ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[PIKuL]

ต้องใช้เวลา...ไปกับการยอมรับความจริง ....อีกนานเท่าไหร่.... หรือจนกว่า...หัวใจดวงนี้จะแตกสลาย ยังมีคำถามที่ตกค้างอีกมากมาย ที่หล่นมาเป็นเศษเม็ดทรายเข้าดวงตา รู้สึกตัวเอง....ตัวเล็กลง แต่หัวใจมันหนักมาก...จนแทบบ้า ที่บอกว่า .....มันต้องใช้ "เวลา" แล้วที่ผ่านมา.....มันเนิ่นนานเพียงไร หรือเพียงแค่ "ยืดจังหวะ" ให้เรารู้สึกเองว่า...มันผ่านไปได้ ความทุกข์ถูกวาง...เรียงราย คล้ายว่าต่อแถว...รอคอยพิพากษากัน สุดท้าย...ก็ไม่เหลือใคร ที่จะยืนเคียงข้างใจ...ในวันที่รู้สึกหวาดหวั่น เหลือเพียง...ตัวเอง...ที่ยังพอยืนยัน ว่ากว่าจะผ่านไปนั้น...เธอต้องก้าวเพียงผู้เดียว.

[PIKuL]

อยากเก็บช่วงเวลาสำคัญ กับวันที่รู้สึก...มีความหมาย เป็นการประทับความดี...ให้มันได้ส่องประกาย ในยามที่คิดถึง..วันที่มีความหมายที่ผ่านมา อยากให้รู้ว่านี่คือ...ความใส่ใจ ทุกสิ่งที่ส่งมอบให้...ล้วนถูกรักษา เปิดดูวันละหลายครั้ง...เป็นเรื่องธรรมดา มันพอทดแทนได้กับคำว่า "คิดถึงกัน" แต่เมื่อทุกอย่างเปลี่ยนไป ความใส่ใจที่เคยมี...ถึงตัวฉัน มีเพียงความรำคาญ...ที่ส่งมาให้ทุกวัน ช่วงเวลาสำคัญ...ก็ยังตอกย้ำให้ฉันยังรอคอย คิดถึงเธอคนนั้น...ในอดีต เธอจากไปนานจนฉันรู้สึกเหงาหงอย กลีบดอกไม้หลุดร่วง...เหลือทิ้งไว้เพียงร่องรอย ว่าครั้งหนึ่ง...การรอคอยนั้นเคยผ่านมา เปิดมาดูด้วยความบังเอิญอีกครั้งในวันนี้ ก็ยังสัมผัสถึงความรู้สึกดีๆ...ที่เคยโหยหา ของที่เคยสำคัญ....วันนี้กลายเป็นของธรรมดา เพราะเพียงแค่ความรู้สึกโรยรา...ไม่เหมือนเดิม.