ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[M.]

ชายขี้แพ้


เป็นเพียงชายคนหนึ่งซึ่งพ่ายแพ้
คนอ่อนแอความรักหักสลาย
เหมือนไม่เคยมีเราเฝ้าเสียดาย
ไร้ความหมายสิ้นตัวตนคนอย่างเรา

เป็นคนคุยฆ่าเวลาคราเธอว่าง
เป็นกระถางรองบ่อนตอนเธอเหงา
เป็นเพียงคนเยียวยาพาบรรเทา
เพราะโง่เง่าขี้ขลาดอนาถใจ

สุขของเธอคือรักเขา..ที่เราเห็น
สุขเราเป็นที่ปรึกษาคราเธอใกล้
ทั้งที่รู้ความจริงสิ่งเป็นไป
เธอมีใครไว้อยู่เรารู้ดี

ใกล้แม้เจ็บยังพร้อมยอมเจ็บปวด
ถึงร้าวรวดอย่างไรไม่อาจหนี
อยากจะบอก “รักนะ” ทุกนาที
ชายคนนี้ขี้แพ้อ่อนแอเกิน


กวินพัฒน์

[PIKuL]

แม้นยามมองความรักไร้หมุดหมาย
ยังเป็นชายมั่นในรัก...น่าสรรเสริญ
ยอมทนเก็บเจ็บช้ำ...คราเผชิญ
ความหมางเมินยามเดินคู่คนรู้ใจ

เป็นความรัก....เพื่อรัก...ไร้คำตอบ
คนที่ชอบ...แต่เขาบอก...เราไม่ใช่
ไม่อยากทน..แต่ไม่อาจจากลาไป
จึงขอดูอยู่ใกล้-ไกลข้างใจเธอ.

[กัลมลี*]

อุ๊ย! พิกุลปาด 



คนที่เธอลุ่มหลงมอบธงขาว
แม้นรวดร้าวมิวางตัวห่างเหิน
ให้เขาเย้ยเยาะหยันล้อกันเพลิน
ด้วยว่าเมิน "รักแท้" ซึ้งแน่ใจ

"สุขของเธอคือเขา..ที่เราเห็น"(กวินพัฒน์)
เราผู้เป็นคนมองเธอหมองไหม้
อยากส่งน้ำเย็นสาดรินราดไป-
ก่อนเพลิงไฟรักร้อนสุมชอนแรง

แต่คนคุยไม่ลึกที่ปรึกษา
จักบากหน้าก็อายเกรงหน่ายแหนง
ทั้งรู้เธอฝืนยิ้ม ~ ยิ่งทิ่มแทง
มองเธอแกล้งหัวเราะทั้งเปราะบาง

อิทธิพลของเขาใหญ่เท่าฟ้า
เราอิจฉาเหลือเกิน...เธอเมินหมาง
อยู่ตรงนี้รอคอยมิปล่อยวาง
อยากอยู่ข้างเคียงกาย "ชายขี้แพ้"