ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กวินพัฒน์]

เมื่อความรักสุดทางระหว่างนี้
สมควรที่ทบทวนคำนวนใหม่
ที่ผ่านมาต่างเฝ้าเอาแต่ใจ
รักที่ให้เบาอ่อนซ่อนเลือนลาง

ต่างคนรั้นถือสาบ้าอำนาจ
ต่างประกาศความผิดคิดสะสาง
ต่างคนต่างเอาชนะปะทะกลาง
อารมณ์วางที่โกรธต่างโทษกัน

รักด้วยเหตุอะไรในคราวผ่าน
ล้วนบู๊ผลาญอารมณ์ทับถมขวัญ
รั้งกันไว้ใช่รักหรือยื้อผูกพัน
รักห้ำหั่นอึดอัดมัดหัวใจ

เมื่อสิ้นความอดทนต่างคนพ่าย
รักสลายหมดค่าก็อย่าให้
ต่างคนปล่อยถอยห่างตามทางใคร
ท้ายลาไกลเจ็บหนักรักสุดทาง


กวินพัฒน์

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

รักสุดทาง ต่างร้าง ร้าวกลางใจ
เกิดทางใหม่ ไร้อาวรณ์ อาทรห่าง
เจ็บแต่จบ กลบบาดแผล แพ้ทุกทาง
ต้องปล่อยวาง จางจากใจ ใช้เวลา

ความเจ็บปวด รวดร้าว ราวแตกดับ
ยากย้อนกลับ ลับลาหาย ร้ายหนักหนา
แต่ไม่นาน แค่ไม่นาน กาลผ่านลา
จะรู้ว่า ควรรู้ค่า .... ความทรงจำ
 

[PIKuL]

การเดินทางระหว่างเราคงสิ้นสุด
เมื่อหัวใจปักหมุดหยุดเกินก้ำ
หากไร้เธอเคียงข้างสร้างทรงจำ
ก็ไร้คำ"ว่ารัก" ของสองเรา

แม้นไม่อยากหยุดเดินเส้นทางนี้
อยากมีเธออยู่ทุกที่ความเงียบเหงา
อยากเคียงข้างยามสายลมพรมบางเบา
อยากบรรเทาความหนาวเหน็บให้แก่กัน

แต่ไม่อาจฝืนใจเพื่อไปต่อ
เพราะเธอยอมร้องขอไปจากฉัน
ก็เพราะรักเธอมาก..เกินผูกพัน
จึงไม่อาจรั้งเธอนั้นวันหมดใจ.

[กัลมลี*]

ฉันยืนฝืนขืนร่างฟังแน่นิ่ง
ทบทวนสิ่งเธอกล่าวเรื่องราวใหม่
ที่ผ่านมาฉันเฝ้าเอาแต่ใจ
หรือเปลี่ยนไปคือเธอเสมอมา

เจ้าอารมณ์ เจ้าน้ำตา ชอบหาเรื่อง
ทำเธอเคืองบึ้งตึงจึงถือสา
ยามที่เธอมองฉันมัน "ขวางตา"
รักโรยราสุดทางข้างหน้ามัว

รักของฉันมันแฝงแรงหึงหวง
ยามเอ่ยทวงสัญญาดั่งว่าชั่ว
ใช่แล้วฉันคนเช่นเห็นแก่ตัว
เพราะว่ากลัวเธอไปรักใครแทน

ถ้าเธออยากตัดกันถึงขั้นนี้
ก็สุดที่ผูกบ่วงรัดหวงแหน
สองก้อยเกี่ยวสัญญาคราเป็นแฟน
แม้รักแสนก็จำห่าง "สุดทางรัก"

[กวินพัฒน์]

คำพรั่งพรูพร่ำว่าคราใจหมด
ดั่งสะกดอารมณ์ข่มใจหนัก
คำยืนยันปั้นแต่งแสร้งใจภักดิ์
คราวประจักษ์รักกันนั้นแค่ลวง

รักของเราบางเปราะเพราะห่างเหิน
ต่างเลือกเดินคนละทางอย่างเป็นห่วง
ทั้งทิฐิแบ่งกั้นพลันดูกลวง
ไม่เข้าใจดึงถ่วงห่วงสัมพันธ์

ฉันไม่เคยตำหนิที่เธอรัก
ยังตระหนักคุณค่าคราร่วมฝัน
มิเคยคิดตัดได้ในบางอัน
แต่เพราะมันบีบรั้งแบบขังใจ

หากร่วมอยู่กันไปใจก็ร้อน
ชักแคลนคลอนซ่อนปมจนขมไหม้
ทรามานรู้สึกลึกเรื่อยไป
สุดทางรักพักใว้..เพื่อไตร่ตรอง


กวินพัฒน์

[กัลมลี*]

มันเหมือนหลับในฝันอันขมขื่น
ตกใจตื่นมิหายคลายเศร้าหมอง
คนที่รักหวังอยู่เป็นคู่ครอง
แต่นี้ต้องเว้นระยะห่างไป

รักของเราสุดทางอย่างเธอว่า
ฉันกลับบ้าเพ้อฝันน่าขันไหม
หลงคิดว่ารักแท้มิแพ้ใด
วันนี้ใจรู้แน่แพ้ทุกทาง

ขอบคุณที่เคยทนคนอย่างฉัน
หากจำต้องเจอกัน...ฉันขออย่าง
ถ้าฉันเผลอทวงสิทธิ์มิคิดวาง
โกรธเกลียดบ้าง...จะได้จำ...ได้สำนึก

