ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[Abc]

ค่ำคืนนั้นฉันเจอเธอครั้งแรก
รู้สึกแปลกจับจิตพิศมัย
ตาประสานหวานซึ้งตรึงฤทัย
คำปราศรัยไพเราะเสนาะฟัง

เพียงสบตาพาใจให้ไหวหวั่น
แววตานั้นน่ายลมีมนต์ขลัง
หลงรักเธอเผลอใจไปอย่างจัง
สุดยับยั้งเอื้อนเอ่ยเผยวจี

เอ่ยคำรักทักบอกออกจากปาก
พี่ขอฝากทั้งใจให้ยาหยี
เธอตอบรับขับขานสานไมตรี
โอ้คนดีอนงค์ใจตรงกัน

ช่วงเวลาฟ้าใสใจเปี่ยมสุข
มีเธอทุกก้าวย่างช่างสุขสันต์
อุ่นไอรักถักทอก่อสัมพันธ์
ผ่านคืนวันเวลามาเนิ่นนาน

โชคชะตาฟ้าเปลี่ยนวันเวียนว่าย
ต้องแยกย้ายพลัดพรากยากประสาน
รักสะดุดหลุดไปมีภัยพาล
ฤาถึงกาลเวลาชะตากรรม

แสนปวดร้าวหนาวเหน็บเจ็บทรวงนัก
ยามร้างรักลาไกลใจเพ้อพร่ำ
ภาพความหลังครั้งเก่าเฝ้าจดจำ
คอยตอกย้ำเตือนใจไม่เคยลืม

[กัลมลี*]

ทุกค่ำคืนมีฉันเหมือนวันแรก
แต่ที่แตกต่างไปเธอไม่ปลื้ม
เพราะหัวใจเธอนั้นให้ฉันยืม
เหมือนน้ำดื่มดับกระหายได้ชั่วคราว

ผิดใจเพียงนิดน้อยเธอถอยห่าง
หรือข้ออ้างของคนจนคำกล่าว
ยามรักปากปราศัยได้ยืดยาว
แต่ยามร้าวกร้าวคำซ้ำย่ำยี

ฉันปากแข็งตอบเธอไปว่าไม่รัก
แต่ตาภักดิ์น้ำใสไหลล้นปรี่
คิดว่าเธอจะง้อขอคืนดี
โอ้ยามนี้มีเพียงฉันยังฝันค้าง



 

[Abc]

ทุกค่ำคืนดื่นดึกนึกถึงอยู่
ยอดพธูคนงามยามไกลห่าง
ยังคงรักภักดีมิเลือนลาง
คอยเส้นทางบรรจบมาพบกัน

ความผิดพลาดบาดใจในวันก่อน
ขอวิงวอนอภัยให้กับฉัน
น้ำตาเธอเอ่อไหลในวารวัน
ตัวพี่นั้นรับรู้อยู่เข้าใจ

อยากให้กลับมาเป็นดังเช่นเก่า
คิดถึงเจ้าทุกวันนั้นรู้ไหม
อยู่คนเดียวเปลี่ยวเหงาเศร้าทรวงใน
ขาดเธอไปเคว้งคว้างเส้นทางเดิน

[กัลมลี*]

ชอบนอนดึกเหมือนด้านฉันคนนี้
หรือราตรีทำใจบางรักห่างเหิน
หรืองานใหม่งานดองกองพะเนิน
และบังเอิญพักผ่อนบ้านกลอนไทย

เขียนกลอนทักด้วยอยากจักผูกมิตร
กลอนจับจิตกลอนท่านอ่านลื่นไหล
หากกัลมลี* ผิดพลาดประการใด
ขออภัยไว้ ณ ที่นี้คุณ Abc

 

[Abc]

ขอขอบคุณหนุนนำเอ่ยคำทัก
มารู้จักผูกมิตรไม่คิดหนี
ต่อกลอนกันมันสุขสนุกดี
ร้อยวจีลำนำเป็นคำกลอน

เป็นน้องใหม่ใฝ่กลอนยังอ่อนหัด
อาจติดขัดไถถูขาดครูสอน
ท่องเวปเล่นเป็นกิจนิดก่อนนอน
เพียงพักผ่อนอารมณ์ชมกวี

[Msp.]

