ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[Msp.]

* บัวลอยไข่หวานมาแล้ว...แม่เอ๊ย....*

พายเรือย่ำจ้ำพายตามสายน้ำ
ปากป่า วร้องลำนำคำขับขาน
บัวลอยจ้า!..มาแล้วแจ้วซื้อทาน
อร่อยหวานชื่นใจเชิญให้ลิ้ม

ที่จุดเดิมเรือปลอดจอดเทียบท่า
ชะเง้อตาคอยรอพ่อกรุ้มกริ่ม
ทุกวันนั้นพี่ชายต้องได้ชิม
บัวลอยนิ่มไข่หวานซ่านถึงใน

พี่มาถึงอมยิ้มน้องอิ่มนัก
หยิบจวักตักบัวลอยคอยส่งให้
พี่เอื้อมรับประคองมือน้องไว
อายสะท้านสั่นไหวไม่กล้ามอง

ดึงมือกลับฉับไวให้ม้วนหลบ
ไม่กล้าสบสายตาที่มาจ้อง
แอบชมเงาพี่ชายในลำคลอง
เห็นพี่ต้องมองเชยเปรยรอยยิ้ม

มีบัวลอยน้ำขิงยิ่งอร่อย
พี่ลองหน่อยเอาไหมไข่ก็นิ่ม
ทั้งรสชาติหวานซ่าของปลากริม
อย่าเพ่ออิ่มยิ้มก่อนเดี๋ยวป้อนฟรี

ไม่ทันไรใครร้องก้องมาหา
อีตาแก่! ตาบ้า! หายหน้าหนี
อ๊ะ!...ไรหว่า....งานเข้าเมียเขามี
ไม่รอรีคว้าพายบ๊ายบายลา

จึงป่า วร้องก้องขายพายไปต่อ
เชิญแม่พ่อรอชิมบัวลอยจ้า!
ทั้งน้ำขิง! น้ำแห้ว! มาแล้วค่า!
เอ้า ! มามะ..เชิญมา..มาซื้อชิม

[ระนาดเอก]

๐ นั่งฟังเพลงลูกทุ่งริมคุ้งท่า
ถ้อยเนื้อหาครื้นเครงเพลงจุ๋มจิ๋ม
ยิ้มคล้อยตามซึมซับประทับพิมพ์
สวรรค์ปริ่มท่าน้ำยามปล่อยใจ

๐ เสียงแว่วหวานมาไกลจากชายคุ้ง
พี่สะดุ้งลุกนั่งอย่างจำได้
เสียงเจื้อยแจ้วอ้อนนี้มิใช่ใคร
คือทรามวัยแม่ค้า!สาวตาคม

๐ เสียงเรียกเอ๋ย!คว้าใจใครทั้งย่าน
อ้อยที่หวานแพ้โฉมฉาย!ร่ายขนม
ฝากฝีมือทั่วคลองคนร้องชม
ยิ้มหวานพรมบัวลอย!คนคอยบาน

๐ ทั้งน้ำขิง,น้ำแห้ว-แว่วคนเหมา
ขนมปลากริมไข่เต่า!ต่างกล่าวขาน
ยิ่งบัวลอยของน้อง!หนุ่มจ้องทาน
กว่าเทียบชานท่าพี่!หม้อนี้เบา

๐ รอเวลาน้องจ้ำพายพร่ำเรียก
ยินเสียงเพรียกน้องสะกิด,จิตกระเส่า
ลิ้มแต่เสียงไกลไกลไม่ทุเลา
รอขนมน้องเล่า!เป้าของใจ

๐ เสียงฝีพายใกล้เข้า!เสียงเจ้าชัด
ต้นของเสียงกำดัด!คัดพายไหว
หน้าแฉล้มแช่มช้อย,พี่คล้อยไป
ลืมขนมใดใด..แต่หมายเธอ!..

..ปล.ขำนะจ๊า..







..ขอบพระคุณ..ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ตครับ..
 

[สุภาพบุรุษทรชน]

ดูเขาเรียกตัดหน้าเลยมาเศร้า
พี่ระนาดเหมาไปหมดพจน์เสนอ
คงเหลือไว้ในเรือเผื่อได้เจอ
กลัวจะเก้อเพ้อหนักได้ทักชิม

เสียงแม่ค้าตาหวานปานน้ำผึ้ง
แจวมาถึงท่ารอบที่ขอบปริ่ม
พี่คอยท่ามานั่งหวังอยู่ริม-
จะได้ชิมบัวลอยที่คอยนาน

ขอบัวลอยน้ำขิงเป็นสิ่งแรก
พร้อมกับแจกรอยยิ้มพริ้มตาหวาน
ตักจากมือของน้องพี่ลองทาน
อร่อยปานจะกลืนมิฝืนคาย

อยากให้จอดนาน-นานพาลจะข้อง
กลัวพี่ต้องเป็นเบาหวานนานไม่หาย
กินบัวลอยคอยรักกระอักตาย
คงมิวายน้ำแห้วสักแก้วเอย.

