ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กวินพัฒน์]

เงียบกันจังวันนี้อยู่ที่ไหน
แล้วเหตุใดเงียบเหงาเราฉงน
หายไปไหนกันนะแต่ละคน
หรือวุ่นวนกับงานนั้นเพลียแรง

หรือเจ็บป่วยได้ไข้ให้หายครับ
แล้วรีบกลับต่อกลอนตอนแข็งแกร่ง
มาสร้างสรรค์อักษรกลอนแสดง
ให้ชัดแจ้งหนุกหนานกันเถิดเรา

ว่างจากงานสักกลอนก่อนนอนฝัน
ผ่อนคลายกันสักหน่อยพลอยหายเหงา
อ่านกลอนเพื่อนหลากฝันวันเบาเบา
พอตื่นเช้าอ่านอีกรอบชอบใจจัง

มาเขียนกลอนฝากใจไว้แถวนี้
เผื่อบางทีคนหายได้กลับหลัง
เข้าบ้านมาเมื่อไหร่ใช่ลำพัง
และคอยตั้งใจรอต่อกลอนกัน



กวินพัฒน์

  

[กัลมลี*]

วันนี้งานยุ่งมากอยากจะบอก
อยากลาออกจากงานแล้วนอนฝัน
แต่เงินในบัญชีสวนทางกัน
ทำอย่างนั้นฉันคงได้อดตาย

แม้ไม่ได้ออนไลน์เข้าระบบ
แต่แอบหลบตามอ่านงานสหาย
ไม่ว่างกดเยี่ยมชมเพราะเหนื่อยกาย
แต่มากมายชื่นชมอยู่ในใจ

[ViVee]

ยี่สิบสี่ชั่วโมง..เหมือนจะมาก
แต่กลับจัดการยากเกินแก้ไข
ทั้งงานหลวงงานราษฎร์แทบบรรลัย
หมดเวลาแล้วไหมในหนึ่งวัน

พยายามเข้าบ่อยมาคอยเพื่อน
หวังผู้คนมาเยี่ยมเยือนเรือนสุขสันต์
เผื่อคิดถึงจะเข้ามาไม่ว่ากัน
สิ่งสำคัญ...แค่คิดถึง...บ้างก็พอ.


ViVee

[PIKuL]

คนที่ถามเล่าหายไปไหนแล้ว
มองสุดแนวไม่ยักเห็นมาโต้ต่อ
มาฝากกลอนอ้อนไว้อย่างแงงอ
ไม่มารอคนตอบกลับ..น่าน้อยใจ(อิอิ)

เวลาคงตรงไปคนละทิศ
จนพลั้งผิดเวลาพาลื่นไหล
จากได้พบก็คลาดคลาพาพลาดไป
ถึงอย่างไรใจยังรอ...อยู่ทุกวัน (นะจ๊ะ)

[กวินพัฒน์]

วันนี้งานยุ่งมากอยากจะบอก
อยากลาออกจากงานแล้วนอนฝัน
แต่เงินในบัญชีสวนทางกัน
ทำอย่างนั้นฉันคงได้อดตาย

แม้ไม่ได้ออนไลน์เข้าระบบ
แต่แอบหลบตามอ่านงานสหาย
ไม่ว่างกดเยี่ยมชมเพราะเหนื่อยกาย
แต่มากมายชื่นชมอยู่ในใจ

รู้ว่าสาวอ่านกลอนตอนว่างว่าง
เอ็มใจบางมิเห็นชื่อคืออ่อนไหว
เทียวแต่มองจ้องหาว่ามีใคร
คนที่ใช่ไม่มาขาอ่อนแรง


เอ็ม กวินพัฒน์

[กวินพัฒน์]

ยี่สิบสี่ชั่วโมง..เหมือนจะมาก
แต่กลับจัดการยากเกินแก้ไข
ทั้งงานหลวงงานราษฎร์แทบบรรลัย
หมดเวลาแล้วไหมในหนึ่งวัน

พยายามเข้าบ่อยมาคอยเพื่อน
หวังผู้คนมาเยี่ยมเยือนเรือนสุขสันต์
เผื่อคิดถึงจะเข้ามาไม่ว่ากัน
สิ่งสำคัญ...แค่คิดถึง...บ้างก็พอ.