กลอนชั้นครูดูเด่นเป็นสง่า
นามสมญามาใหม่ใครกันพี่
ชมเชิงชั้นลึกแม่นและแน่นดี
ใหม่ครั้งนี้เก๋ามาก่อนแน่นอนนัก

เจองานดีไม่ทักหนักใจแน่
"มะสะแปร์" นามเดิมเริ่มสลัก
คารวะสหายขอทายทัก
เชิญร่วมพักหัวใจใต้ร่มกานท์

ร่วมประทินศิลป์ศัพท์กับชี้แนะ
ช่วยเกลาแกะแนะนำคำสื่อสาร
หากพลาดพลั้งดั่งไซร้ไม่เป็นงาน
โปรดสงสารเมตตา..และขออภัย


msp.

ถ่อมตัวจังนะคะ มะสะแปร์ค่ะ ทักทายคุณ abc ยินดีที่ได้พบค่ะ
ถ้ามีโอกาสต่อกลอนกัน พลาดพลั้งประการใด ขออภัยล่วงหน้าค่ะ 

[PIKuL]

ณ วันนี้ ปีที่สิบที่เลยผ่าน
ราวกับว่า"เมื่อวาน"ยังหลับใหล
ยังคิดถึง...ถึงเธอ..คนห่างไกล
เราห่างใจไกลเกินกว่า...จะเยี่ยมเยือน

คิดถึงครั้งคราวนั้น...วันเธอเหงา
ยังต่างมีคำว่า"เรา"เหงาเป็นเพื่อน
"รัก"ของเราเก่าตอนไหนไยลางเลือน
ความสัมพันธ์คลาดเคลื่อนเหมือนต่างกัน

ไม่เคยลืม...ไม่อาจลืม...ได้สักครั้ง
หัวใจยังสั่งคิดถึง....ในใจฉัน
แม้จะผ่านวันคืนหมื่นตะวัน
ก็ไม่อาจ"ลืมกัน"สักนาที.

ทักทายค่ะคุณ ABC

[Abc]

พรมลิขิตบิดเบือนเหมือนจะแกล้ง
มาเสเเสร้งให้พบแล้วจบหนี
ตัดทางรักผลักไสมิใยดี
ทั้งที่มีหัวใจให้แก่กัน

รักแสนรักหนักหนาฟ้าก็รู้
เป็นเนื้อคู่กันแล้วคลาดแคล้วนั่น
อยากติฟ้าวารินสิ้นตะวัน
มาลงทัณฑ์ลิขิตชีวิตคน

พบแล้วพรากจากไปแสนไกลห่าง
สุดอ้างว้างเปลี่ยวเหงาเศร้าสับสน
วอนเทวาฟ้าดินอินทร์ข้างบน
โปรดจงดลบันดาลสานรักคืน

[Abc]

เป็นนักกลอนร่อนเร่ไม่เท่หรอก
สิ่งที่บอกอนงค์อย่าสงสัย
ล้วนจริงแท้แน่นอนทุกตอนไป
เป็นน้องใหม่เข้ามาหาบทเรียน

ใช่ช่ำชองถ่องแท้แค่เริ่มต้น
ต้องดั้นด้นไถถูอยู่ฝึกเขียน
หากพลาดพลั้งยังไงมันไม่เนียน
กลอนวนเวียนขอโทษอย่าโกรธกัน

แสนยินดีปรีดาได้มาพบ
มุมสงบกวีที่สุขสันต์
ทั้งเพื่อนผองน้องพี่ที่ผูกพัน
ร่วมแบ่งปันสรรค์สร้างวางบทกลอน

ตอบคุณมะสะแปร์นะครับยินดีที่ได้พบเช่นกันครับ

[PIKuL]

พรหมลิขิตขีดเขียนเวียนมาพบ
มาบรรจบสบสายตาพาใจอ่อน
คิดถึงครั้งยังชื่นมื่นคืนอาวร
ขอบคุณพรศรสวรรค์ท่านเห็นใจ

แต่ที่เห็นเป็นฉันนั้นโหยหา
ส่วนตัวเธอเผลอยิ้มมาส่งมอบให้
แล้วหันหลังลืมกันวันห่างไกล
ปล่อยฉันไว้ให้ลืมหลงเรื่องวันวาน

เหตุใดเธอถึงลืมกันมันแสนง่าย
หรือใจชายไร้เยื่อเถือกิ่งก้าน
คิดถึงกันบ้างรึไม่ในดวงมาน
หรือรำคาญทุกครั้งที่ยังเจอ.

