เบญจางคอักษร๒๙
กลอนสุภาพ
( คำผวน )

โลกสวย 

  มองเห็นมวลนวลใสในสวนป่า
สวยงามตาหมอกดีมีดอกขาว
ไม้ดอกเรียงเคียงรอคอเรียงยาว
งามฟ้าหาวฟ่องท้าฟ้าท่องแดน

สีดอกแดงรู้แสงแรงสู้แดด
ดอกสีแสดเคยงอคอเงยแหงน
รับแสงส่องผ่องสุดผุดส่องแทน
งามแว่นแคว้นไม้เดื่อเมื่อได้ยล

กาพย์วาสุกรี ๑๒

เชิญชื่นชมบุปผชาติ   สวยผุดผาดพืชพันธุ์ผล
เห็นไม้เด่นด้วยจิตดล      บนพื้นหล้าป่าหลากหลาย

พืชตระเตรียมตอนเช้าตรู่        ยามเข้าสู่แสงสาดส่าย
อาทิตย์ก่อทอประกาย   แสงเฉิดฉายอ้อชวนชม

อินทรธนูฉันท์๑๒

งามอ้อลออละเอียด   เบนเบียดสนิทสนม
ดอกออกระดาระดม  ลมพัดสะบัดสไบ

เช้าสายขจายขจร   ตอนสางสว่างไสว
ดื่นดาษวิลาสวิไล     ไพรแย้มแอร่มอรุณ

วารินทร์นาคราชฉันท์๒๘

สุมาลีประดับประดา   
นภาหล้าสนับสนุน
ทิฆัมพรละม้ายละมุน
ตระกองลุ้นประคับประคอง

เจริญตานิวัตินิเวศน์
ณ ชายเขตพนาสนอง
สงบซึ่งคะนึงคะนอง
ตะวันส่องฉลองทิวา

กาพย์ยานี๑๑

ธรรมชาติวาดแจ่มชัด
มอบสองหัตถ์กลางเวหา
ตกแต่งด้วยสองตา
มีฟากฟ้าเย็นร้อนไฟ

มีแสงแห่งความสุข
ตะวันลุกเริ่มหลงใหล
เช้าเย็นเห็นเยื่อใย
แสงสดใสไม่เสื่อมทราม

      ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน

@ สงกรานต์ เถลิงศกให้
....สุขสบาย
สรรพ(ะ)เภท ไป่กล้ำกราย
....แวะข้อง
ครอบครัวชื่น ทุกข์คลาย
....นะเพื่อน
ธรรมเพื่อชน คนซ้อง
....ซาบซึ้งขับขาน

อินทรลิลาตฉันท์ ๑๑

@ สงกรานต์ สิเคลื่อนผ่าน
....อดีตวาร สลัดพ้น
โฉดชั่ว คละคลุ้งตน
....มุมั่นธรรม ประจำใจ

@ สงกรานต์ สิเคลื่อนเข้า
....พระธรรมเนา ประเทืองไกล
ชนชื่น ระรื่นไซร้
....ลุสุขสันต์ นิรันดร์เทอญ