กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
30 กรกฎาคม 2026, 04:30:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: 1 [2] 3 4 5 6 ... 10
 11 
 เมื่อ: เมื่อวานนี้ 
เริ่มโดย PIKuL - กระทู้ล่าสุด โดย โซ...เซอะเซอ


ชีวิตจงดีดดิ้น................เลยเธอ
เมินปลกเปลี้ยมึนเบลอ......หลีกเลี้ยว
รักเกลียดเมื่อพบเจอ.........มิเก็บ กดเฮย
ระเบิดความแซ่บเซี้ยว.......เลิกซ้า*โลกสวย

*ซ้า : ซะ

...ปลุกปีศาจในตัวมนุษย์คืองานของเรา...555


 ฉลองกัน

โซ...เซอะเซอ
28 กรกฎาคม 2569



 12 
 เมื่อ: 27 กรกฎาคม 2026, 07:50:PM 
เริ่มโดย PIKuL - กระทู้ล่าสุด โดย PIKuL


ชีวิตเอ๋ยด่าวดิ้น.............ดำรงค์

ชีวิตยากอยู่คง..............สว่างจ้า

อิสระเมื่อปลดปลง.........พันธะ ใจเฮย

ความทุกข์ผ่านเชื่องช้า....สุขนั้นผ่านเร็ว

 13 
 เมื่อ: 27 กรกฎาคม 2026, 07:44:PM 
เริ่มโดย กวินพัฒน์ - กระทู้ล่าสุด โดย PIKuL


เป็นคนชงแล้วตบ...ด้วยรายได้
ช่างมากล้นกำไรยามเอื้อนเอ่ย
หนุ่มกวินคงไปลับเหมือนอย่างเคย
เก็บใบเทาไว้เสย....ให้กัลดู

หากใบเทามันยาก...ฝากกระซิบ
"เหรียญ"กระพริบมาง่ายกว่านะสู
ยื่น"กะลา" ขัดมันวับให้โฉมตรู
I give it to you...and goodbye.




 14 
 เมื่อ: 26 กรกฎาคม 2026, 11:06:PM 
เริ่มโดย โซ...เซอะเซอ - กระทู้ล่าสุด โดย กัลมลี*


มีแต่งานงานเข้าเศร้าตรงไหน
มีเงินใช้ไม่อั้นดันบ่นเฉย
ที่ยังโสดเพราะเลือกมากยากแบบเคย
ทำเป็นเปรยอยู่แบบป๊า...น่าเชื่อจัง

เป็นคนหน้าตาดีก็งี้แหละ
ตัวเลือกแยะทำอึนมึนขึงขัง
ทำกล้ากล้ากลัวกลัวตัวระวัง
จะมานั่งเสียใจเลยวัยนะ

 หัวเราะเยาะ

ระวังแก่คาบ้านกลอนเน้อ5555

 15 
 เมื่อ: 26 กรกฎาคม 2026, 10:53:PM 
เริ่มโดย กวินพัฒน์ - กระทู้ล่าสุด โดย กัลมลี*


ชื่อกวินนั้นคล้ายชายคนหนึ่ง
คนผู้ซึ่งรับหัวใจไปแล้วหนี
อยากจะเรียกแต่ความหลังฝังฤดี
ราวกับมีภาพซ้อนสะท้อนใจ

เรียกกวินเหมือนโดนมีดจ้วงกรีดแผล
มันท้อแท้จนแทบแอบร้องไห้
จงรับขวัญกัล* มาจะช้าไย
ได้สองใบสีเทาหายเศร้าเลย

 งกจริงๆ

ส่งค่าทำขวัญมาซะดีๆ  โฮ่ะ ๆๆๆ

 16 
 เมื่อ: 26 กรกฎาคม 2026, 11:28:AM 
เริ่มโดย วลีลักษณา - กระทู้ล่าสุด โดย วลีลักษณา

~*~กรองกานต์~*~

จารลิขิตร่ายคล้าย--------คำนึง
ครวญ ขับเพรียกรำพึง-----แต่เบื้อง-
วันวาร ที่ยังตรึง------------ตราอยู่
โดยมิอาจปลดเปลื้อง-----ปล่อยให้ลาญสลาย

หมายจะเขียนกลอนรักสลักร้อย
เจียรอักษรอ่อนช้อยเป็นสร้อยสาร
สอดประสมดนตรีคีตกานต์
ให้ก้องดังกังวานสะท้านทรวง

จากหัวใจดวงที่ไม่มีรัก
แกรงว่าจักจืดจางเป็นบางช่วง
เพราะเสกสรรปั้นทำเพียงคำลวง
วางเป็นบ่วงบาศก์ดักว่ารักเธอ

แต่ละตัวอักษราช่วยพาให้
แต่ละใจผ่อนร้อนดั่งตอนเผลอ
เหมือนตกในช่วงขณะลมละเมอ
ฝากจิตเพ้อดื่มด่ำต้องจำจอง

ลมอุสุมโบยโบกกรรโชกสาย
เวิ้งฟ้ากว้างพร่างพรายแดดสายส่อง
หลังฝนหลั่งสั่งลาฟ้าเรืองรอง
ผลัดความหมองหม่นสิ้นทั้งดินแดน

แต่ความหมองหม่นในหทัยนี่
อีกสักร้อยพันปีหรือกี่แสน
จักมีความใสสว่างขจ่างแทน
ความมืดแม้นสักน้อยในรอยใจ

