ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เหม่อมองเพียง....เสียงหัวใจ...ที่ไหวสั่น
ความสัมพันธ์...เธอฉัน...นั้นเอื้อนเอ่ย
เพียงมองหา...ยังกว่าไกล...ให้ละเลย
รักที่เคย...เมินเฉย...เอ่ยเพียงคำ

แม้นถ้อยคำ...จำนรรจา...พาลอยล่อง
ดั่งสมอง...ตรองสั่งการ...ผลาญเพียงพร่ำ
สะกดจิต...สะกิดใจ...ให้ตรากตรำ
เพียงน้ำคำ...ใช้ชอกช้ำ...กลัดกล่ำใจ

ใจเธอหลุดลอย...หรือเพียงความน้อยใจ....ในใจฉัน
ความจริงที่มันบดบัง...เพียงตาฉัน...หรือใจเธอใช่ไหม?
ใจที่หลุดลอย...ลอยคว้าง...ทางยาวไกล
หลุดลอยไกล...ไร้ทิศทาง...อย่างที่ควร?

[PIKuL]

เพราะ....ไม่เคยมั่นใจ ว่า"รัก" ที่เคยฝากไว้จะมีเพียงแค่ "ฉัน" มีอะไรบางอย่าง...ที่บอกว่าเราห่างขึ้นทุกวัน คำว่า "คิดถึง"สั้นๆ....ก็ยังรู้สึกว่าล่องลอย อยากรู้...ใจเธอ คำว่า "รักเสมอ"...ทำไมถึงรู้สึกน้อย ยิ่งนานวัน....ก็เหมือนเป็นคำที่พูดขึ้นลอยๆ แ ล ะ สุ ด ท้ า ย... ก็กลายเป็นคำพูดพล่อยๆ...ที่ไม่ใช่ความจริง.

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

ใจเจ้าเอย ใจเอย ใจเอ๋ยใจ
ลอยกลับมา กลับไป ไม่หยุดนิ่ง
กลับคืนสู่ใจตน ...มองความจริง
พบบางสิ่ง...ที่จริงใจ...ที่จริงจัง

กลับมารัก พักใจไว้ กับตัวตน
ใครบางคน แม้ผ่านไป ให้พลาดหวัง
ใครบางคน เพียงผ่านมา ให้ตกอยู่ในภวังค์
ใจเจ้าเอย ลอยกลับรัง อย่ารั้งรอ

เพียงเพราะใจ ที่หลุดลอย กลอยใจเจ้า
เพียงหนักเบา ยากเข้าใจ ใจตนหนอ
อยากให้ใคร เขาใส่ใจ รักมากพอ?
รักควรก่อ พอที่ใจ ให้สมดุล

[PIKuL]

ใจหลุดลอยล่องฟ้าตามหารัก
วอนสายลมอย่าหยุดพัก...โปรดเกื้อหนุน
พร้อมแบกเจ้าความคิดถึงที่กักตุน
ไปรอลุ้น...รักที่ใช่ใจหมายปอง

มีจุดหมายตั้งไว้...ให้ไปถึง
คาดหวังความลึกซึ้ง....จากใจสอง
อยากจะมีคนรัก..และครอบครอง
ทั้งสี่ห้องของหัวใจ....มีเพียงเรา

แต่ทว่าจุดหมาย....ช่างไร้หมุด
เพียงสะดุด...ความโลเลก็แผดเผา
แตกสลายหายไปกับลมบางเบา
ด้วยความเศร้าจึงไม่เหลือแม้นตัวตน

ลอยจากมาไกลร่างระหว่างนี้
จนร่วงเป็นธุลีทั่วแห่งหน
....อยากจะกลับเรือนใจแต่ว่ายวน....
ไม่หลุดพ้นเรื่องของเขาสักนาที.

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เกือบเรียกใจ ที่ลอยไปไกล ให้ย้อนกลับมาได้
แต่ใช่เรื่องง่าย พอPIKuLทักทาย ก็คิดไม่ได้ทั้งแบบนี้
เลยปล่อยใจลอย ตามไป ....ลองดูอีกสักที
ไม่เคยพ้นจากเรื่องเขาสักนาที...ยังกล้าบอกจะย้อนคืน
 

ก็เลยปล่อยจอย ใจจะลอยไปไกลแค่ไหน ปลายทางก็ที่เก่า
ใจเคลิ้มเป็นเงา คิดถึงเขา จนยากจะฝืน
งั้นก็เลยตามเลย ไม่คิดดงคิดได้ ไม่ย้งไม่ย้อนตื่น
ไม่หวนไม่คืน ไม่ต่งไม่ตื่น ก็เป็นอย่างที่เคยเป็นมา
 

[PIKuL]

ที่หัวใจล่องลอย...เพราะคิดถึง อีกประตูด้านหนึ่ง...คือดวงหน้า คนๆนั้นที่เราหมายได้ใจมา อีกด้านคือ...ความโหยหาจากตัวเรา ไม่เคยมีรีโมทเปิดบังคับ แต่จุดหมายมีผู้รับ...คือใจเขา คาดหวังให้เปิดประตูคว้าใจเรา รอคอยด้วยความเงียบเหงายามล่องลอย