...................................

.....แงๆ ...พี่ระนาดแซงโค้งไปนิดเดียว...กิ้วๆ

[chaipan1999]

๐ นั่งฟังเพลงลูกทุ่งริมคุ้งท่า
ถ้อยเนื้อหาครื้นเครงเพลงจุ๋มจิ๋ม
ยิ้มคล้อยตามซึมซับประทับพิมพ์
สวรรค์ริมท่าน้ำยามปล่อยใจ

๐ เสียงแว่วหวานมาไกลจากชายคุ้ง
พี่สะดุ้งลุกนั่งอย่างจำได้
เสียงเจื้อยแจ้วอ้อนนี้มิใช่ใคร
คือทรามวัยแม่ค้าสาวตาคม

๐ เสียงเรียกเอ๋ย!คว้าใจใครทั้งย่าน
อ้อยที่หวานแพ้โฉมฉาย!ร่ายขนม
ฝากฝีมือทั่วคลองคนร้องชม
ยิ้มหวานพรมบัวลอย!คนคอยบาน

๐ ทั้งน้ำขิง,น้ำแห้ว-แว่วคนเหมา
ขนมปลากริมไข่เต่า!ต่างกล่าวขาน
ยิ่งบัวลอยของน้อง!หนุ่มจ้องทาน
กว่าเทียบชานท่าพี่!หม้อนี้เบา

๐ รอเวลาน้องจ้ำพายพร่ำเรียก
ยินเสียงเพรียกน้องสะกิดจิตกระเส่า
ลิ้มแต่เสียงไกลไกลไม่ทุเลา
รอขนมน้องเล่า!เป้าของใจ

๐ เสียงฝีพายใกล้เข้า!เสียงเจ้าชัด
เจ้าของเสียงกำดัด!คัดพายไหว
หน้าแฉล้มแช่มช้อย,พี่คล้อยไป
ลืมขนมใดใด..แต่หมายเธอ!..

..ปล.ขำนะจ๊า..

มัวแต่ร่ายรสขนมชมตาหวาน
ถ้อยสำราญดังไกลให้ใจเพ้อ
ไม่ซื้อหาโบกเรียกแค่อยากเจอ
มาปรนเปรอถึงที่ให้พี่ชิม

พอไม่ซื้อแม่ค้าชักหน้าบูด
คำบ่นพูดค่อนแคะแสยะยิ้ม
พี่ระนาดจ๊ะจ๋ามากรุ้มกริ่ม
หรือจะลิ้มรสทัพพีน้องในมือ

ถอยกราวรูดฉุดร่างมาตั้งหลัก
เจอแม่ค้าหน้ายักษ์ซะแล้วหรือ
เงินไม่มีอยากจีบสาวทำตาปรือ
น้องอย่าถือพี่ระนาดมาดคุณชาย

มาทางนี้ดีกว่าคุณลูกค้า
แจวเรือมาเทียบท่าเพื่อค้าขาย
หม้อใหญ่ใหญ่หม้อเดียวเต็มเรือพาย
ตุ๋ยเต็มใจขายพี่ชายด้วยถั่วดำ...

  ..

[Msp.]

๐ นั่งฟังเพลงลูกทุ่งริมคุ้งท่า
ถ้อยเนื้อหาครื้นเครงเพลงจุ๋มจิ๋ม
ยิ้มคล้อยตามซึมซับประทับพิมพ์
สวรรค์ริมท่าน้ำยามปล่อยใจ

๐ เสียงแว่วหวานมาไกลจากชายคุ้ง
พี่สะดุ้งลุกนั่งอย่างจำได้
เสียงเจื้อยแจ้วอ้อนนี้มิใช่ใคร
คือทรามวัยแม่ค้าสาวตาคม

๐ เสียงเรียกเอ๋ย!คว้าใจใครทั้งย่าน
อ้อยที่หวานแพ้โฉมฉาย!ร่ายขนม
ฝากฝีมือทั่วคลองคนร้องชม
ยิ้มหวานพรมบัวลอย!คนคอยบาน

๐ ทั้งน้ำขิง,น้ำแห้ว-แว่วคนเหมา
ขนมปลากริมไข่เต่า!ต่างกล่าวขาน
ยิ่งบัวลอยของน้อง!หนุ่มจ้องทาน
กว่าเทียบชานท่าพี่!หม้อนี้เบา

๐ รอเวลาน้องจ้ำพายพร่ำเรียก
ยินเสียงเพรียกน้องสะกิดจิตกระเส่า
ลิ้มแต่เสียงไกลไกลไม่ทุเลา
รอขนมน้องเล่า!เป้าของใจ

๐ เสียงฝีพายใกล้เข้า!เสียงเจ้าชัด
เจ้าของเสียงกำดัด!คัดพายไหว
หน้าแฉล้มแช่มช้อย,พี่คล้อยไป
ลืมขนมใดใด..แต่หมายเธอ!..

