ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[พันแสง]

ศศินกลางทรวง


ในวัสสาฟ้าฉ่ำหยาดน้ำฝน
โปรยปรายปนลมโบกกรรโชกสาย
หอบไอชื้นลอยล่องมาต้องกาย
หนาวก็คล้ายแทรกซ่านถึงดานทรวง

เยียบเย็นในยามพลบพระลบหม่น
รอจะหล่นลับหล้าอำลาสรวง
หลบม่านเมฆหลีกเร้นไม่เห็นดวง
เห็นแต่หยาดฝนร่วงโลมห้วงดิน

ก่อนแสงวันเลือนลับโลกหลับใหล
ปรับเปลี่ยนทัศน์ผลัดไปจากในถิ่น
ดอกไม้กลางสายฝนราดหล่นริน
ชะดอกช่อขาดขาดวิ่นเสียสิ้นดี

โอ้ดอกเอ๋ยดอกรักจะหักแล้ว
คงไม่แคล้วซบดินหมดกลิ่นสี
เจ้าบานเช้าบานชื่นดาษดื่นมี
ก็เห็นทีจักช้ำเกินค้ำชู

สิ้นสุดทัศน์สุดท้ายของปลายพลบ
พลันเส้นสายลายลบ กลืนกลบอยู่
ในช่วงค่ำ ฉ่ำฝนร่วงหล่นพรู
เหลียวแลดูทิศใดหม่นใจนัก

อาบอณูน้ำห่มด้วยลมฝน
เหน็บหนาวซ่านทรวงจนเจียนป่นปรัก
โอ้ใจเอยลอยหลงในดงรัก
ที่ช่อดอกแห้งหักเกินจักบาน

รอจันทร์พรายฟ้าถึงลุหนึ่งค่ำ
ยังคงงำดวงแฝงสิ้นแสงผ่าน
เมฆหนาทึบท่วมหนอนธการ
ประดุจม่านบดบังเดือนฝังดวง

คาบกาลเปลี่ยนเวียนผันสักวันหนึ่ง
บุหลันซึ่งลอยหลีกต่างซีกสรวง
คงเยือนหาวพราวพร่าง แต่กลางทรวง
จะโชนช่วงแจ่มจ้าเพลาใด

จักต้องคอยอย่างนี้อีกกี่ภพ
กว่าบรรสบบรรสานอีกนานไหม
หรือต้องรอเสียจนอกป่นไป
อย่างร้างไร้ ศศินกลางถิ่นทรวง

พันแสง

ที่มา
https://pagysunthon.blogspot.com/2019/07/blog-post.html?zx=3284494364b9b012

[กัลมลี*]

ครืนครืนแล้วหยาดรวงตราบช่วงท้าย
ใกล้จักปลายวัสสายังพร่าสรวง
ปิดสุรีย์ปิดแสงแห่งดาวดวง
ฤา จักรั้งจิตร่วงลงห้วงรอ

ลุคิมหันต์ร้อนแรงดินแห้งผาก
นัยฝากความแฝงกล้าแกร่งหนอ
คราพระพายโบกพัดระบัดคลอ
ไฉนช่อรักโรยโดยพิรุณ

พึงเบ่งบานดาษดื่นฉ่ำชื่นสาย-
กลับยืนต้นเตรียมคล้ายความตายหนุน
โอ้ว่าดอกรักช้ำใดค้ำจุน
เกินจักหมุนศิศินหามาสู่ทรวง

เถิดอย่าเพิ่งหักก้านบนลานโศก
จงบานท้าทายโลกอย่าตกห้วง-
แห่งห่วงหาอาภัพจนดับดวง-
แขอาจช่วงโชติผันวันต่อไป

หากอณูน้ำฝนหล่นหน่วงหนัก
จะเก็บเจ้าดอกรักพักโดมใส
ตระกองกอดนุ่มนวลอุ่นอวลไอ
ตราบแขไขพราวพร่าง ณ กลางทรวง