร็วไวเถิดเจ้าอย่าเศร้านาน

วินวิน

ผิดอย่างนี้เรื่อยไปใครกำหนด
แสนรันทดหัวใจให้เสียหาย
หากเรายอมรับผิดปิดเชิงชาย
แล้วอีกฝ่ายเมื่อใดผิดคิดให้ดี

เล่นต่อกลอนหลอนหลอกบอกเราผิด
เราสะกิดเธออ่อนกลอนทุกที่
เรื่องสำนวนชวนฝันนั้นมากมี
เรื่องคำผิดติดถี่ครูตีตาย

วินวิน

เขียนผิด พิมพ์ผิดบ่อยเกิน 

ความรักคือดวงไฟในความมืด
พอรักจืดก็เหมือนเฝื่อนป่วยไข้
หลากอารมณ์ขมพร่าระอาใจ
แม้นผู้ใดสมหวังพลังมี

ยามเมื่อรักสมหวังดั่งใจหมาย
เรื่องความตายไกลห่างอย่างรู้ที่
ยามพลาดหวังทางดำก่ำทันที
จะตายเสียเดี๋ยวนี้แล้วที่รัก


วินวิน

บอกรักใครไม่คิดติดกับดัก
ทำพลาดหนักพูดผิดจิตแดดิ้น
นี่แหละหนาปากไวเกินใจชิน
สุดถวิลอาลัยไม่น่าเลย

วินวิน

บอกรักลมรักฟ้าฝ่าอากาศ
ด้วยมายมาดวาดรักถักความฝัน
พบว่าเธอมีใจอยู่หลายอัน
รักเรานั้นแค่ของเล่นเป็นสิ่งลวง

วินวิน

พูดลอยลอย แต่ใจคล้อย ลอยตามคำ
คิดย้ำย้ำ จำคำรัก ปักใจอยู่เสมอ
นานแล้วนะ ไม่พบปะ ไม่พบเจอ
อยู่ทางนั้น หวังว่าเธอ ก็คงจะ...คิดถึงกัน