ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

โปรยคำรักทั่วท้อง.........นภา ยามลุกตื่นลืมตา...........ขจ่างรู้ แม้ยามหลับนิทรา..........ฉมลั่น- ทมเฮย อวลตลบชื่นชิดชู้............ห่อห้อมหฤหรรษ์ โซ...เซอะเซอ 10 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

กล่าวว่าความรักนั้น...........ฤทธา ยามหลับยังถวิลหา...........เคลิบเคลิ้ม แม้นแพ้พ่ายชีวา.............สูญดับ แต่รักยังหวานเยิ้ม............ยอบย้อมแสงชนม์ โอ้วเกือบไม่รอดสระ เอิ้มมมมมมม

[โซ...เซอะเซอ]

ครวญโคลงรักปักซึ้ง.......ทรวงเซียว ใจกลั่นถ้อยโรยเรียว.......จวบล้า หัวใจแค่หนึ่งเดียว..........ปันแบ่ง ได้ฤา ก้าวย่างอย่างช้าช้า.........กว่าเข้าใจรัก โซ...เซอะเซอ 11 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

ใจมิปันแบ่งได้...............หากรัก ยอมหยุดเพื่อใจภักดิ์........แด่เจ้า แต่ถ้าไม่แน่นหนัก...........รักล่ม แท้เฮย ปล่อยคู่ชีวิตเศร้า.............แหลกแล้วหัวใจ

[โซ...เซอะเซอ]

แสงทองแต้มแต่งฟ้า.........ตราเตือน ยามอุษาแย้มเยือน...........ตรู่เช้า ความรักอย่าแชเชือน.........เฉยปล่อย หวานหยอดปรนเปรอเฝ้า....หยดน้ำลงหิน โซ...เซอะเซอ 13 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

หากแม้นว่ามิได้..........ครอบครอง มิอาจมีเราสอง...........เกี่ยวไคล้ เธอยังคิดจับจอง........หรือเปล่า นะเออ ในเมื่อรักละไว้...........ส่อเคล้าร้างลา

[โซ...เซอะเซอ]

ความรักคือจับจ้อง......จริงใจ? ฤาจับจดผันไป...........เปลี่ยวร้าง ความรักเกิดว่องไว.......ดายดับ- เร็วกว่ากระดิกหูช้าง.....แลบลิ้นอสรพิษ โซ...เซอะเซอ 15 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

หากว่าพบรักแท้..........วันใด ดายดับก็ยอมไป..........ด่าวดิ้น เพียงได้เสพสมใจ........เพียงครู่ คุ้มค่าแม้นชีพสิ้น.........ไป่ร้างเสน่หา

[โซ...เซอะเซอ]

เขียนโคลงเหมือนดั่งผู้-......ชายเนอ เกรงหากได้พบเจอ...........เจ็บช้ำ เจ้าชู้ยักษ์ไผลเผลอ...........โดนเขมือบ แน่เฮย เสียท่าเธอปลุกปล้ำ..........จวบเปลี้ยแขนขา "เพียงได้เสพสมใจ.......เพียงครู่ คุ้มค่าแม้นชีพสิ้น.........ไป่ร้างเสน่หา" ...เขียนโคลงหยั่งกะ ชายเจ้าชู้เลยนะ แม่พิกุล...555 โซ...เซอะเซอ 16 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

อรรถรสเท่านั้น..........กามา ต่างเสพเสี้ยวเวลา......ผ่ออ้าง ยามลิ้มรสเยียวยา......มิโดด เดี่ยวเฮย รสรักบ่เคยร้าง..........ห่างแม้นหนทาง โถ่ลุงโซคะ พิกุลสะดุ้งโหยงเลย 55555

[โซ...เซอะเซอ]

โคลงกลอนมักผิดพลั้ง..........ตีความ หวานวรรคกลายหื่นกาม........ซะงั้น โคลงกลอนหากหลงตาม........เพียงวาท เจตนาสื่อนั้น.....................อาจเร้นความนัย ...อิจฉาคนชีวิตแบบ สโลวไลฟ์ ไร้แรงกดดันเสียจริง...หึหึ โซ...เซอะเซอ 16 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