..ปล.ขำนะจ๊า..

มัวแต่ร่ายรสขนมชมตาหวาน
ถ้อยสำราญดังไกลให้ใจเพ้อ
ไม่ซื้อหาโบกเรียกแค่อยากเจอ
มาปรนเปรอถึงที่ให้พี่ชิม

พอไม่ซื้อแม่ค้าชักหน้าบูด
คำบ่นพูดค่อนแคะแสยะยิ้ม
พี่ระนาดจ๊ะจ๋ามากรุ้มกริ่ม
หรือจะลิ้มรสทัพพีน้องในมือ

ถอยกราวรูดฉุดร่างมาตั้งหลัก
เจอแม่ค้าหน้ายักษ์ซะแล้วหรือ
เงินไม่มีอยากจีบสาวทำตาปรือ
น้องอย่าถือพี่ระนาดมาดคุณชาย

มาทางนี้ดีกว่าคุณลูกค้า
แจวเรือมาเทียบท่าเพื่อค้าขาย
หม้อใหญ่ใหญ่หม้อเดียวเต็มเรือพาย
ตุ๋ยเต็มใจขายพี่ชายด้วยถั่วดำ...

  ..

 emo_101โดนเรือขายถั่วดำมาล้ำหน้า
คิดแย่งเอาลูกค้า..แหม!น่าขำ
หวานอร่อยลอยเรือเจือน้ำคำ
ช่างขย้ำน้ำใจให้เคืองขุ่น

ขนมหวานซ่านคอทุกหม้อนี้
จะยกให้ชิมฟรีขอพี่ลุ้น
ไม่คิดค่าใช้จ่ายนะพ่อคุณ
แค่อุดหนุนกันบ้างเป็นบางวัน

ถามคนกลางคนนี้พี่ระนาด
หากอยากฟาดถั่วดำฉ่ำสนั่น
บัวลอยน้อยใจพี่ชัยพันธ์
ลูกค้าเป็นร้อยนั่นดันไม่เชิญ..ฮึ 


  ขำขำกันนะคะ 

[chaipan1999]

โถแม่คุณเรือแจวแจ้วขนม
มาติชมผมหนาพาขัดเขิน
พี่ระนาดขาประจำเขาเชื้อเชิญ
เคยเพลิดเพลินรสถั่วกลั้วหวานมัน

ทั้งกะทิมันข้นจนล้านเลี่ยน
ข้าวเหนียวเปียกทุเรียนยิ่งเฉิดฉัน
พี่ระนาดชอบเหมาผมทุกวัน
ร้อยลูกค้าต่อคิวกันยังให้แซง..

 

ขำขำครับ

[Msp.]

พี่ระนาดมาดคุณชายให้สะดุ้ง 
เรื่องจะมุ่งยื้อกันมาดันแย่ง
เอาอย่างนี้ดีไหมมาจ่ายแจง
เป็นขอแบ่งคนละครึ่งอย่างถึงตัว   

แต่ขอก่อนตกลงตรงส่วนแบ่ง
จะเอาแข้งแบ่งไหนใครเอาหัว
พี่จะเอาท่อนล่างหรือบนตัว
ไม่มีมั่วให้ก่อนไม่ค้อนเลย   

( ขำขำ ให้คนมาก่อนเลือกก่อนละกันค่ะ  )

[ระนาดเอก]

พี่ระนาดมาดคุณชายให้สะดุ้ง 
เรื่องจะมุ่งยื้อกันมาดันแย่ง
เอาอย่างนี้ดีไหมมาจ่ายแจง
เป็นขอแบ่งคนละครึ่งอย่างถึงตัว   

แต่ขอก่อนตกลงตรงส่วนแบ่ง
จะเอาแห่งแหล่งไหนใครเอาหัว
พี่จะเอาท่อนล่างหรือบนตัว
ไม่มีมั่วให้ก่อนไม่ค้อนเลย..(น้องมะสะแป)   

( ขำขำ ให้คนมาก่อนเลือกก่อนละกันค่ะ  )

