ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[Yodyanyong]

หนาว...หนาว

....โคลงศิลป์โสฬส
คิดค้นโดย #คมทวน  คมทวน คันธนู กวี นักเขียน

...กอดหมอนห่มผ้า         พอหนาว
แดดอ่อนนอนยาว          ยืดเยื้อ
แสงพุ่งกลางหาว            หายห่าง
หมอกหม่นยังเรื้อ           รุ่งเช้าตามเขา

...แนบเนารุ่งคล้อย               คอยหาย
คราเริ่มพระพาย            พัดเข้า
แสงส่ายสาดฉาย          โฉบเฉี่ยว
ไออุ่นมาเร้า                   เริ่มแล้วคลายหนาว



ยอดยรรยง  เยี่ยมเยือน

[toshare]

@ เชิญ ณ แห่งให้....ได้พัก
งานหนักเปี่ยม"รัก"....เลิศแล้
เมตตาประจักษ์........ปฏิบัติ
หล้าโลกสวรรค์แท้..พบได้โดยพลัน

@ มุมั่น"รัก"จ้า.......เจิดจรัส
จง เที่ยงธรรม ชัด..."ชื่น"แจ้ง
กายจิตปฏิบัติ........บ เบื่อ
หนแห่งรอดแล้ง.....เลื่อนหล้าสู่สรวง

[Yodyanyong]

♡⁠(⁠> ⁠รออะไร<⁠)⁠♡

(⁠◕⁠દ⁠◕⁠)ตื่นมาข้องอเข่าคอยเฝ้าคิด
ภารกิจกฎเกณฑ์ในแต่ก่อน
มัวเหนื่อยหน่ายส่ายหน้าตั้งท่านอน
มือนิ้วอ่อนเอวอ่อนจะอ่อนแอ

คนขยันหมั่นย้ายโยกส่ายโยก
ความเศร้าโศกให้ซาอย่าแยแส
เลี้ยงหลานลูกผูกหลักรักดูแล
ถึงยามแก่ร่างกายไร้โรคกวน

     ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน

สวัสดีค่ะคุณtoshare ขอบคุณค่ะ

[Yodyanyong]

(
⁠◕⁠દ⁠◕⁠)  วิถีไทย  (⁠◕⁠દ⁠◕⁠)
 

⁠❥⁠˙ทุ่งรวงข้าวพราวเขียวข้าวเหนียวขาว
เด็กหนุ่มสาวชอบสวนมวลพฤกษา
อยู่บ้านนอกกับพี่น้องตามท้องนา
ธรรมดาท่องเดินเพลิดเพลินแด

ลูกน้อยเล็กเด็กล้อหลอกล่อเล่น
ตัวกระจิดจัดเจนเต้นแดดแจ๋
กลางตะวันมิหวั่นไหวใครวอแว
ขอเพียงแต่สนุกตามประสาตน

เลี้ยงเป็ดไข่ไก่ขังหลังเกี่ยวข้าว
ปลูกมะพร้าวพืชพันธ์ปั้นรอผล
ได้ไข่ไปไก่ปิ้ง ย่างปะปน
อยู่อย่างพลเมืองเพื่อเหลือพอเพียง

ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน

[toshare]

ยังสงสัย ผังโคลง
บาทสาม ตำแหน่งรูปเอก ครับ


@ ฅนขยันย้ายโยก...เคลื่อนขยับ
ไป่ปล่อยว่าง สลับ......โยกย้าย
สรรค์สร้างเปลี่ยนปรับ..ตำแหน่ง
สุขภาพจากร้าย.....กลับได้ฟื้นคืน

[Yodyanyong]

ขอบคุณค่ะคุณtoshare


โคลงศิลป์โสฬส  ตำแหน่ง เอกโท ตามผังบังคับค่ะคือ เอก7 โท 4 
ตำแหน่งสัมผังสตามผังเลยค่ะ

[Yodyanyong]