หากแท้จริงคลุกเคล้า..........หยุ่นยืด ประดุจเช้าจรดมืด..............ขอบฟ้า ยามกอปรกิจขึงพรืด...........มิหย่อน ยานเฮย ยามนั่งพักหลั่นล้า.............สนุกลิ้นจำนรรจ์ โถ่ลุงโซคะ มันมีเบื้องหน้าเบื้องหลัง 5555

[โซ...เซอะเซอ]

เรื่องฝีปากเราะร้าย.............กว่าเทียม ถึงแก่แต่มิเจียม.................เวิ่นเว้อ เบื้องหน้า ฤ หลังเตรียม........ตัวเถิด แซ่บเผ็ดจนต้องเพ้อ.............พร่ำพร้องพอพอ ...หมายถึงรสปากเวลาใช้ปรุงอาหารน่ะ ใครชิมความแซ่บเผ็ดจะต้องร้อง...พอพอ รวยไม่ไหวแล้ว...เอ้ย แซ่บพอแล้ว แซ่บไม่ไหวแล้ว...หึหึ โซ...เซอะเซอ 16 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

ยามร่ายตวัดลิ้น..............เลียริม ฝีปากถนัดชิม................จัดจ้าน อยากร้องแซ่บพร่างพริม....ซี๊ดปาก ทั้งเผ็ดเค็มสะท้าน..........ปากบึ้มบวมแดง แซ่บไม่ไหวนี่คือ อาหารหรือว่าอารายยยย อิอิ

[โซ...เซอะเซอ]

มิรู้สาเหตุแจ้ว.............จำเนียร ที่หมั่นเฝ้าพากเพียร.......ค่ำเช้า โคลงกลอนวกวนเขียน....ครวญปล่อย คืออดีตหมองเศร้า.........ผ่านถ้อยคำถวิล โซ...เซอะเซอ 17 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

เป็นรอยตกผลึกล้ำ............มรรคา แปรเปลี่ยนรุ่งโรยรา............ด่าวดิ้น ธรรมดาแห่งยศฐา....................สูงศักดิ์ ต่ำเนอ ชีวิตดั่งรสมิ้นท์(อาวเห้ย! 555 ).....ซ่านซึ้งแสบทรวง ขออภัย อยากขรึมแต่เก็บทรงไม่อยู่ แห่ะๆ

[โซ...เซอะเซอ]

ชีพเธอเฉกรสมิ้นท์......มะนาว เช้าตื่นซัดคาราบาว.....ผ่อนล้า ช่วงบ่ายกลับนั่งหาว.....หวอดหวอด ตกดึกคึกเป็นม้า.........ดีดดิ้นคล้ายกิ้งกือ...555 ...แต่งโคลงไป แล้วจินตนาการตามไปด้วย ได้แต่หัวเราะ...หึหึ โซ...เซอะเซอ 17 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

คือหลักยืดหย่อนย้วย.......เอวัง กลางดึกเคาะระฆัง..........ตื่นเต้น เวลาหลับตายัง..............ฝืนถ่าง จ้องจอ นิ้วเคาะภาษาเค้น...........ตอบถ้อยโคลงแถ สรุปนี่คือสาเหตุของการบั่นทอนสุขภาพสินะคะลุงโซ

[โซ...เซอะเซอ]

คนยึดหลักหย่อนย้วย....บางที ย้วยหย่อนเกินพอดี.......อยากแย้ม ชั้นในสิบกว่าปี............หาเปลี่ยน เหอะแม่ ย้วยยืดลายหน่อมแน้ม....เยี่ยงนี้หย่อนเกิน ...อุปมาอุปไมยนี้ โผล่มาได้ไง ก็มิเข้าใจเหมือนกัน...หึหึ   โซ...เซอะเซอ 17 ตุลาคม 2569

[PIKuL]

อย่าใส่มันโล่งโจ้ง............ไปเลย จงปล่อยแบบเปิดเผย........ต่อหน้า แรงโน้มถ่วงก้มเงย...........เลยเถิด นาพ่อ ย้วยหย่อนใช่อ่อนล้า.........หากเด้งพอดี มันเรื่องอะไรแล้วเนี่ยะ