ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[PIKuL]

นั่งมองดูแผ่นฟ้า..............เงียบงัน ลมเคลื่อนเลื่อนเมฆพลัน.....ขยับเขยื้อน สรรพสิ่งแบ่งปัน..............ส่งต่อ แรงขับมิเอ่ยเอื้อน............กล่าวแย้งสิ่งใด วันเดือนหมุนเชื่องช้า....เพียงใจ วันศุกร์เคลื่อนผ่านไว....เช่นนั้น สรรพสิ่งเป็นไป..........ตามบท บาทเฮย เกิดดับทั้งยาวสั้น........เคลื่อนย้ายตามแรง มีเพียงเราแหว่งเว้า.......อารมณ์ ยามตื่นฝืนจากตม........ข่มเขี้ยว ต้านจิตติดอาจม..........แม้นเหนื่อย "มนุษย์"ที่เลือกเฟี้ยว....ย่อมฟื้นคุณธรรม. ธรรมชาติจัดสรรทุกสิ่งสรรพ แม้นยามโลกลืมหลับยังขับขาน ธรรมชาติดวงจิตคิดลนลาน จักเบ่งบานเมื่อโผล่พ้นบนโคลนตม.

[PIKuL]

ความคิดยามนิ่งแท้..........ล่องลอย คิดเอื่อยเหนื่อย Enjoy...อยู่บ้าง ขี้เกียจคิดรอคอย.............จดจ่อ คิดเล่นเป็นเก้งก้าง...........หลุดพ้นคนคำ ยำโครงคิดเหลื่อมล้ำ......ความจริง คิดเว่อร์เพ้อถึงปลิง.........เกาะแข้ง เชื่อมเนื้อเรื่องลอลิง........อิงต่อ ตัวสะกดชิงแกล้ง............แย่งยื้อถือความ คิดไปไหนเล่าน้อ...........พิกุล สมองฝ่อส่อรูพรุน.........ว่างแล้ ความคิดหลบชุลมุน.....ติดหล่ม ช่างแม่งมิอยากแพ้.......หลบใต้อารมณ์. ประสมกลอนคนบ้าอย่าว่านัก อาจมีย่อยึกยักขยักแถ พิกุลแก้วกลายกร่างพิกุลแก อาจมีถ้อยร้อยแถมิแคร์ใคร.

[PIKuL]

ถึงวันจันทร์พรุ่งนี้............แล้วเนอ เหน็ดเหนื่อยเมื่อพบเจอ.....แดดกล้า ยังรถติดเกรียวเกรอ.........อีกหนึ่ง ทั้งตื่นเช้าอีกล้า.............รีบร้อนเสียจริง ไปโรงเรียนแต่เช้า..........มิพอ กลายกลับต้องรีรอ..........เร่งเร้า ลูกวัยรุ่นผ่ากอ..............ทุกอย่าง เสียงบ่นดังเร่งเข้า..........กว่าได้เดินทาง หว่างเสียงศรีพี่น้อง.........รักกัน เถียงถกสู้ทุกวัน.............ขู่ฟ้อง ส่วนอิแม่เมามัน.............หูดับ กินตับเด็กลงท้อง...........มิได้พุทโธ โมโหก็เท่านั้น.............ปล่อยวาง ทะเลาะกันตลอดทาง......เช่นนี้ เสียงอะแฮ่มแทรกกลาง...พอเถอะ ก่อนแม่จะร้องฮี้............ดีดแข้งดีดขา. คิดถึงเมื่อเวลาพาถกเถียง ทุกสร้อยเสียงขึ้นลงคงปวดหัว ท่องไว้หนาว่านี่เป็นลูกตัว ท่องพุทโธระรัว....ลูกฉันเอง.

[โซ...เซอะเซอ]

ตอนลูกยังเด็กท้อ-………….บางที เหนื่อยยากลำบากชี-………วาตม์คล้าย- งานเงินเหนื่อยแถมมี……….ภาระ ลูกเฮย ครั้นเติบโตชะม้าย………….เหม่อเฝ้าคิดถึง   โซ…เซอะเซอ 2 มีนาคม 2569

[PIKuL]

บ่นไปเพราะรักแล้......ลุงโซ จนกว่าจะเติบโต........พี่น้อง เสียงทะเลาะเยโย......ดุจดั่ง ชีวิตยังสอดคล้อง......โลกนี้มีเรา เหงาเป็นไปไม่ได้......ครอบครัว วายวุ่นจนน่ากลัว.......บ่อยครั้ง อารมณ์ขุ่นหมองมัว....แตกต่าง แต่เพราะมันดีมั้ง.......เช่นนี้สีสัน.

