ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

…สุขสันต์วันแม่ นะครับแม่… แสนอบอุ่นดวงใจเมื่อใกล้รัก ยามหนุนตักแม่นี้มีความสุข มืดหม่นคลุ้มเมฆดำคลาคล่ำคลุก หน่วงเหนี่ยวทุกข์ทั้งหลายคลายบรรเทา พบปัญหา ยากค้นหนทางตอบ เสียงแม่ปลอบปลุกหวังครั้งคราเศร้า ลูบเกศาไล้สางเพียงบางเบา      “ขอตัวเราอย่าย่อท้อต่อชีวิต      กอบเก็บความจริงใจเข้าต่อตั้ง      ทุ่มเทสรรพกำลังแก้พลั้งผิด      อย่าเกรงกลัวไหวหวั่นทัณฑ์อมิตร      และอย่าคิดบิดเบือนเคลื่อนความจริง      ลูกเอ๋ย…      จงคุ้นเคยสุข-ทุกข์ในทุกสิ่ง      จงยอมรับชื่นชม-ขมติติง      จำยวดยิ่งยึดหลักตระหนักไว้” คำของแม่ตราบยั้งยืนกังวาน ยังสะท้านโสตซึ้งคะนึงใกล้ นบน้อมนำอิงแอบแนบหทัย เตือนสอนใจยามห่างมิสร่างซา      สุขสันต์วันแม่…นะครับแม่      เพียงอยากแค่ บอกรัก แม่นักหนา      ขอดวงใจ เปี่ยมสุข ทุกเพลา      อีกโรคาพยาธิ มิกล้ำกราย      ภาพรอยยิ้ม อิ่มเอม เกษมศานต์      หยัดยืนนาน นิรันดร์อยู่ มิรู้หาย      รักของแม่ เต็มสว่าง ขจ่างขจาย      มิเดียวดาย เพราะรักแม่ แผ่ล้นทรวง …สุขสันต์วันแม่ นะครับแม่… Soul Searcher Inspired to Write 12/8/2023

[โซ...เซอะเซอ]

มาวันแม่ วันนี้ อีกปีผ่าน เหมือนเพียงแค่วันวาน มินานล่วง มัวหมกมุ่นวุ่นวาย ทั้งหลายทั้งปวง จนลืมห่วงคะนึง ซึ่งสำคัญ ทุกวันนี้ร่างกายแม่โรยรา แต่ดวงตายังประกายเฉิดฉายมั่น สติคงดำรงอยู่ หยั่งรู้ทัน สม่ำเสมอในทุกวัน บากบั่นงาน เฝ้าตระเตรียมเช้าตรู่ อยู่มิขาด พร้อมใส่บาตร กิจวัตรจัดงานบ้าน ออกกำลัง พักผ่อนหนอ พอประมาณ ไม่ต้องการเจ็บป่วยเพิ่ม เสริมภาระ มองวิถีชีวิตกิจกรรม แม่กระทำเป็นตัวอย่างกระจ่างกระจะ สิ่งซ้ำซ้ำสม่ำเสมอมิเผลอละ คือวัฏฏะ ภาคเรียนรู้ วิญญูชน จวบสูญสิ้นลมปราณ มลาญลับ จวบดายดับนิวรณ์ ถอนมืดหม่น จวบบรรลุนิพพาน เท่านานทน หน้าที่ตน คือกิจซึ่ง พึงกระทำ โซ…เซอะเซอ 12 สิงหาคม 2567

[โซ...เซอะเซอ]

เพราะรักจึงโอบเอื้อ…….…….อาจิณ ยอมอดหวังลูกกิน…………….อิ่มท้อง น้ำตาบ่ารดริน…………………กลืนเก็บ เพียงแอะเสียงลูกร้อง………..โดดป้องกายขวาง ทุกหยาดเหงื่อเนื้อเลือด………จากอุทร อุทิศบ่ เคลื่อนคลอน…………..บ่งชี้ รักแม่มิเกี่ยงงอน-………………เง้าเงื่อน ไขเฮย ก้มกราบแทบบาทนี้……………จรดเกล้าเกศา โซ…เซอะเซอ 12 สิงหาคม 2568

[โซ...เซอะเซอ]

...สุขสันต์วันแม่ นะครับแม่... สองมือเหี่ยว ย่นยับ ยังรับรู้ ทุกอณู สัมผัส บ่งชัดแจ้ง มุบากบั่น หมั่นเพียร มิเปลี่ยนแปลง ยังแข็งแกร่ง แม้วัย ล่วงไคลคลา สองมือเคย โอบอุ้ม คอยคุ้มปก ยังเวียนวก อยู่เคียงข้าง ไม่ห่างหา ห่วงคะนึง ทุกก้าวย่าง มิสร่างซา ตรังสนิท ติดตรึงตรา ตราบอาลัย รักพร่างพราว พิสุทธิ์ แสนผุดผาด พร้อมอภัย ทุกผิดพลาด ปราศเงื่อนไข ยอมอุทิศ พลีถวาย ทั้งกายใจ มีแต่ให้ ทำนุบำเรอ เสมอมา      สุขสันต์วันแม่…นะครับแม่      เพียงอยากแค่ บอกรัก แม่นักหนา      ขอดวงใจ เปี่ยมสุข ทุกเพลา      อีกโรคาพยาธิ มิกล้ำกราย      ภาพรอยยิ้ม อิ่มเอม เกษมศานต์      หยัดยืนนาน นิรันดร์อยู่ มิรู้หาย      รักของแม่ เต็มสว่าง ขจ่างขจาย      มิเดียวดาย เพราะรักแม่ แผ่ล้นทรวง “...สองมือที่ดูนุ่มนวลอ่อนโยน สองมือที่ดูช่างบอบบางอย่างนั้น สองมือที่ดังไม่มีความสำคัญ คือสองมือที่ทำให้โลกหมุนไป...” โซ...เซอะเซอ 12 สิงหาคม 2569

[กัลมลี*]

ลูกรู้แม่รักพี่ชายมากมายนัก
เป็นลูกรักทุ่มดูแลที่แม่หวง
ลูกมิเคยต่ำต้อยน้อยใจดวง
ด้วยทั้งปวงทั้งชีวาค่าน้ำนม

พ่อทิ้งกายเนื้อไปหลายปีก่อน
แม่ยังนอนร้องไห้ใจขื่นขม
ลูกมิต่างแต่ต้องฝืนกลืนระทม
ซ่อนทุกข์ตรมเพื่อดูแลแม่ต่อไป

ยังมีแม่อยู่ร่วมฟ้าเวลานี้
เหมือนยังมีแสงสว่างกระจ่างใส
มิหวังสิ่งแม่มอบตอบกลับใด
แค่หัวใจแม่สุขนี้ดียิ่งแล้ว