๐ นั่งรอเรือบัวลอยสาวร้อยชั่ง
เรือตามหลังเร่งพายส่ายหัวเสย
เรือถั่วดำจ้ำรุกบุกท่าเกย
หนุ่มกระเทยชัยพันธุ์โจษจันไกล

๐ ขายอะไรไม่ขายชอบขายถั่ว
แต่งหน้ายั่วเสริมอกกันยกใหญ่
วิกก็สวมผมกลัดทัดดอกไม้
เหงื่อเราไหลดั่งเห็นเป็นหมีควาย(ล้อเล่นนะครับ)

๐ วันนี้ถั่วเธอเหลือ,เชื่อคนหลบ
ยามได้พบเสียงเธอเสนอขาย
คงปิดท่าปิดเรือนเหมือนหนีตาย
เธอจึงพายไล่ดะแบบคะนอง

๐ กำลังเหมาบัวลอยคล้อยหน้าหวาน
เหงื่อแตกกาฬถั่วดำทำสยอง
บอกทรามวัยบัวลอยพลอยตริตรอง
เชิญนวลน้องขึ้นท่าจะหารือ

๐ ทานขนมตรงนี้พี่มิกล้า
ทั้งสบตาไม่ถนัดอึดอัดสื่อ
ตรงร่มไม้ร่มนั้นพลันชี้มือ
หลบกระเทยอยากซื้อคือบัวลอย..(พี่ระนาดเอกจ้า)

ปล.พล็อตขำๆนะครับ..น้องชัยพันธุ์,น้องมะสะแป..

[สุภาพบุรุษทรชน]

พี่ระนาดมาดคุณชายให้สะดุ้ง 
เรื่องจะมุ่งยื้อกันมาดันแย่ง
เอาอย่างนี้ดีไหมมาจ่ายแจง
เป็นขอแบ่งคนละครึ่งอย่างถึงตัว   

แต่ขอก่อนตกลงตรงส่วนแบ่ง
จะเอาแห่งแหล่งไหนใครเอาหัว
พี่จะเอาท่อนล่างหรือบนตัว
ไม่มีมั่วให้ก่อนไม่ค้อนเลย..(น้องมะสะแป)   

( ขำขำ ให้คนมาก่อนเลือกก่อนละกันค่ะ  )

๐ นั่งรอเรือบัวลอยสาวร้อยชั่ง
เรือตามหลังเร่งพายส่ายหัวเสย
เรือถั่วดำจ้ำรุกบุกท่าเกย
หนุ่มกระเทยชัยพันธุ์โจษจันไกล

๐ ขายอะไรไม่ขายชอบขายถั่ว
แต่งหน้ายั่วเสริมอกกันยกใหญ่
วิกก็สวมผมกลัดทัดดอกไม้
เหงื่อเราไหลดั่งเห็นเป็นหมีควาย(ล้อเล่นนะครับ)

๐ วันนี้ถั่วเธอเหลือ,เชื่อคนหลบ
ยามได้พบเสียงเธอเสนอขาย
คงปิดท่าปิดเรือนเหมือนหนีตาย
เธอจึงพายไล่ดะแบบคะนอง

๐ กำลังเหมาบัวลอยคล้อยหน้าหวาน
เหงื่อแตกกาฬถั่วดำทำสยอง
บอกทรามวัยบัวลอยพลอยตริตรอง
เชิญนวลน้องขึ้นท่าจะหารือ

๐ ทานขนมตรงนี้พี่มิกล้า
ทั้งสบตาไม่ถนัดอึดอัดสื่อ
ตรงร่มไม้ร่มนั้นพลันชี้มือ
หลบกระเทยอยากซื้อคือบัวลอย..(พี่ระนาดเอกจ้า)

ปล.พล็อตขำๆนะครับ..น้องชัยพันธุ์,น้องมะสะแป..

จะพายเรือขายใจมีใครซื้อ
เสียงอื้อหือลือจำถึงคำฝอย
มีถั่วดำแนะนำประจำซอย
หลายคนพลอยวิตกตระหนกมา

พายเรือแอบแนบไปกลัวภัยลี้
จังหวะที่พี่ระนาดโดนพาดขา
ชัยพันธุ์ปั้นแต่งแบ่งกายา
รวบเข้าหาพี่ระนาดประกาศชัย

ใจมันล้าตากุ้งยิ้งขอชิ่งแล้ว
จ้ำเรือแจวแนวกลับรับไม่ไหว
เห็นบัวลอยคอยรักเลยทักไป
ว่าคอยใครอยู่เล่าจึงเศร้ามา

พายเรือผ่านขานบอกออกจากที่
ในวันนี้พี่ระนาดอาจมาช้า
เหลือบัวลอยให้พี่มีสักครา
โปรดเมตตาสักหน่อยแล้วค่อยไป

...................................
 