[กัลมลี*]

เพราะเขาลืมเอาหัวใจออกไปด้วย
วานฉันช่วยรักษามาเสมอ
เขาแค่เวทนาเมตตาเธอ
อย่าพร่ำเพ้อวุ่นวายต่อไปเลย

อิสระเสรีมิให้เขา
ก็ทนเอาทุกยามความชาเฉย
กอดเพียงตัวหัวใจไม่คุ้นเคย
จะลงเอยอย่างไรใจก็รู้

ถ้าสองใจยังรักกันหนักแน่น
ใครคิดแทนที่ข้างหมดทางสู้
ถ้ายังอยากยื้อเคียงจงเสี่ยงดู
เธอจะอยู่เพื่อรักหรือจักลืม



ขอรับบทมือที่สาม...อย่าตามตบนะคะ ไม่สู้คน

[PIKuL]

มิอาจเสี่ยงสั่งใจให้รีบหยุด
ทุกเรื่องราวล้วนผุดยามดูดดื่ม
คำสัญญาครานั้นหวั่นเธอลืม
เธอจึงหลงหยิบยืมห้องหัวใจ

หากเลือกเขาเราคงจบมิพบหน้า
เมื่อรักเราน้อยกว่าจะมอบให้
"รัก"เหมือนเดิมเพิ่มความเจ็บเหนือสิ่งใด
หากเธอหันกลับไปคือจบกัน

มิใช่เรื่องว่าเรา"รักรึไม่"
แต่หากไร้การให้เกียรติก็เปลี่ยนผัน
ผ่านเวลาค่าไร้ในสัมพันธ์
"ไม่เคยลืม"ก็เท่านั้น..หากต้องลา.

[Abc]

ทางชีวิตบิดเบี้ยวคดเคี้ยวนัก
เซเหหักขึ้นลงไม่ตรงจ๋า
ผ่านเรื่องราวหนาวร้อนทุกตอนมา
แต่สัญญาคราวนั้นยังมั่นคง

รักที่ตอบมอบให้ในวันก่อน
คงซุกซ่อนห้องใจใช่ลืมหลง
ยังคงภักดิ์ฝักใฝ่ใจซื่อตรง
ขอนวลน้องอนงค์จงเชื่อใจ

อย่ากังวลหม่นหมองคิดมองต่าง
ทำใจบางงวยงงอสงไขย
ยังคิดถึงหนึ่งนางที่ห่างไกล
จะกี่วันผ่านไปไม่เคยลืม

[PIKuL]

ในห้วงคิดติดตรึงคะนึงหา
หลายจังหวะเวลาพาปลาบปลื้ม
ความรู้สึกของใจไม่อาจยืม
ดังเช่นกับ"การไม่ลืม"ใครบางคน

ผ่านเข้ามาพาให้ใจปั่นป่วน
ลมพัดหวนห่างไกลใจสับสน
ยามไม่พบสบหน้าพาวุ่นวน
ความรู้สึกปะปนจนป่วยใจ

สุดเส้นสายปลายทางหว่างบรรจบ
ไม่อาจคบเคียงครองเป็นคู่ได้
ทุกคำถามลามรื้อคือ"ทำไม"
แต่สิ้นไร้"คำตอบ"มอบกลับมา

ไม่ลืมเพราะ...ทราบซึ้งถึงความเจ็บ
บันทึกเก็บก้นบึ้ง...ใช่รักษา
ไม่ลืมเพราะ...เธอผิดถ้อยสัญญา
แต่ฉันกลับรับคุณค่าคำหลอกลวง.

