ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กริชอักษร]

น้อยหนักนักรักที่มีมาให้
เพราะเอาใจไปใส่ในคนอื่น
ลืมนึกถึงหนึ่งคนที่ทนกลืน
ยืนเฝ้าฝืนตื่นค่ำเพื่อทำไป
มิมีบ่นทนทุกข์สนุกยิ้ม
หวังได้ลิ้มพบสุขทั่วทุกฝ่าย
จวนเจียนล้มก้มหน้าประดาตาย
จึงรู้หมายแพ้พ่ายให้ใจลวง
เมื่อแน่แล้วแน่วทรวงเลิกทวงถาม
หยุดเดินตามความฝันอันติดบ่วง
เยียวยารักพักใจสบายทรวง
ควรเป็นห่วงดวงใจในกายตน

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

แค่คำพูดบางคำ...ก็ทำให้คิด
ไร้ถูกผิด...สะกิดใจ...ในบางหน
บางคำพูด...บางคำ...ทำสับสน
ควรเลิกทน...เลิกบ่นว่า...ล้าเต็มที

ในเมื่อใคร...ไม่ใส่ใจ...ไม่ถนอม
ก็เลิกยอม...เลิกย้อมใจ...เลิกหลบหนี
ยอมรับมัน...ความรักนั้น...มันไร้ดี
เลิกหาเหตุผลสักที...ถึงเวลาที่ต้องเยียวยาหัวใจ

[PIKuL]

หากว่ารัก เธอมันเหนื่อย เหลือเกินนัก
ขอไปรัก เธอคนอื่น จะได้ไหม
อยากมีใคร สักคน มาปลอบใจ
คอยถามว่า "เป็นไง" ในทุกวัน

เพราะตอนนี้ หัวใจ เริ่มไร้หลัก
ยามเธอผลัก รักห่าง จากใจฉัน
มันบอบช้ำ และเจ็บปวด เกินดึงดัน
ขอสิทธิ์เพียง..."คนสำคัญ" สำหรับใคร

มาดูแล ปลอบโยน คนอกหัก
มาทายทัก เช้าเย็น....คิดถึงไหม?
มาคอยถาม..วันนี้...กินอะไร?
มาเยียวยา..คนที่ใกล้..จะหมดแรง

[กวินพัฒน์]

ปล่อยให้ใจผ่อนหนักพักเสียบ้าง
นะปล่อยวางหัวใจรอให้แกร่ง
หากวันนี้อ่อนไหวไร้เรี่ยวแรง
วันพรุ่งแจ้งดวงตาเมื่อมอง

เอาหัวใจกลับคืนยืนตั้งหลัก
วางลงพักหนักใดในสิ่งผอง
เยียวยาใจใช้รักเราเข้าประคอง
ลบรอยหมองดวงฤดีอย่างปรีดา


กวินพัฒน์