[chaipan1999]

พี่ระนาดมาดคุณชายให้สะดุ้ง 
เรื่องจะมุ่งยื้อกันมาดันแย่ง
เอาอย่างนี้ดีไหมมาจ่ายแจง
เป็นขอแบ่งคนละครึ่งอย่างถึงตัว   

แต่ขอก่อนตกลงตรงส่วนแบ่ง
จะเอาแห่งแหล่งไหนใครเอาหัว
พี่จะเอาท่อนล่างหรือบนตัว
ไม่มีมั่วให้ก่อนไม่ค้อนเลย..(น้องมะสะแป)   

( ขำขำ ให้คนมาก่อนเลือกก่อนละกันค่ะ  )

๐ นั่งรอเรือบัวลอยสาวร้อยชั่ง
เรือตามหลังเร่งพายส่ายหัวเสย
เรือถั่วดำจ้ำรุกบุกท่าเกย
หนุ่มกระเทยชัยพันธุ์โจษจันไกล

๐ ขายอะไรไม่ขายชอบขายถั่ว
แต่งหน้ายั่วเสริมอกกันยกใหญ่
วิกก็สวมผมกลัดทัดดอกไม้
เหงื่อเราไหลดั่งเห็นเป็นหมีควาย(ล้อเล่นนะครับ)

๐ วันนี้ถั่วเธอเหลือ,เชื่อคนหลบ
ยามได้พบเสียงเธอเสนอขาย
คงปิดท่าปิดเรือนเหมือนหนีตาย
เธอจึงพายไล่ดะแบบคะนอง

๐ กำลังเหมาบัวลอยคล้อยหน้าหวาน
เหงื่อแตกกาฬถั่วดำทำสยอง
บอกทรามวัยบัวลอยพลอยตริตรอง
เชิญนวลน้องขึ้นท่าจะหารือ

๐ ทานขนมตรงนี้พี่มิกล้า
ทั้งสบตาไม่ถนัดอึดอัดสื่อ
ตรงร่มไม้ร่มนั้นพลันชี้มือ
หลบกระเทยอยากซื้อคือบัวลอย..(พี่ระนาดเอกจ้า)

ปล.พล็อตขำๆนะครับ..น้องชัยพันธุ์,น้องมะสะแป..

จะพายเรือขายใจมีใครซื้อ
เสียงอื้อหือลือจำถึงคำฝอย
มีถั่วดำแนะนำประจำซอย
หลายคนพลอยวิตกตระหนกมา

พายเรือแอบแนบไปกลัวภัยลี้
จังหวะที่พี่ระนาดโดนพาดขา
ชัยพันธุ์ปั้นแต่งแบ่งกายา
รวบเข้าหาพี่ระนาดประกาศชัย

ใจมันล้าตากุ้งยิ้งขอชิ่งแล้ว
จ้ำเรือแจวแนวกลับรับไม่ไหว
เห็นบัวลอยคอยรักเลยทักไป
ว่าคอยใครอยู่เล่าจึงเศร้ามา

พายเรือผ่านขานบอกออกจากที่
ในวันนี้พี่ระนาดอาจมาช้า
เหลือบัวลอยให้พี่มีสักครา
โปรดเมตตาสักหน่อยแล้วค่อยไป

...................................
 

เห็นหนุ่มสุภาพบุรุษฯรีบรุดมา
งั้นเมตตาหนูบ้างจะได้ไหม
กินบัวลอยต่อยไข่สักสองใบ
ขึ้นท่าไปชิมถั่วตบท้ายที

ท่าที่แล้วพี่ระนาดเกือบพลาดพลั้ง
ทั้งรั้งหัวรั้งท้ายยังหลบหนี
เหลียวมาเห็นหนุ่มทรามจึงตามปรี่
ให้เกีรยติพี่กินบัวลอย..ค่อยว่ากัน.....นะจ๊ะ!


 emo_75แซวเล่นนะครับ

[Msp.]

