ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[แป้งน้ำ]

สายฝนโปรยปรายนอกหน้าต่าง
ฉันมองหยาดฝนพรายพร่างแล้วใจหาย
ความคิดถึงหยุดพักในความเดียวดาย
คนที่เป็นความหวังครั้งสุดท้าย . .. เมื่อไหร่หนอจึงกลับมา

ทำได้แค่นับเม็ดฝนนอกหน้าต่าง
ปล่อยให้ความรู้สึกของฉันเดินทางไปหา
อธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งน้ำตา
ขอให้เธอเป็นดังฝนเยือนฟ้า - -
- - ขอให้นำความชื่นใจกลับมาหาคนรอ~*



♡ ꙳꒰•◡•꒱꙳ ♡
แป้งน้ำ

[กัลมลี*]

มิเห็นหน้าเพราะไกลได้เห็นชื่อ
ราวรับสื่อสายใยคล้องใจเกี่ยว
แม้มิได้ใกล้ชิดสักนิดเดียว
ราวฝนเทียวดินนุ่มก็ชุ่มใจ

ด้วยห่างกันนานกว่าจะกล้าทัก
จึงแอบถักผูกพันอย่างหวั่นไหว
แค่เห็นเงาเลือนรางแล้วห่างไป
เหมือนดินได้โอบฝนจนล้นทรวง



 

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

สายฝนโปรย โชยกลิ่นกรุ่น คุ้นความหลัง
เมื่อครั้งยัง รั้งเคียงข้าง อย่างห่วงหวง
หยาดฝนริน กรุกลิ่นอาย คล้ายทักทวง
คนที่ห่วง ทุกๆช่วง แห่งการรอ
 

สายฝนกับคนรอ...รออย่างนั้น
ทุกๆวัน จริงคล้ายฝัน พลันหวั่นหนอ
ทุกนาที ที่ท้อใจ กับการรอ
เมื่อไหร่หนอ การรอคอย จะจบลง
 

[โซ...เซอะเซอ]

สายฝนกับคนรอ พอฝนหยุด- จักรีบรุด สัญจร รุ่มร้อนประสงค์ ทุกวันนี้ นอนมิพอ ท้อปลิดปลง พูดตามตรง ห่วงคะนึง คิดถึงเตียง   โซ…เซอะเซอ 20 พฤษภาคม 2569

[กัลมลี*]

หนอ....ลืมร่มติดฝนแบบวนลูป
ระวังวูบนะวัยไม่ควรเสี่ยง
จากจิตครุ่นคำนึงนึกถึงเตียง
อาจพลั้งเพลี่ยงตากฝนวนรอบเมรุ 

 
เข้าหน้าฝนแล้วอย่าลืมร่มนะทุกคน

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

สายฝนกับคนรอ...พอได้แล้ว
คลาดแคล้วไกล...ไร้ทางคืน...จะฝืนเข็น
คนที่รอ...คนที่ท้อ...เราที่เป็น
ส่วนอีกคน...ไม่รู้ร้อนรู้เย็น...ไม่เคยจะเห็นใจ

เดินกางร่ม...ฝ่าสายฝน...จนถึงจุดหมาย
ระหว่างทางที่ย่างกราย...ก็มองไม่เห็นใครที่ไหน
คนกางร่ม...คนเปียกฝน?...ก็มีแค่ฉันที่เข้าใจ
สายฝนซาแล้ว?...แล้วใจ...เมื่อไหร่จะปล่อยวาง