[กวินพัฒน์]

สุดยากลืมเรื่องเก่าที่เราเจ็บ
ความร้าวเหน็บหัวใจคล้ายถูกถ่วง
มีแต่ความชาตายเนื้อในกลวง
ไร้สิทธิ์ทวงคืนค่าครามีกัน

มีบาดแผลผนึกลึกเนื้อเยื่อ
ทุกคราวเมื่อสะกิดดังติดจั่น
รอยจากลึกกรีดบาดดุจฟาดฟัน
ให้ลืมนั้นยากยิ่งเกินสิ่งใด

กวินพัฒน์

 

[Abc]

พบแล้วพรากจากลาถึงคราเจ็บ
ใจหนาวเหน็บร้าวรานสุดทานไหว
เกิดรอยแผลแล่ลึกผนึกใน
ห้องหัวใจเซซังพังยับเยิน

เส้นทางรักหักลงก็คงจบ
คนเคยคบเคียงครองต้องห่างเหิน
ต่อแต่นี้มิมีที่ร่วมเดิน
ก้าวเผชิญวันคืนฝืนเดียวดาย

[Msp.]

เมื่ออยากจำฝังใจใส่สลัก
มิอยากพักหัวใจให้มันหาย
ความทรงจำเข้าขั้นอันตราย
คงมิวายคล้ายกริชกรีดขั้วใจ

ความทรงจำยามรักมักบางแผ่ว
ดูอ่อนแววลางเลือนเหมือนมิใช่-
เป็นทรงจำสิ่งหลักพักหทัย
บัดไฉนคล้ายหมอกที่หลอกตา

หรือใจเรามันอ่อนซ่อนบางสิ่ง
มิยอมทิ้งเก็บเอาความเศร้าปร่า
ชอบความเจ็บจึงจำทำเรื่อยมา
จำแค่ว่า"เจ็บแค่ไหน"ในตอนนั้น

เราคิดถึงอะไรในอดีต
ใจถูกกรีดขยี้ที่แสบสัน
หรือความสุขเมื่อคราวเราคบกัน
สองขั้วผันเวียนให้ลืมไม่ลง

msp.

[Abc]

ช่วงเวลานาทีที่เคยสุข
มักจะปลุกดวงจิตคิดย้อนส่ง
ถึงความหลังครั้งเก่าคราเราคง
ใจซื่อตรงเคียงคู่อยู่ด้วยกัน

รักแรกพบสบตาเมื่อคราก่อน
ยังสะท้อนฤทัยเก็บไปฝัน
สิ่งดีดีที่มอบตอบสัมพันธ์
จะกี่วันทำให้ไม่เคยลืม

[โซ...เซอะเซอ]

ส่วนคนแก่เรื่องรัก มักเลือนหลง บางทีงง  รักนั้นเคยด่ำดื่ม มาวันนี้ของตาย กลายของยืม รักเคยปลื้มกลับแป๊ก…ไหงเป็นงั้น …ทักทายคุณ “Abc” ครับ อย่าหาว่าอย่างนี้อย่างนั้นเลยนะครับ และกรุณาอย่าถือสา คือผมมันพวกขี้สงสัย และชอบ คิดวิเคราะห์แยกแยะ จึงใคร่ขอถามที่มาของการตั้งชื่อ ”Abc“ หน่อยครับ คือแบบ สงสัยว่า มาได้งัย เข้าใจอยู่ว่า ถ้าจะตั้ง ”กขค“ มันดันมีความหมายว่า “ก้างขวางคอ” ขออภัยหากคำถามละลาบละล้วง แต่มันคาใจผมมาก เลยแพ้เสียงในหัว…หึหึ โซ…เซอะเซอ 31 ธันวาคม 2568

[Abc]

รักมากมายก่ายกองเต็มห้องจิต
ชั่วชีวิตยากลืมปลื้มใจฉัน
สิ่งดีดีที่ตอบมอบให้กัน
ความสัมพันธ์หวานซึ้งยังตรึงใจ

ทักทายครับคุณโซ เซอะเซอ
ขอตอบว่าที่ตั้งชื่อAbcหน่ะ
คือตั้งไปเรื่อยครับ555
ผมไม่ได้คิดอะไร
ไม่ได้คิดให้มีความหมายเป็นยังไง555
คิดเพียงว่าเอาง่ายๆ
เพราะว่าผมเป็นคนง่ายๆนะครับ555
ขอบคุณที่มาทักทายและต่อกลอนครับ