ViVee

งานมีมากพักบ้างช่างเป็นห่วง
ทำงานล่วงเวลาแขนขาฝ่อ
เป็นกำลังใจส่งตรงพะนอ
อ่านกลอนรอเพราะคิดถึงจึงมาคอย


งานหนักอย่าลืมพักนะครับ


เอ็ม กวินพัฒน์

[กวินพัฒน์]

คนที่ถามเล่าหายไปไหนแล้ว
มองสุดแนวไม่ยักเห็นมาโต้ต่อ
มาฝากกลอนอ้อนไว้อย่างแงงอ
ไม่มารอคนตอบกลับ..น่าน้อยใจ(อิอิ)

เวลาคงตรงไปคนละทิศ
จนพลั้งผิดเวลาพาลื่นไหล
จากได้พบก็คลาดคลาพาพลาดไป
ถึงอย่างไรใจยังรอ...อยู่ทุกวัน (นะจ๊ะ)

หายไปไหนกันเล่าเค้าอยู่นี่
งานมากมีไม่ต่างช่างน่าขัน
คิดถึงนักกลอนหนอมารอกัน
คิดถึงฉันโปรดรอเดี๋ยวก็มา

555

มาครับมา..เข้ามาตามแรงคิดถึงครับผม

[hort39]

หากว่าฉันหายไปในวันหนึ่ง
จะมีใครคิดถึงบ้างไหมหนอ
ฉันเคยมาค่ำเช้าเฝ้าแต่รอ
แต่แล้วก็รอเก้อเธอไม่มา

หากว่าฉันหายไปใครจะห่วง
คอยมาทวงถามข่าวใครเล่าหนา
จะใช่เธอหรือเปล่าโปรดเมตตา
หากชักช้าฉันจะหายไร้ตัวตน..

 

[กัลมลี*]

หากว่าฉันหายไปในวันหนึ่ง
จะมีใครคิดถึงบ้างไหมหนอ
ฉันเคยมาค่ำเช้าเฝ้าแต่รอ
แต่แล้วก็รอเก้อเธอไม่มา

หากว่าฉันหายไปใครจะห่วง
คอยมาทวงถามข่าวใครเล่าหนา
จะใช่เธอหรือเปล่าโปรดเมตตา
หากชักช้าฉันจะหายไร้ตัวตน..

 

ป๋าอย่าหายไปไหนนะป๋าขา
ถ้าหากว่าป๋าหายหนูใจหล่น
ป๋ารอใครค่ำเช้าเฝ้าอดทน
เจอไหมคนที่ป๋ามาเฝ้ารอ

หากว่าป๋าหายไปใจเป็นห่วง
จะประท้วงอดข้าวอ้อนวอนขอ
แม้รอเก้อหัวใจจะไม่ท้อ
โปรดติดต่อกลับมาหาหนูที

 

[กัลมลี*]

รู้ว่าสาวอ่านกลอนตอนว่างว่าง
เอ็มใจบางมิเห็นชื่อคืออ่อนไหว
เทียวแต่มองจ้องหาว่ามีใคร
คนที่ใช่ไม่มาขาอ่อนแรง


เอ็ม กวินพัฒน์

บางคนแอบหลบอยู่ไม่สู้หน้า
เพราะกลัวว่ามาบ่อยจะหน่ายแหนง
เห็นชื่อเอ็มออนไลน์ใจเต้นแรง
รีบมาแต่งกลอนตอบชอบใจจัง

 

[กวินพัฒน์]

รู้ว่าสาวอ่านกลอนตอนว่างว่าง
เอ็มใจบางมิเห็นชื่อคืออ่อนไหว
เทียวแต่มองจ้องหาว่ามีใคร
คนที่ใช่ไม่มาขาอ่อนแรง