พี่ระนาดมาดคุณชายให้สะดุ้ง 
เรื่องจะมุ่งยื้อกันมาดันแย่ง
เอาอย่างนี้ดีไหมมาจ่ายแจง
เป็นขอแบ่งคนละครึ่งอย่างถึงตัว   

แต่ขอก่อนตกลงตรงส่วนแบ่ง
จะเอาแห่งแหล่งไหนใครเอาหัว
พี่จะเอาท่อนล่างหรือบนตัว
ไม่มีมั่วให้ก่อนไม่ค้อนเลย..(น้องมะสะแป)   

( ขำขำ ให้คนมาก่อนเลือกก่อนละกันค่ะ  )

๐ นั่งรอเรือบัวลอยสาวร้อยชั่ง
เรือตามหลังเร่งพายส่ายหัวเสย
เรือถั่วดำจ้ำรุกบุกท่าเกย
หนุ่มกระเทยชัยพันธุ์โจษจันไกล

๐ ขายอะไรไม่ขายชอบขายถั่ว
แต่งหน้ายั่วเสริมอกกันยกใหญ่
วิกก็สวมผมกลัดทัดดอกไม้
เหงื่อเราไหลดั่งเห็นเป็นหมีควาย(ล้อเล่นนะครับ)

๐ วันนี้ถั่วเธอเหลือ,เชื่อคนหลบ
ยามได้พบเสียงเธอเสนอขาย
คงปิดท่าปิดเรือนเหมือนหนีตาย
เธอจึงพายไล่ดะแบบคะนอง

๐ กำลังเหมาบัวลอยคล้อยหน้าหวาน
เหงื่อแตกกาฬถั่วดำทำสยอง
บอกทรามวัยบัวลอยพลอยตริตรอง
เชิญนวลน้องขึ้นท่าจะหารือ

๐ ทานขนมตรงนี้พี่มิกล้า
ทั้งสบตาไม่ถนัดอึดอัดสื่อ
ตรงร่มไม้ร่มนั้นพลันชี้มือ
หลบกระเทยอยากซื้อคือบัวลอย..(พี่ระนาดเอกจ้า)

ปล.พล็อตขำๆนะครับ..น้องชัยพันธุ์,น้องมะสะแป..

จะพายเรือขายใจมีใครซื้อ
เสียงอื้อหือลือจำถึงคำฝอย
มีถั่วดำแนะนำประจำซอย
หลายคนพลอยวิตกตระหนกมา

พายเรือแอบแนบไปกลัวภัยลี้
จังหวะที่พี่ระนาดโดนพาดขา
ชัยพันธุ์ปั้นแต่งแบ่งกายา
รวบเข้าหาพี่ระนาดประกาศชัย

ใจมันล้าตากุ้งยิ้งขอชิ่งแล้ว
จ้ำเรือแจวแนวกลับรับไม่ไหว
เห็นบัวลอยคอยรักเลยทักไป
ว่าคอยใครอยู่เล่าจึงเศร้ามา

พายเรือผ่านขานบอกออกจากที่
ในวันนี้พี่ระนาดอาจมาช้า
เหลือบัวลอยให้พี่มีสักครา
โปรดเมตตาสักหน่อยแล้วค่อยไป

...................................
 

นั่งคอยคนทนไปไม่เข้าท่า
พี่ระนาดอาจช้าว่ามาได้
ส่งใครคอยบอกข่าวเล่ามาไกล
แถมประกาศขายใจในเรือพาย

บัวลอยเหลือมากมายขายไม่หมด
รอลูกค้ามาซดก็หดหาย
หรืออาเพศเหตุผันอันตราย
พี่ระนาดหายไปไม่เห็นมา

สุภาพบุรุษหยุดทานของหวานก่อน
อย่ารีบร้อนขายใจกับใครหนา
ขอสักนิดต่อรองตรองราคา
เผื่อพี่ระนาดขาดลาค่อยว่ากัน

[Msp.]

เฮ้อ..ขายหมดแล้วบัวลอยถอยดีกว่า
เหลือล้นบ่าคือแห้วแก้วของฉัน
เอากลับบ้านทานให้หมดซดให้มันส์
เอาหัวหั่นปั่นทาเวลานอน 


หุหุ..สารพัดประโยชน์ของแห้ว....   แห้วตลอด 

 ปล.ขำขำจ้า นะค๊า...ข้าน้อยอ่อนหัดจัง   

[ไพร พนาวัลย์]

สะแปเอ๋ยขายแห้วลุงได้ไหม?
เป็นยังไงหนอแห้วมาหลอกหลอน
จะได้กินสามเวลาและก่อนนอน
ขอเหมาหมดหาบคอนกินทั้งปี 

 

“ลุงปรางค์ จ้า”

[chaipan1999]

สะแปเอ๋ยขายแห้วลุงได้ไหม?
เป็นยังไงหนอแห้วมาหลอกหลอน
จะได้กินสามเวลาและก่อนนอน
ขอเหมาหมดหาบคอนกินทั้งปี 

 

“ลุงปรางค์ จ้า”

[/quote

กินแห้วแล้วอย่าลืมมาลองถั่ว
ผมมายั่วตามทึ้งจนถึงที่
มะสะแปตักน้อยน้อยแค่พอดี
แบ่งพ่อค้าถั่วคนนี้ให้ลุงปรางค์..

 emo_85มาแซวครับ

[Msp.]

