ถูกทิ้งร้างว่างเปล่าเพราะเก่ารัก
เธอจะหักหาญใจไม่แลเหลียว
คิดอยากทิ้งชิ่งลาสักคราเดียว
เธอก็เลี้ยวหายลับไปกับตา

ทิ้งให้เราจมปลักรักครั้งเก่า
ผูกพันเราแค่ของตายไร้คุณค่า
สิ้นอาลัยในสัมพันธ์ที่ผ่านมา
หมดเวลาก็จบลบเรื่องเรา


วินวิน


ทักทายคุณแป้งน้ำครับ

 

ขอบพระคุณครับคุณพิกุล เป็นวสันตดิลกฉันท์ครับ พอดีก่อนผมแต่งนั้นได้อ่านนิพพานสูตรคำฉันท์ เป็นคำฉันท์ที่น่าฟัง สำนวนเก่า พบศัพท์ที่ฉันท์อยุธยาใช้ และมีบทไหว้ครูที่ฟังเพราะไหลลื่นมาก แต่งเป็นฉันท์ ๑๔ ทำนองเดียวกับในบุณโณวาท เสือโค และฉันท์สรรเสริญพระเกียรติพระเจ้าปราสาททองครับ ความลื่นอย่างเลิศของวสันตดิลกที่ได้อ่านเลยบันดาลให้เป็นชิ้นนี้ขึ้นมาได้ แต่ต้องขออภัยคุณพิกุลและท่านอื่นๆ ที่มาชมด้วยครับที่ดูประหลาด เพราะผมถือคติอ่านคำให้ตรงกับที่ภาษาต้นทางเขาว่า ฉะนั้นผมจะไม่อ่าน กฺษัย เป็น กะไส สองพยางค์ไปได้ (แต่มีข้อยกเว้นแน่ครับ ประสามนุษย์เรา) ข้อนี้เป็นความลำบากแก่ท่านที่มาอ่าน ขออภัยด้วยครับ