เอ็ม กวินพัฒน์

บางคนแอบหลบอยู่ไม่สู้หน้า
เพราะกลัวว่ามาบ่อยจะหน่ายแหนง
เห็นชื่อเอ็มออนไลน์ใจเต้นแรง
รีบมาแต่งกลอนตอบชอบใจจัง

 

ใครจะหน่ายใจแหนงอกล้งกันเล่า
คนหนึ่งเฝ้าคอยหาแทบบ้าคลั่ง
หากไร้เงาสาวกลอนนอนใจพัง
คงหันหลังนั่งเหงาแสนร้าวใจ


เอ็มเองครับ

[กวินพัฒน์]

หากว่าฉันหายไปในวันหนึ่ง
จะมีใครคิดถึงบ้างไหมหนอ
ฉันเคยมาค่ำเช้าเฝ้าแต่รอ
แต่แล้วก็รอเก้อเธอไม่มา

หากว่าฉันหายไปใครจะห่วง
คอยมาทวงถามข่าวใครเล่าหนา
จะใช่เธอหรือเปล่าโปรดเมตตา
หากชักช้าฉันจะหายไร้ตัวตน..

 

ท่านไม่มาผมเศร้าเหงาอยู่หนา
คอยชะแง้แลหาหาเหตุผล
ออนคนเดียวเปลี่ยวเหงาร้าวกมล
กลัวผีบอร์ดหลอกหลอนลนจนใจเซ

ในบอร์ดคงไม่มีผีนะครับ 555


เอ็ม

[PIKuL]

หากว่าใครหายหน้าพาคิดถึง
ในคำนึงขอให้เป็นคนขี้เหร่
หากทำเป็นลืมกันไม่โอเค
จะโยเยร้องว๊ากจนหลับนอน

หากกลับมาเจอกันอีกสักครั้ง
จิตจะตั้งมองหล่อสวยอวยสลอน
เสน่ห์ล้นมากนักยามแต่งกลอน
จะออดอ้อนป้อนข้าวน้ำตลอดไป.

[กัลมลี*]

สุขกับสิ่งดี-ดีที่เคยรับ
มิเคยนับเวลาว่านานไหม
หากไฟฝันมอดหยุดพร้อมจุดไฟ
มาเติมใจเติมฝันวันละนิด

ส่งภาษาทักท้วงห่วงคนหาย
สบายกายสบายใจไหมดวงจิต
ใต้ขอบฟ้าราตรีที่มืดมิด
ฉันพ่ายฤทธิ์ง่วงคงยกธงแพ้

 
แต่งไม่ไหวแล้ว ง่วงมาก  ฝันดีค่ะทุกคน 

[โซ...เซอะเซอ]

รอคนจุดดายดับ เพลิงหลับใน คืนสดใสชมพู กู้กลอนแก่ คอยสัมผัสรัดรึง ซึ้งดวงแด ท่วมล้นแผ่ซ่านพริ้ม เอิบอิ่มพลัน หายไปกับความคิด ติดหล่มลึก บางครานึกปล่อยวาง ห่างสีสัน บางครากลับคึกคะนอง พร้องประพันธ์ แม้ตัวฉันนั้นเล่า…มิเข้าใจ หรือเป็นโรคทันสมัย ไบโพล่าร์ เรียกคุ้มดีคุ้มบ้า ก็ว่าได้ หรือขาดความอบอุ่น ละมุนละไม รอหวามไหวใฝ่เฝ้า พะเน้าพะนอ หากพบผู้เมตตา มาฟูมฟัก เอื้อเฟื้อตักหนุนนอน สานกลอนต่อ ใช่อาหวังสิบทิศ คิดชีกอ แค่สอพลอประจ๋อประแจ๋ แก้เหงาเพลิน …อาหวังสิบทิศ นี่อาจจะเป็นภาคก่อน จะมาเป็นผู้ชนะสิบทิศก็ได้นะ…555 โซ…เซอะเซอ 21 เมษายน 2569