สะแปเอ๋ยขายแห้วลุงได้ไหม?
เป็นยังไงหนอแห้วมาหลอกหลอน
จะได้กินสามเวลาและก่อนนอน
ขอเหมาหมดหาบคอนกินทั้งปี 

 

“ลุงปรางค์ จ้า”

กินแห้วแล้วอย่าลืมมาลองถั่ว
ผมมายั่วตามทึ้งจนถึงที่
มะสะแปตักน้อยน้อยแค่พอดี
แบ่งพ่อค้าถั่วคนนี้ให้ลุงปรางค์..

 emo_85มาแซวครับ

ขนมหมดไม่ลดจะซดแห้ว
เอาเข้าแล้วพ่อค้าถั่วมั่วลุงบ้าง
กะขอแบ่งแย่งลูกค้ามาทุกทาง
จะไม่ว่างทางเดินให้เพลินกัน

พี่ระนาดโดนปาดไปไม่ลดละ
สุภาพบุรุษนะก็เอาไปไม่เหลือนั่น
ลุงปรางค์ก็ไม่คลาดมาตัดกัน
ไชยพันธ์..งั้นแบ่งถั่วให้บัวเลย...บ้างเน๊อ..

[ไพร พนาวัลย์]

สะแปเอ๋ยขายแห้วลุงได้ไหม?
เป็นยังไงหนอแห้วมาหลอกหลอน
จะได้กินสามเวลาและก่อนนอน
ขอเหมาหมดหาบคอนกินทั้งปี 

 

“ลุงปรางค์ จ้า”

กินแห้วแล้วอย่าลืมมาลองถั่ว
ผมมายั่วตามทึ้งจนถึงที่
มะสะแปตักน้อยน้อยแค่พอดี
แบ่งพ่อค้าถั่วคนนี้ให้ลุงปรางค์..

  ชัยพันธ์ พ่อค้าถั่ว มาแซวครับ

ขนมหมดไม่ลดจะซดแห้ว
เอาเข้าแล้วพ่อค้าถั่วมั่วลุงบ้าง
กะขอแบ่งแย่งลูกค้ามาทุกทาง
จะไม่ว่างทางเดินให้เพลินกัน

พี่ระนาดโดนปาดไปไม่ลดละ
สุภาพบุรุษนะก็เอาไปไม่เหลือนั่น
ลุงปรางค์ก็ไม่คลาดมาตัดกัน
ไชยพันธ์..งั้นแบ่งถั่วให้บัวเลย...บ้างเน๊อ..

มะสะแป จ้า

  ตัวก็ดำหน้าก็ดำมาขายถั่ว (ดำอีก)
มันจะมั่วเกินไปแล้วละเหวย
รีบๆไปห่างๆไวๆเลย
ชัยพันธ์เคยตายมั่งหรือยังครับ 

ยังจะตื๊ออยู่ได้ไปไม่รอด 
เอาถั่วเหลืองมาทอดจะรีบรับ
หรือถั่วแดงก็ได้ ไม่ เดี๋ยวดับ (ตาย)
ดำเหมือนตับลิงบ้า ข้าไม่กิน
 
 

“ลุงปรางค์ เน้อ”

ล้อเล่น เน้อ มะสะแป โยนมาเอง อ่ะ  

[chaipan1999]

สะแปเอ๋ยขายแห้วลุงได้ไหม?
เป็นยังไงหนอแห้วมาหลอกหลอน
จะได้กินสามเวลาและก่อนนอน
ขอเหมาหมดหาบคอนกินทั้งปี 

 

“ลุงปรางค์ จ้า”

กินแห้วแล้วอย่าลืมมาลองถั่ว
ผมมายั่วตามทึ้งจนถึงที่
มะสะแปตักน้อยน้อยแค่พอดี
แบ่งพ่อค้าถั่วคนนี้ให้ลุงปรางค์..

  ชัยพันธ์ พ่อค้าถั่ว มาแซวครับ

ขนมหมดไม่ลดจะซดแห้ว
เอาเข้าแล้วพ่อค้าถั่วมั่วลุงบ้าง
กะขอแบ่งแย่งลูกค้ามาทุกทาง
จะไม่ว่างทางเดินให้เพลินกัน

พี่ระนาดโดนปาดไปไม่ลดละ
สุภาพบุรุษนะก็เอาไปไม่เหลือนั่น
ลุงปรางค์ก็ไม่คลาดมาตัดกัน
ไชยพันธ์..งั้นแบ่งถั่วให้บัวเลย...บ้างเน๊อ..