[PIKuL]

ดูซีรี่ส์เก่าย้อน............อีกครา แก้เบื่อพอเยียวยา........เท่านั้น รูดดูคลิปติดตา..........พักก่อน หรือจะเป็นหนังสั้น......โศกเศร้าอำลา เลือกมิถูกเล่าแว้.........เยอะเกิน จึ่งติดการ์ตูนเพลิน......ไจ่แอ้น ชิสุกะเชื้อเชิญ............โอนอ่อน โนบิตะยิ้มแป้น...........ม่อนนั้นแสนเอือม ความชอบนั้นเหลื่อมล้ำกันไปมา ทั้งหนังเศร้าโศกาพาสุขสันต์ หนังตลกโปกฮาสารพัน แล้วจบกันที่การ์ตูนหมุนตามวัย.

[PIKuL]

ในความเงียบสั่นพ้อง............อารมณ์ ความคิดจิตระบม...............ชอกช้ำ คิดไปนั่งจิบนม.................อวลอุ่น กลิ่นกรุ่นหอมชื่นล้ำ.............พักฟื้นจิตใจ ออกไปดื่มที่ร้าน.................กาแฟ อร่อยเพราะเทคแคร์.............หว่านยิ้ม ผ่อนคลายเมื่อเปิดแอร์..........เย็นฉ่ำ นั่งจิบนมตาพริ้ม.................อุ่นกลั้วทั่วคอ

[PIKuL]

เราคือที่สุดท้าย........พึ่งตน ผู้อื่นเพียงเป็นคน.......ชิดใกล้ สองมือหยิบยื่นจน......ปวดปร่า หวังสิ่งใดมิได้...........ช่วยแล้วช่วยลืม หยิบยืมเพียงสักแป้บ......วาจา หายลับไปกับตา...........เหนื่อยแท้ การติดต่อโทรมา..........แจ้งข่าว บอกกล่าวให้ช่วยแล้......อีกครั้งอีกครา ปฏิเสธเท่านั้น.............เป็นไป คำพูดส่อว่าใคร...........ล่ะเจ้า กดดันเพื่อสมใจ...........จึงเอ่ย คำต่ำตกซ่งเท้า...........เชื่อเล้ยคนเรา จึงจำปล่อยช่วยคร้าน....ฟังคำ ความคิดตกระยำ.........ชีพนี้ จะขึ้นจากน้ำครำ.........เหม็นเน่า รึไม่จมกองขรี้............ไม่รู้ไม่เห็น.

[PIKuL]

ถึงเวลาซักผ้า..........ประจำ แต่ก่อนพอคิดทำ.......เกียจคร้าน ซักแล้วตากพึมพำ......น่าเบื่อ ยังรีดอีกทั้งบ้าน........หมดแล้วเวลา กว่าจะเสร็จซักผ้าปาไปเที่ยง ยังกวาดถูริมระเบียงที่ด้านหน้า ยังล้างจานปัดฝุ่นวุ่นเวลา ทั้งหัวเข่าแข้งขาแทบไร้แรง.

[PIKuL]

หมดหนึ่งวันผ่านพ้น........ตัวเรา แสงส่องพอเห็นเงา.........อ่อนล้า ลองนอนแผ่บรรเทา.........ความเมื่อย คืนค่ำกลับเชื่องช้า..........กว่าข้ามอีกคืน หนังตาตกหย่อนคล้อย.....ปริบปรือ ลมพัดเสียงอื้ออือ...........ใส่หน้า พัดลมสั่นกระพือ............แรงสุด มือยกแขนขาอ้า.............ผึ่งผ้าเช็ดตัว.

[โซ...เซอะเซอ]

ดุอาทิตย์ก่ำกร้าว……….เกรียมกาย ไอศกรีมเกือบละลาย…..ก่อนลิ้ม ร้อนตับแทบแตกตาย…..เพียงแม่- เจียดผจงส่งยิ้ม…………..รุ่มร้อนคงสลาย …เมื่อวานร้อนมาก จอดรถตากแดดไว้ ขึ้นรถมา ไข่(ที่ซื้อทิ้งไว้ในรถ)แทบสุกเลย…หึหึ   โซ…เซอะเซอ 5 มีนาคม 2569

[PIKuL]

มันคิดดีบ่ได้...........เลยลุง ที่ว่าร้อนเสียจุง........แทบไหม้ มันอาจสุกก่อนปรุง.....รึป่าว ชิมก่อนค่อยคิดไซร้....อุ่นร้อนพอคำ เมื่อวานพิกุลก็ซื้อไข่มาแผงนึง ร้อนจริงๆค่ะ แต่ในครัวขาดไข่ไม่ได้จริงๆ อิอิ

[โซ...เซอะเซอ]

คาบลูกคาบดอกร้อย…….เรียงความ ขบคิดเรื่องดีงาม………….บ่ ได้ สองแง่แต่มิทราม………….เกินเหตุ แค่หลอกล้วงตับไส้……….อะลุ้มอล่วยไหม?   โซ…เซอะเซอ 5 มีนาคม 2569

[PIKuL]