#โคลงสองสุภาพ
 กระเทียมขิงข่าต้ม   เติมแต่งกับแกงส้ม      กลิ่นฟุ้งขจร

ยกช้อนรอยกลิ้ม   ลองซดหยดหยาดยิ้ม   อิ่มแล้วตรึงใจ

#โคลงสามสุภาพ
ทำไปไฟจากเตา     หายมึนเมาเขม่าคลุ้ง   คละกลิ่นกระจายฟุ้ง   
ก่อนหน้าทิวา

นภาดาราหาย     ลมพระพายส่ายท้า
ลัดล่องโบกใบหญ้า  แกว่งก้านกอเอน

กางเขนบินขับขาน   คลอเสียงหวานร่าร้อง      เหลิงเล่นตามพวกพ้อง
แซ่ซ้องดงไพร

โคลงจิตรลีลา คิดค้นโดย คมทวน คันธนู กวี นักเขียน
[⁠-⁠_⁠-⁠]  นกใหญ่ไซ้       ซุกขน
ไก่ลุกลน                  ลานลี้
รีบฝึกฝน                  ฝึกลูก   
เฝ้าแนะชี้                 ช่วยเหลือ

#โคลงสี่สุภาพ
เรือลอยลำน่านท้อง    ธารใส
พายนั่งฟังเพลงไทย    ท่องน้ำ
มัจฉาว่ายธารไหล       หลอกล่อ
ธรรมชาติชีวิตล้ำ        เลิศล้วนหลากฉงน

          ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน   

[Yodyanyong]

**นางฟ้านาคี **

✿⁠ โคลงสี่สุภาพ

เมฆฝนปนหมอกฟ้า              ฟองขาว
วันที่มีแสงพราว                    ผ่องแผ้ว
เปิดโลกสู่กลางหาว              เห็นทั่ว
ความชั่วเปิดโลกแล้ว           โลกล้วนแหลกเหลว

ความเลวลุแหล่งหล้า            ลุกลน
ลุกไล่ตามวกวน                    ว่ายเข้า
ลุกลามเพื่อหวังผล                แผนโผล่
พอใหญ่เป็นโตเฝ้า               ใฝ่เอื้อมมือสาว

✿⁠ กาพย์ยานี ๑๑

งามสามงามสี่โลก   
อุปโลกน์โลกนี้ราว
ข้าตนจนอื้อฉาว   
หลอกท่านท้าวเมืองผวา

ฝนตกขี้หมูไหล 
คนจัญไรเร่เข้ามา
ขี้รดบนหลังคา     
ฟ้าจะผ่าตกมาตาย

ดูทีนารีโลด       
แล่นเรือโฉดเฉี่ยวโฉบฉาย
ขี่ม้าขาวม้าลาย   
มาดแม่หมายช่วงชิงชัย

ปุถุชนทนมอง     
นางผยองครองเอาไว้
บ้านเมืองลุกเป็นไฟ   
ไม่มีใครไหนมองเห็น

ย่างเหยียบหยันแผ่นฟ้า   
เผยอหน้าข้าจะเป็น
นางพญานกกระเต็น     
เต้นอีแร้งแข่งราชัน
   
นางเอ๋ยนางนกแก้ว   
เสียงเจื้อยแจ้วบนสวรรค์
ไม่ช้าฟ้าลงทัณฑ์     
ถึงวันนั้นนั่นคือชัย
           
คำ : ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน

[Yodyanyong]

✿⁠ #ฟ้าหลังฝน ⁠✿

เสียงเพลงฝากจากฟ้าพาปรอยฝน
เสียงสับสนดังเสียดเบียดซัดซู่
เสียงลมกรายพายกรีดหวีดกราวกรู
เสียงฤดูฟ้าลั่นดังสั่งฤดี

ดูท้องฟ้าฟูมฟักพักหลังฝน
ดูเมฆวนเวียนว่ายกายฉวี
ดูคล้ายรูปเรือนร่างนางนารี
ดูนทีสะท้อนนอนสะท้าน

กลัวคนดีหรี่ตาดูชูผู้ด้อย
กลัวคนถ่อยเถือกทำย่ำถิ่นฐาน
กลัวเชื้อชาติอุบาทก์ชนล้นเรือนชาน
กลัวคนพาลผลาญเผาเผ่าพรรคพล

