ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กัลมลี*]

ทุกครั้ง


มากับคืนกราดเกรี้ยวน้ำเชี่ยวกราก
พริบก็พรากจนไม่มีที่อาศัย
มืดจนไม่กล้าฝันสิ่งอันใด
เป็นคืนซึ่งหมองใจในชีวิต

รออรุณอุ่นแสงมาส่องบ้าง
เช้าก็ช่างมืดมนจนวิกฤต
ซึมน้ำตา หดหู่ ไม่รู้ทิศ
ฟ้ายังปิด ฝนยังแช่ ก็แค่คอย

ยังอยากเชื่อคำว่าฟ้าหลังฝน
ก็โรยหล่นเคว้งคว้างอย่างท้อถอย
แต่ละวัน แต่ละค่ำ ยังซ้ำรอย
แต่ละปรอยฝนตกสะทกสะท้าน

นอนเถิดนอน...แม้หนทางยังว่างเปล่า
เดี๋ยวคงชิน กับความเฉา และร้าวฉาน
นับถอยหลังสู่ระทมจมบาดาล
ซึ่งก็ผ่านและเสี่ยงภัยไปทุกครั้ง

[วินวิน]

มีคำเล่าบอกขานกาลหลังฝน
เราได้ยลสายรุ้งอีกคุ้งฝั่ง
ตระการตาน่าชมภิรมย์จัง
ใช่ทุกครั้งที่ฝนคลายจะได้ยล

ธรรมชาติฟาดสุมรุมทำร้าย
ยื่นความหายนะพาความหม่น
หลังสงบเสียงเกรี้ยวกราดที่ฟาดคน
ทิ้งรอยย่นยับเยินเกินเยียวยา

ฟ้าหลังฝนคนต่างพลางพินิจ
เมื่อต่างมีชีวิตหวิดฟันฝ่า
หากยังมีความหวังตั้งศรัทธา
รุ้งงามตาจะทอสายที่ใจเรา


วินวิน

เป็นกำลังใจให้นะครับ
ขอให้ทุกอย่างค่อย ๆ คลี่คลาย
และผ่านช่วงเวลาหนัก ๆ นี้ไปได้ด้วยดี เหนื่อยก็พักบ้างนะครับ