มะสะแป จ้า

  ตัวก็ดำหน้าก็ดำมาขายถั่ว (ดำอีก)
มันจะมั่วเกินไปแล้วละเหวย
รีบๆไปห่างๆไวๆเลย
ชัยพันธ์เคยตายมั่งหรือยังครับ 

ยังจะตื๊ออยู่ได้ไปไม่รอด 
เอาถั่วเหลืองมาทอดจะรีบรับ
หรือถั่วแดงก็ได้ ไม่ เดี๋ยวดับ (ตาย)
ดำเหมือนตับลิงบ้า ข้าไม่กิน
 
 

“ลุงปรางค์ เน้อ”

ล้อเล่น เน้อ มะสะแป โยนมาเอง อ่ะ  

อุ๊ยตายแล้วลุงปรางค์มาฮึดฮัด
คงอึดอัดถั่วดื้อตื๊อไม่สิ้น
เอาละเหวยเลยละวาต้องโบยบิน
กลับไปกินบัวลอยค่อยรามือ

งั้นขอฝากคนแก่เอาไว้ก่อน
มะสะแปสอนไว้อย่าได้หือ
พ่อค้าถั่วคนนี้อยากหารือ
เป็นแม่สื่อให้หน่อยนะกลอยใจ

 emo_75ใครมาจีบมะสะแป..หนูเหมาหมดค่า

ล้อเล่นนะครับ

[สุภาพบุรุษทรชน]

สะแปเอ๋ยขายแห้วลุงได้ไหม?
เป็นยังไงหนอแห้วมาหลอกหลอน
จะได้กินสามเวลาและก่อนนอน
ขอเหมาหมดหาบคอนกินทั้งปี 

 

“ลุงปรางค์ จ้า”

กินแห้วแล้วอย่าลืมมาลองถั่ว
ผมมายั่วตามทึ้งจนถึงที่
มะสะแปตักน้อยน้อยแค่พอดี
แบ่งพ่อค้าถั่วคนนี้ให้ลุงปรางค์..

  ชัยพันธ์ พ่อค้าถั่ว มาแซวครับ

ขนมหมดไม่ลดจะซดแห้ว
เอาเข้าแล้วพ่อค้าถั่วมั่วลุงบ้าง
กะขอแบ่งแย่งลูกค้ามาทุกทาง
จะไม่ว่างทางเดินให้เพลินกัน

พี่ระนาดโดนปาดไปไม่ลดละ
สุภาพบุรุษนะก็เอาไปไม่เหลือนั่น
ลุงปรางค์ก็ไม่คลาดมาตัดกัน
ไชยพันธ์..งั้นแบ่งถั่วให้บัวเลย...บ้างเน๊อ..

มะสะแป จ้า

  ตัวก็ดำหน้าก็ดำมาขายถั่ว (ดำอีก)
มันจะมั่วเกินไปแล้วละเหวย
รีบๆไปห่างๆไวๆเลย
ชัยพันธ์เคยตายมั่งหรือยังครับ 

ยังจะตื๊ออยู่ได้ไปไม่รอด 
เอาถั่วเหลืองมาทอดจะรีบรับ
หรือถั่วแดงก็ได้ ไม่ เดี๋ยวดับ (ตาย)
ดำเหมือนตับลิงบ้า ข้าไม่กิน
 
 

“ลุงปรางค์ เน้อ”

ล้อเล่น เน้อ มะสะแป โยนมาเอง อ่ะ  

อุ๊ยตายแล้วลุงปรางค์มาฮึดฮัด
คงอึดอัดถั่วดื้อตื๊อไม่สิ้น
เอาละเหวยเลยละวาต้องโบยบิน
กลับไปกินบัวลอยค่อยรามือ

งั้นขอฝากคนแก่เอาไว้ก่อน
มะสะแปสอนไว้อย่าได้หือ
พ่อค้าถั่วคนนี้อยากหารือ
เป็นแม่สื่อให้หน่อยนะกลอยใจ

 emo_75ใครมาจีบมะสะแป..หนูเหมาหมดค่า

ล้อเล่นนะครับ

มาแก้ข่าวฉาวโฉ่,โถทำได้
สุภาพฯชายหายหมดหยดจากไห
ยังไม่เคยเสียตัว-มั่วได้ใจ
เราปลาไหลไปคล่องเลยป้องตัว

ชัยพันธุ์ปั้นแต่งมาแข่งสู้
เยื้อนยิ้มอยู่พริ้มพรายแล้วส่ายหัว
ทรชนคนโฉดโดดไปรัว
หนีได้ชัวร์...กลั้วลิ้น(ไป)กินบัวลอย.