ไม่อยากเป็นคนที่ดูงี่เง่า
ซ่อนตาเหงาไว้ใต้ใจรู้สึก
เธอบอกทรมานมันบาดลึก
ฉันต้องฝึกหายใจใหม่เมื่อไร้เธอ

[กวินพัฒน์]

ทบทวนใจในรักที่หักร้าง
ไร้ปลายทางสรุปบทกฏเสนอ
มองมิเห็นเส้นชัยในฉัน-เธอ
ความอึดอัดรัดเกร่อเพ้อคร่ำครวญ

รักมันต่อมิได้เพราะใจกั้น
ต่างดื้อรั้นโทสาภาษาห้วน
อยากจะรักเท่านานหมั่นทบทวน
แต่ก็ล้วนอารมณ์ข่มไปมา

ต่างอ้างในเหตุผลตนเป็นใหญ่
เธออยากให้ฉันทำตามเธอว่า
คนหนึ่งยื้อคนหนึ่งยุดฉุดเวลา
จนรักพร่าสะเทือนเหมือนไม่แคร์

ยอมจบทั้งยังรักหนักหัวอก
หวั่นสะทกหัวใจในทุกแง่
รักก็รักหนักจนร้าวคราวผันแปร
สุดทางแค่ร่วมทาง..ห่างแค่ตัว


กวินพัฒน์

[กัลมลี*]

"ถ้ามิอยากไปใจไยมิหวน
ไม่ทบทวนความผิดคิดให้ทั่ว
ด้านฉันพร้อมยอมปรับ...รับหวาดกลัว
เลิกพูดยั่วโมโหโง่ก็ยอม"

สมองคิดร้อยหนวนเช่นนี้
ของพังที่ซ่อมได้ยังได้ซ่อม
แต่สัมพันธ์คลอนแคลนแสนตรมตรอม
ทั้งที่พร้อมซ่อมปรับ ~ กลับปล่อยพัง

"วันหนึ่งคงพบคนที่ดีน่ารัก
การเว้นวรรคส่อเค้าเหงา ~ ไร้หวัง
แค่คิดใจเจียนอาจขาดพลัง
การหายใจอีกครั้งยังยากเกิน"

สมองคิดร้อยหนวนเช่นนี้
ไม่มีดีในเรื่องเคืองห่างเหิน
สุดทางรักรักห่างย่อมหมางเมิน
แยกทางเดินอนาคตคงหมดแล้ว

[กวินพัฒน์]

กว่าจะถึงปลายทางที่ร้างรัก
เราตระหนักรู้ล้นจนใจแผ่ว
ความเปราะบางกลางใจไร้วี่แวว
สุดขอบแนวของรักจึงหักลา

อยู่ด้วยยื้อถือดีมีตลอด
เรือรักจอดกลางน้ำทำปวดปร่า
เธอต้องเจ็บเหน็บช้ำเสียน้ำตา
เพราะความบ้าของเรางี่เง่าเอง


กวินพัฒน์

[กัลมลี*]

 

เหมือนคมมีดกรีดใจหมายตัดขั้ว
ตามืดมัวมองทางยังต้องเพ่ง
ใจเป็นนายกายจึงอึ้งวังเวง
มันคว้างเคว้งกล้ำกลืนฝืนน้ำตา

ทางรักที่แคบเกินเดินลำบาก
เมื่อเธออยากแยกไปอย่างใจกล้า
ทางเลือกเดียวของฉัน ~ กลั้นใจลา
เร็วหรือช้าต้องพร้อมยอมอยู่ดี

ฉันคงทำใจได้ในไม่ช้า
โดยกลับมาหยิ่งรักในศักดิ์ศรี
แม้ใจเหมือนโดนหลอมไฟพร้อมพลี
เธอไม่มีอุทธรณ์เพื่อผ่อนปรน

ถ้าโชคดี...ฉันคงไม่ตายสนิท
เริ่มชีวิตเริ่มรักได้สักหน
ถ้าโชคดี...คงจะหายคลายทุกข์ทน
กลับเป็นคนยิ้มง่ายได้อีกครั้ง



ยอมแพ้แล้ว ง้อไม่สำเร็จ 

[กวินพัฒน์]

คิดจะง้อรอหวนรัญจวนกลับ
ไหนสำรับเครื่องเซ่นมิเห็นตั้ง
ทำสายตาละห้อยพลอยน่าชัง
แถมมานั่งคุดคู้ดูน่ากลัว

มองก็คล้ายจูออนหลอนเป็นบ้า
อีกทำหน้าประหลาดขาดความยั่ว
ไร้ลีลาซ่าแสบแบบเคยตัว
ร่างปลอมชัวร์แบบนี้ไม่มีทาง

อยู่ที่ไหนไหเหล้าเอามาเพิ่ม
กับแกล้มเติมข้าวปลาอย่าให้ว่าง
ถึงจะเรียกว่าง้อหนอนวลนาง
เสร็จแล้ววางข้างนอกเดี๋ยวออกไป

กวินพัฒน์


หยอกๆครับ 

[กัลมลี*]

สุดทางรักฉันนี้เป็นผีบ้า
ยังจะมาขออาหารจานสดใหม่
ถ้าหิวมากลากร่างข้างทางไป
เจออะไรซื้อหาอย่ามากวน

กุญแจบ้านคืนมาอย่างุบงิบ
เหล้าเบียร์จิบยกให้ไม่หารส่วน
ถ้าขี้เกียจ ~ ปลาปูและหมูรวน
กินทิ้งทวนก็ได้...จัดให้แล้ว