ดอกยี่สุ่นกรุ่นกลิ่นรวยรินร่ำ
ปล่อยหยาดน้ำหยดหน่วงให้ร่วงไหล
ภาพตรงหน้าสวยงาม-แต่ยามใด
หนอจะได้ซาบซึ้งสักครึ่งเดียว

พาชีวิตล่วงผ่านมานานเนิ่น
ต้องเผชิญทุกข์เศร้าความเปล่าเปลี่ยว
ความสุขความขื่นขมช่างกลมเกลียว
ย้อมทุกเสี้ยวส่วนชนม์ระคนกัน

อยากให้ดอกรักบานสักล้านช่อ
เพื่อจะพอให้คว้าเอามาฝัน
คนไร้ใจใยจะถูกความผูกพัน
มาเหนี่ยวรั้งร้อยขวัญพันธนา

หวังจะเขียนกลอนรักอีกสักหน
ร่ายประพนธ์ว่าจินต์ถวิลหา
แต่ใยหนอ กลอนกานต์ช่างด้านชา
อักษราสิ้นหวานผสานรวม

จึงได้เกริ่นกล่าวถ้อย-----กรองกานต์
เอาจิตน้อมคนึงวาร------ก่อนนี้
คำหวานดั่งหยาดตาล-----ปนอยู่
ทุกอักขระบ่งชี้------ชอบนั้นเพียงไหน

หากได้พินิจวจนจาร
เฉพาะกานทะร่ำไร
ย่อมรู้รบิลระบุไฉน
เสนาะนัยยะฉันทา

เพรียกพร้องละมุนพิเราะสนาน
จะผสานสมานพา
ใจชื่นระรื่นปิติคนา
รจนามิเทียบเทียม

วลีลักษณา
๒๖ กรกฎาคม ๒๕๖๙
ที่มา
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=waleelaksana&month=07-2026&date=26&group=26&gblog=200

 17 
 เมื่อ: 25 กรกฎาคม 2026, 10:39:PM 
เริ่มโดย กวินพัฒน์ - กระทู้ล่าสุด โดย PIKuL


FCเอ็ม....เดาไว้ต้องใช่แน่
เรียกคนแรร์ไอเท็ม....หนึ่งในหมื่น
ส่วนตัวยัง งงดะ สระอืน
สระเอ็ม...คงสะอื้น...ไปทั้งปี


กุลมาแบบมั่วๆ ไปละ 555

 18 
 เมื่อ: 25 กรกฎาคม 2026, 10:18:PM 
เริ่มโดย PIKuL - กระทู้ล่าสุด โดย PIKuL


ความเละเทะหากรื้อ........ทบทวน

มีมากหลากกระบวน........ดั่งช้าง

ใบบัวปิดมิควร..............หางโผล่

มีเยอะจนตาค้าง............มากท้นเสียจริง





 19 
 เมื่อ: 25 กรกฎาคม 2026, 07:44:AM 
เริ่มโดย โซ...เซอะเซอ - กระทู้ล่าสุด โดย โซ...เซอะเซอ


...ประเทศกรูโกง...


เห็นคนโกงดาษดื่น...ขื่นสมเพช
สุดสังเวชขนาดไหน ไม่ขอเอ่ย
โกงกินกันทุกระดับ คับแก้วเลย
ครั้นถูกเผย ไทยเฉยผิน อย่างชินชา

ยอมนิ่งนั่ง ฟังกลุ่ม กุมอำนาจ-
ผู้ผูกขาด ยุติธรรม คือคำข้า
ผิดคือถูก ถูกคือผิด ปิดหูตา
ใช้อาญา หยุดคำถาม ห้ามวิจารณ์

อยู่ประเทศกรูโกง โหวงเหวงพิลึก
จิตสำนึก พลัดหลง ลงคอห่าน
อุดมกิน ล้างล้ม อุดมการณ์
ความกล้าหาญ มุดรู ด้วยอยู่เป็น

อยู่อย่างไร้ เสรี ศักดิ์ศรี สิทธิ์
อย่างเอออวย เพื่ออามิส สิ้นคิดเห็น
อย่างเสี้ยวคน แร้นแค้น แสนลำเค็ญ
รอเศษทาน กระซ่านกระเซ็น เดนธุลี

เห็นไทยเฉย ถึกทน คนหน้าด้าน-
เจื้อยแจ้วขาน โป้ปด รดราดถี่
ให้เหลือเกิน อัดอั้น กลั้นพจี
มอบพวงหรีดสดุดี...เสรีชน




Soul Searcher
Inspired to write 25/7/2026







 20 
 เมื่อ: 25 กรกฎาคม 2026, 05:27:AM 
เริ่มโดย manachida - กระทู้ล่าสุด โดย manachida

 กลบทสวนศร
( ประดิษฐ์โดย อาจารย์สมศักดิ์  ชำนาญกิจ )

 เบิกอรุณ

เช้าตื่นนอนร้อนรนรีบรนร้อน
ค่ำคืนนอนชื่นชวนเฝ้าหวนหา
นำสุขพรมรมย์รื่นวันคืนพา
ทิ้งอ่อนล้าร่ำบอกลาชอกช้ำ

ร้อนรนรีบ รนร้อน นอนตื่นเช้า
หาหวนเฝ้า ชวนชื่น นอนคืนค่ำ
พาคืนวัน รื่นรมย์  พรมสุขนำ
ช้ำชอกลา บอกร่ำ ล้าอ่อนทิ้ง

             ครูแดง มนชิดา   ประพันธ์

ผังบังคับ นำบทที่1 ลงบทที่2
โดยวิธีอ่านถอยหลังในบทที่1นำมาลงในบทที่2



หน้า: 1 [2] 3 4 5 6 ... 10

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s