เพราะผู้คนขมขื่นฝืนทุกข์เข็ญ
เพราะทนเห็นเป็นห่าโกลาหล
เพราะเกิดเจ็บไอจามกับความจน
เพราะฉ้อฉลในชาติระบาดเชื้อ

     ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน

[Yodyanyong]

(⁠ ⁠⚈̥̥̥̥̥́⁠⌢⁠⚈̥̥̥̥̥̀⁠)

 น้ำตาแห่งสงคราม

(⁠｡⁠•́⁠︿⁠•̀⁠｡⁠)
กลอนสุภาพ

น้ำตาท่วมรวมทั่วรอบรั้วประเทศ
รอบนิเวศน์หวาดหวั่นพรั่นหวั่นไหว
เขมรกล้ากลอกกลิ้งยิงปืนไกล
มารุกไล่ล่าเหลิงเพลิงลุกลาม

ศึกเริ่มมีพลีมอดม้วยด้วยอมิตร
ชีพชีวิตสถิตไว้ไม่หวั่นหวาม
แม้ต้องตีมีแต่ภัยแลตาม
ยอมฝ่าข้ามขุนเขาเฝ้านคร

หลายดวงใจไปจากลาฝากเจ้า
ต้องย่ำเท้าทิ้งถิ่นสิ้นทอดถอน
เลือดลูกทุ่งกรุงธนคนภูธร
ใครรานรอนถึงรังหลั่งเลือดริน

ลูกเมียห่วงช่วงให้ไปทหาร
รบกับมารมามั่วยั่วหยามหมิ่น
สงครามเดือดเชือดแดนบนแผ่นดิน
แต่ไม่สิ้นสูญศักดิ์ประจักษ์ทรวง

ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน

[Yodyanyong]

อุเปนทรวิเชียรฉันท์ ๑๑


   ตุลาหทัยหมอง    มลผ่องระทมตรม

  พระแม่พระบรรทม   มะลิฉมมิจากใจ

ทิวานภาเศร้า       อุระเฝ้าถวิลใน

พระแม่เสด็จไกล   ณ สวรรค์ทิฆัมพร

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม

  ข้าพระพุทธเจ้า

ยอดยรรยง  เยี่ยมเยือน

[Yodyanyong]

ดอกหญ้า

     มองดอกหญ้ายอดย้อยห้อยระย้า
ดอกท้าฟ้าฟูฟ่องส่องทางฝัน
กลางรวีชีวาท้าตะวัน
ดอกลดหลั่นล้อลมเหลิงลมลวง

เด็ดดอกหญ้าคราแย้มแซมก้านอยู่
เป็นช่อพู่ขาวผ่องผองช่อพ่วง
โอนเอนพาคราพัดสะบัดพวง
ปุยขาวร่วงทิ้งร่างบอบบางโรย

กิ่งก้านแกร่งกราวเกรียวใบเหี่ยวกรอบ
ลมหนาวหอบแตกแห้งแรงระโหย
แผ่วไล้ช่อล้อชมหยอกลมโชย
ดอกปลิวโปรยลมแปรแพร่ประปราย

ดอกหญ้าขาวหนาวขดใบสดเขียว
เริ่มจะเหี่ยวหุบแห้งเรี่ยวแรงหาย
ฤดูก่อพอกาลรังควาญกาย
มอดสลายเวลาเคลื่อนล้าลง

         ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน


โค้ดฝังภาพอัตโนมัติ

[โซ...เซอะเซอ]

