แต่ทว่ายามใด....เมื่อได้รัก
ยามนั้นย่อมตระหนัก...ใช่ความเผลอ
รักที่เราเฝ้ากอดก่าย...ร่างกายเธอ
ช่วงเวลาพาฝันเพ้อ...แสนอำไพ

มีจังหวะรักมาก..มิอยากจบ
กับจังหวะ...มิอยากพบความอ่อนไหว
"รัก"ที่เคยจินตนาพาห่างไกล
กลับต้องมาชดใช้...ความสัมพันธ์

เหมือนหมายปองครองคู่มิเหมาะสม
"รัก"จึงพลอยสะดุดล้มทั้งเธอ-ฉัน
แม้ว่าความบาดเจ็บไม่เท่ากัน
แต่ก็เจ็บ..เพราะรักนั้นขนานใจ

เราเป็นทั้งผู้ร้ายและพระเอก
ตามปัจเจกเวลา...พาขานไข
สองบทบาท...เรื่องเดียวกัน...แต่ห่างไกล
รักที่ใช่....และไม่รัก....ไม่ห่างเลย.

⌒☆ ❉ * ¤°.｡.☆⌒☆ ❉ * ¤°.｡.☆⌒

ผมก็รักของผมด้วยชมชื่น
กลัวคนอื่นหลอกป๊ามาจะยุ่ง
หว่านเสน่ห์สาวไหนไปเหมือนยุง
เลือดเต็มพุงสาวก็ไปไม่ดูแล


วินวิน

ป๊าทั้งคนนะครับ 555 ไม่รักไม่ห่วงได้ไงปูนนี้แล้ว

ทว่ารักมักมีท่าทีหยอก
แล้วมาบอก...มิได้อยากผิดผี
มาเย้าแหย่ลุงจ๋า...คล้ายราวี
แต่ที่จริง...เอ็มนี้...แอบรักลุง



เอ็ม.....กุลขอโต๊ดดดดดดดดด!!!!
ไปละ 5555หนีก่อนว้อยส์

สาวหุ่นช้างน่ารักมักกอดอุ่น
ผมนี่ลุ้นสาวป๊ามาเสนอ
เป็นมามี๊หุ่นอึ๋มสบึมเออ
เขียนกลอนเพ้อนานนะป๊าควรมี


วินวิน

   ไหงมางี้ 555  หยอกๆป๊า

•★•: *' `*: •☆ •★•: *' `*: •☆

หลากนิยามความรักจากผู้รู้
ยามพิศดูก็จริงดังที่เห็น
หากทว่า...เหตุใดคิดไม่เป็น
แม้นเข้าใจ...แต่ใจเย็นมิได้เลย

เมื่อการให้ให้มากทั้งหลากล้น
แต่มิใช่อีกคนร้องเอื้อนเอ่ย
ความต้องการสวนทางเหมือนอย่างเคย
คือเฉลย...ให้ไม่เท่าในสัมพันธ์

สิ่งที่ขาดไม่เติมก็เริ่มลด
สิ่งทีเกินไม่เคยหมดเหมือนสุขสันต์
เพราะว่าความ "ใส่ใจ" ไม่เท่ากัน
จึงเป็นข้อยืนยันวันจืดจาง

หากอดทนเพื่อถนอมการครองคู่
ก็ยังคงต่างมิรู้...ดูบาดหมาง
ยิ่งอดทน ยิ่งอึดอัด บนเส้นทาง
รักเธอนะ....แต่มันว่างในหัวใจ.

•★•: *' `*: •☆ •★•: *' `*: •☆

โอ้โหลุงโซคะ ....ข้อคิดดีมากๆเลยค่ะ ❤︎