พอขำขันย่อมได้..........รสความ ผู้ใหญ่เริ่มเด็กตาม........ต่อสร้อย กุ๊กกิ๊กน่ารักนาม...........ทะลึ่ง ก้ำกึ่งเพราะยังด้อย........อ่อนชั้นเชิงนัย. คนอื่นอาจเป็นคู่ซ้อม แต่พิกุลอาจเป็นผู้ถูกซ้อม 55555

[โซ...เซอะเซอ]

ออมคำยอมอ่อนข้อ……..รามือ เย้าหยอกแค่ร้องฮือ………โห่ฮิ้ว อาจฉิวเฉียดสะดือ…………สักหน่อย เหมือนต่างคนเล่นงิ้ว……..มีดเงื้อ บ่ ฟัน   โซ…เซอะเซอ 6 มีนาคม 2569

[PIKuL]

ชอบคำเปรียบต่างขั้ว.........เข้ากัน ก็แปลกดีที่มัน.................สื่อได้ คงคำซึ่งสำคัญ................นัยยะ ร้องห่ะ...เล่นงิ้วไซร้...........เรื่องใต้สะดือ. ลุงโซคิดได้ไงคะเนี่ยะ 5555555

[โซ...เซอะเซอ]

บางคราของต่างขั้ว…………ประสมกัน เคล้าคลุกอย่างเมามัน……..เกลือกใกล้ มิต้องเลือดสุพรรณ………….ดั่งญาติ สนิทเนอ เงินขาดพอมีให้……………..หยิบยื้มห้าแสนไหม?…หุหุ …ในความเห็นลุงการเขียนโคลง อาจไม่เหมือนกลอน ที่พรรณาต่อเนื่องกัน โคลงสามารถแบ่งแต่ละวรรคให้เป็นแต่ละส่วน- คนละเรื่องเดียวกัน แต่ต้องใช้จินตนาการ คิดนอกกรอบ กับอารมณ์สนุกสนาน ที่จะใช้คำหาทางเชื่อมเรื่องให้ต่อกัน ที่คนอ่านอ่านแล้วเข้าใจ ก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง ในการแต่งโคลงครับ   โซ…เซอะเซอ 6 มีนาคม 2569

[PIKuL]

หากว่ามีย่อมให้...........หยิบยืม กลัวแต่จะพาลลืม.......ดอกเบี้ย คิดร้อยละงำงืม...........สี่สิบ ยิ้มเฮย เอาสิดอกแบบเนี้ย......สิกล้ายืมบ่ เห็นจริงดังลุงโซว่าค่ะ แต่งๆไปก็มันมือ 555 เรียกตัวเองว่า โรคจิตได้ยัง อิอิ

[โซ...เซอะเซอ]

คนเราครั้งมืดหน้า…………ตามัว ดอกเท่าไหร่มิกลัว…………หยัดสู้ คราจ่ายเยี่ยงควายวัว…….เถือแล่ เนื้อเฮย ทางออกของนักกู้…………..ดาบนี้ต้องชัก โคลงแต่งยิ่งแต่งแล้………มันมือ เข้าข่ายเว่อร์ฝึกปรือ………บ่งชี้ คลุ้มคลั่งตะพึดตะพือ……..มิหยุด กระทั่งนั่งถ่ายนี้……………..ออดโอ้โลมสาว ใครใครอาจมิรู้…………….ความนัย โคลงแต่งนั่งถ่ายไป……….กลิ่นพร้อม พรูพรั่งอย่างว่องไว………..ยิ้มออก ทองหยอดมิต้องย้อม………หยาดเยิ้มฉ่ำฉุย …เคล็ดลับของการแต่งโคลงให้ไหลลื่น ที่ประกอบไปด้วยทักษะการแต่งโคลงให้ไพเราะ แถมด้วยกลิ่นแสนรัญจวนใจ…หึหึ โซ…เซอะเซอ 6 มีนาคม 2569

[PIKuL]

ลูกบอกเยลลี่จ้า........เหมือนกัน "น่ารัก"นะเพราะมัน....นิ่มย้วย แต่เล็กนะแบ่งปัน.......อวลกลิ่น กว่าจะเสร็จแทบม้วย....หมูกบี้บอแบ คำเปรียบของเด็กน้อย.....คิดตาม เหมือนอยู่อีกสไลม์........นุ่มย้อย หากสีใช่คืองาม...........ไปต่อ ปั้นใส่จานชดช้อย..........ก่นไขว้เป็นเกลียว นึกภาพไปไม่แคล้ว........กลิ่นลอย เยลลี่กระปริบปรอย........พุ่งพรื้ด อิแม่ถึงกับนอยด์...........สภาพ เปรอะเฮย อยากนั่งเป็นลมวื้ด.........มิรู้สิ่งใด. ที่ลุงโซเล่ามา กลิ่นไม่ได้ออกมา แต่พาเราเข้าไปด้วย แงง 5555