ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

แท้จริงแล้ว แว่วในใจ ใช่แค่เหงา
ระหว่างเรา ให้เข้าใจ ในความหมาย
คนสองคน ที่วนเวียน เขียนบรรยาย
ไม่มากมาย ไม่มากไป ไม่แน่นอน

เพียงผูกพันธ์ เพียงผูกใจ ไว้ผิวเผิน
ไม่มากเกิน ไม่น้อยไป เตรียมใจก่อน
อย่าก้าวล้ำ คำนิยาม เกินตัดรอน
ยั้งใจก่อน อย่าสั่นคลอน อย่านอนใจ

หรืออาจจะแค่เหงาใจ มากไป ให้รู้ตัว
อย่าหวาดกลัว อย่ารัวใจ เกินกลับไหว
ระยะห่าง ระหว่างทาง ระหว่างใจ
กอดเก็บไว้ ได้แค่ใจ แค่ใจเรา

[กวินพัฒน์]

อาจจะแค่อ่อนไหวเมื่อไกลห่าง
ที่อ้างว้างเพราะคิดถึงจึงมีเหงา
ระยะทางความฝันอันบางเบา
ปรารถนาเร่งเร้าให้เราครวญ

คำนึงคิดรำพันรอวันหนึ่ง
ที่คิดถึงถึงใจในกำสรวล
จะส่งถึงซึ้งจิตสนิทนวล
ทุกชนวนความเหงาให้เบาลง

M.

[PIKuL]

ก็แค่เพียงค่ำคืนสะอื้นเหงา
กับหัวใจอันบางเบาคราวลุ่มหลง
เหงาก็เพราะความรู้สึกอันซื่อตรง
ที่เจาะจงคิดถึง...แค่เพียง"เธอ"

[Rattikal]

อยู่คนเดียว เหงาเดี่ยว เขาเรียกเหงา

อยู่กับเขา ก็ยังเศร้า ใจหวั่นไหว

อยู่คนเดียว เหงาเดี่ยว ไม่เป็นไร

อยู่หลายคน "เหงาใจ" ทำไงดี..

อยู่คนเดียว เหงาเดี่ยว ก็ยังเหงา

ยังเผลอเอา ความเหงา มาเก็บไว้

แม้ผู้คน มากมาย เดินผ่านไป

ไม่อาจทำ "ให้เหงา" ของเราคลาย..

อยู่คนเดียว เหงาเดี่ยว เปลี่ยวหวั่นไหว

ไม่มีใคร อยู่เคียง ร่วมเรียงฝัน

อยู่คนเดียว เหงาเดี่ยว เป็นอนันต์

อยากมีคน "ร่วมฝัน" พันผูกใจ..

#รัตติกาล

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

หรืออาจจะแค่เหงาใจ....ไหวไปในชั่วคราว
หรือเพราะอากาศร้อนหนาว...คราวอ่อนไหว
หรือแค่เพราะเปล่าเปลี่ยว...มันโดดเดี่ยวเกินไป
หรือแค่เพราะใจต้องการใคร...ไว้เกี่ยวพัน

ลองฟังเสียงใจชัดชัด....ชัดอีกสักหน่อย
อย่าเพิ่งรีบใจคล้อยลอยตาม...ความปลุกปั่น
กระซิบบอกตัวเองดังบ้างเบาบ้าง...ว่าช่างมัน
แอบเผลอใจไปก่อนละกัน...ค่อยว่ากันอีกที

[PIKuL]

หรืออาจจะแค่...เ ห ง า ใ จ... จึงรู้สึก"โดดเดี่ยว"..มากเกินไปเท่านั้น มีหลายผู้คน...ที่ฉันมอบตำแหน่ง"คนสำคัญ" แต่หากสิ่งที่ได้กลับมานั้น........ ....ฉั น ไ ม่ เ ค ย มี คุ ณ ค่ า ใ น ส า ย ต า ใ ค ร.... เพราะฉัน....ค า ด ห วั ง...มากเกินไปหรือเปล่า จึงรู้สึกว่าทั้ง "เงียบเหงา" และ "หวั่นไหว" พยายามถามตัวเอง....ว่าแท้จริงแล้วต้องการอะไร? เพื่อมาเติมเต็มกับความ "เหงาใจ" ที่ยังมี หรือฉัน....ต้ อ ง ก า ร เ ป็ น ค น สำ คั ญ... หรือว่าแท้จริงแล้ว ไม่เกี่ยวกันกับเรื่องนี้ หรือเพราะ...ช่องว่าง...ของความ"เหงาใจ"ที่มี มันขาดเพียงแค่ ....เ ธ อ ค น ดี ค น เ ดิ ม...