…ดอกฟ้า… มองดอกฟ้าพาฝันใจพลันฝ่อ เหมือนเสียงซอไปมิสุดจุดประสงค์ ครั้นจะเหนี่ยวโน้มน้าวใจอนงค์ ได้แต่คงครวญคร่ำยามค่ำคืน เด็ดดอกฟ้าฝันเฟื่องเรื่องเฟ้อฟุ้ง ต้องปรับปรุงรื้อปลดหมดทั้งปื้น แม้บรรยงเย็นย่ำย้ำหยัดยืน ครั้งคราตื่นจำกระตุกลุกจากเตียง- เพื่อยอมรับกับร้าวรวดปวดปร่ารัก มัวแต่สักร่ายอักษรต่อกลอนเสียง คิดว่าพจน์เศษกระพี้นี้พอเพียง แค่ร่วมเรียงเคียงร้องร้อยกรองริน ดอกฟ้างามเกินแหงนแค่นชะเง้อ คอยยืนเก้อเก้ๆกังๆหวังชมกลิ่น ประจบประแจง จ๊ะจ๋า เป็นอาจิณ ตราบชาชิน ชวดช้ำ ไร้คำชวน …ขอร่วมต่อกลอนนะครับ ไม่ทราบพอจะเข้ากับ Concept กระทู้ได้ไหมครับ…   โซ…เซอะเซอ 11 มกราคม 2569

[Yodyanyong]

ขอบคุณ คุณโซ..เซอะเซอ มากค่ะ
 
    กลอนไพเราะยี่ยมมากค่ะ

[Yodyanyong]

กลอนสุภาพ

 ฟอกใจ 

  เห็นอะไรใจเราคิดเดารู้
สิ่งที่ดูดีด้อยหรือรอยด่าง
มันกลอกกลิ้งยิ่งกลวงลวงเป็นกลาง
ไม่กระจ่างแจ่มแจ้งจงแคลงใจ

เหมือนแมกไม้ใบหมกรกหมักหมม
เรื่องโสมมถ้ามีหนีดีไหม
ถ้าปะปนเปรอะเปื้อนเลื่อนออกไป
เก็บสิ่งใหม่มากมีดีมากมาย

พ่อแม่แก่แต่ก่อนย้อนยุคเก่า
ตำนานเล่าร่ำลือคือหลากหลาย
เรื่องแยบยลจนอยู่มาถึงยาย
สิ่งสุดท้ายที่ถูกผูกมาทำ

สมัยนี้มีน้ำพูดคำเน่า
บ้านเมืองเฉาฉกฉ้อน้ำคอฉ่ำ
โจรยกหน้าตาหน่อยยึดถ้อยนำ
เหยื่อถลำรำล้อข้อตกลง

โจรบ้านเมืองเปลืองมากเงินปากเหม็น
ชวนเป่าหูให้เห็นว่าเป็นหงส์
เมืองสยามเคยอยู่ยั้งยืนยง
แต่ชวนหลงลืมเลือนขับเคลื่อนลาย

ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน

[โซ...เซอะเซอ]

”ฟอกเงิน“ ขออินเทรนด์ ยุคเศรษฐี สีเทาทั่ว ฟอกเงินมัว มืดมิด ผิดกฎหมาย จนสะอาด สะอ้าน เลิกม้านอาย เงินหาง่าย จ่ายซื้องอบ ไว้ครอบงำ สังคมชู บูชา ฐานะเชิด ยกทูนเทิด ศรัทธา โภคาปถัมภ์ จนจมดิ่ง ดายดับ กับมืดดำ พร้อมกากโก้ วาทกรรม คำกลอกกลวง ขอปราบโกง แต่ขอกิน จนดินกลบ- หลุมฝังศพ ที่เสกสร้าง อย่างแมนสรวง จำมิลืม คือความโลภ ละโมบลวง ที่คอยถ่วง ทวยไทย ให้ระทม วันที่แปด เปลี่ยนแปลง สำแดงปราชญ์ มองให้ขาด คร้ามเข็ด เท็จขื่นขม อย่าเชื่อง่าย ถูกเงินง้าง อย่างโง่งม ร่วมระดม เลือกคนดี ล้นปรี่ประดัง …ขออนุญาตร่วมต่อกลอนนะครับ หากเนื้อหาไม่เหมาะสมขออภัยล่วงหน้าครับ ผมเป็นพวกปากกับใจตรงกัน คิดอะไรก็เลยเก็บมิค่อยอยู่ครับ … โซ…เซอะเซอ 30 มกราคม 2569