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เพราะเหตุเกิดจากความเหงา...ของคนงี่เง่าแบบฉัน...รึเปล่า?
บรรยากาศที่อยู่รอบตัวจึงราวกับ....เคยคุ้นภาพเดิมเดิม
เหมือนเคยคุ้นเหมือนคุ้นตา...ราวกับเดินกลับยังจุดเริ่ม
พร้อมๆกับใจฉันดวงเดิม...ที่เพิ่มเติมคือบาดแผลจากวันเวลา

เมื่อเธอปรากฎตัวฉันจึงเพิ่งรู้ตัว...ว่าเหงามากแค่ไหน
ที่ผ่านมาฉันชีวิตเข้มแข็งมากไป...จึงหัวใจเหนื่อยล้า
หรืออาจจะเพราะความเหงา...ฉันจึงเข้าใจว่าเธอคือคนคุ้นตา
แต่ไม่เป็นไรนะ...ขอพักข้างๆเธอแค่สักห้วงเวลาพอได้อุ่นไอ

เธอคนดีคนเดิม...เพิ่มเติมเพียงแค่วันที่เปลี่ยน
แค่เพียงวันเดือนปีผิดเพี้ยน...เปลี่ยนไปกว่าครั้งไหนๆ
แค่สักระยะ...แค่สักชั่วครู่...ก็คงเพียงพอให้เหงานี้ลาจากไป
นี่ฉันคงไม่ได้คาดหวังมากเกินไป...ใช่ไหมคนดี

[PIKuL]

ก็แค่อยากบรรเทา..ความเหงาใจ... ที่ดูจะว้าวุ่นจนเกินไป...ในหัวใจฉัน นับแต่วันแรกถึงวันนี้....ไม่เคยรู้สึกต่างกัน ที่ต่างคือ....ความใกล้ชิดของเรานั้น ....มั น เ ริ่ ม ไ ม่ มี เ ข ต แ ด น.... ทุกครั้งที่....ปล่อยเวลาให้เราได้ใกล้ชิด เป็นมากกว่า "เพื่อนสนิท" แต่คิดมากจนหวงแหน สถานะไม่เคยมั่นคง....กับคำที่เรียกเล่นๆว่า... "แฟน" เพราะเราสองต่างใช้คนละแผนที่ในการเดินทาง นี่คือจุดเริ่มต้นของอาการ...เหงาใจ ไม่ต้องการที่จะ"ห่างไกล" และไร้ "ช่องว่าง" จึงทำได้เพียงขอเศษเสี้ยวเวลาบาง-บาง มาทำให้ความ"เหงาใจ"ได้จืดจาง..สักเพียงเสี้ยวนาที.

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เพราะโลกอีกใบ...ที่ใช้หัวใจโคจรอยู่รอบตัวฉัน
เกาะเกี่ยวเกลียวใจ...เคลื่อนไหวในความสัมพันธ์
จนรู้สึกว่าความห่างไกล...อย่างในวันนี้ที่ต้องห่างกัน
โลกที่เคยหมุนรอบๆตัวฉัน...คล้ายมันจะแตกสลายไป

จะว่าไปก็เริ่มจะไม่ใช่....เพราะความเหงา?
เริ่มจะเป็นเพราะคำว่าเรา...จึงพาความเหงาเข้ามาใกล้
เพราะความเหงา....ที่มากจนเกินไป
จึงทำให้หัวใจค่อยๆหยุดเคลื่อนไหว...เมื่อไกลกัน

[โซ...เซอะเซอ]

หรืออาจเพียง เสียงลมโลมโหมกระหน่ำ หรืออาจเพียง เสียงพึมพำคร่ำครวญฝัน หรืออาจเพียง เสียงกานท์แว่วหวานกรรณ หรืออาจเพียง เสียงจาบัลย์อันบางเบา หรืออาจเพียง เสียงหัวใจไหวระริก หรืออาจเพียง เสียงกระซิกแซมกระเส่า หรืออาจเพียง เสียงวลีสีหม่นเทา หรืออาจเพียง เสียงความเหงาเศร้าเจียนวาย โซ…เซอะเซอ 10 มีนาคม 2569