ซาบซึ้งตรึงตรา..อักษรารังสรรค์
ชุมชน บ้านกลอนไทย
23 กันยายน 2018, 09:37:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: 1 2 [3]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ซาบซึ้งตรึงตรา..อักษรารังสรรค์  (อ่าน 3226 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
23 สิงหาคม 2018, 06:51:AM
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1258
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 978


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« ตอบ #40 เมื่อ: 23 สิงหาคม 2018, 06:51:AM »
ชุมชนชุมชน


 เคารพรัก เคารพรัก เคารพรัก

บทนำ

คำประพันธ์ บทพระธรรม ไม่จำเพาะ
ว่าจะต้อง, ไพเราะ เพราะอักษร
หรือสัมผัส ช้อยชด  แห่งบทกลอน
ที่อรชร เชิงกวี  ตามนิยมฯ

ขอแต่เพียง ให้อรรถ แห่งธรรมะ
ได้แจ่มจะ ถนัดเห็น เป็นปฐม
แล้วได้รส แห่งพระธรรม  ด่ำอารมณ์
ที่อาจบ่ม  เบิกใจ  ให้เจริญฯ

ให้นิสัย  เปลี่ยนใหม่  จากก่อนเก่า
ไม่ซึมเศร้า สุขสง่า น่าสรรเสริญ
เป็นจิตกล้า  สามารถ ไม่ขาดเกิน
ขอชวนเชิญ  ชมธรรมรส งดกวีฯ

 


เป็นมนุษย์หรือเป็นคน?

เป็นมนุษย์ เป็นได้ เพราะใจสูง
เหมือนหนึ่งยูง มีดี ที่แววขน
ถ้าใจต่ำ เป็นได้ แต่เพียงคน
ย่อมเสียที ที่ตน ได้เกิดมา

ใจสะอาด ใจสว่าง ใจสงบ
ถ้ามีครบ ควรเรียก มนุสสา
เพราะทำถูก พูดถูก ทุกเวลา
เปรมปรีดา คืนวัน สุขสันต์จริง

ใจสกปรก มืดมัว และร้อนเร่า
ใครมีเข้า ควรเรียก ว่าผีสิง
เพราะพูดผิด ทำผิด จิตประวิง
แต่ในสิ่ง นำตัว กลั้วอบาย

คิดดูเถิด ถ้าใคร ไม่อยากตก
จงรีบยก ใจตน รีบขวนขวาย
ให้ใจสูง เสียได้ ก่อนตัวตาย
ก็สมหมาย ที่เกิดมา; อย่าเชือนเอยฯ
 

พุทธทาส  อินทปัญโญ
คำกลอนสอนธรรม
            หนังสือดี  ๑๐๐ ปี  พุทธทาส       
   

 เคารพรัก เคารพรัก เคารพรัก

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รพีกาญจน์, @free, วลีลักษณา

ข้อความนี้ มี 3 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
25 สิงหาคม 2018, 09:20:AM
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1258
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 978


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« ตอบ #41 เมื่อ: 25 สิงหาคม 2018, 09:20:AM »
ชุมชนชุมชน

 ซึ้งจัง ซึ้งจัง


 ๒๕  สิงหาคม   วันรำลึกถึง..
ท่านอังคาร  กัลยาณพงศ์
"กวีเอกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์"





ท่านได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์  ปี ๒๕๓๒
และได้รับรางวัลซีไรต์ประจำปี ๒๕๒๙ จากกวีนิพนธ์เรื่อง ปณิธานกวี


เคารพรัก

http://www.klonthaiclub.com/index.php?topic=21532.0
..ปลายพู่กันสะบัดจารงานอักษร...อาลัยท่านอังคาร..


ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : ธนุ เสนสิงห์, @free, วลีลักษณา, รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 4 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
03 กันยายน 2018, 08:58:PM
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1258
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 978


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« ตอบ #42 เมื่อ: 03 กันยายน 2018, 08:58:PM »
ชุมชนชุมชน



 เรื่องนี้..อ่านกันแล้วรึยัง..?
                       ซึ้งจัง
 
เปิดอ่านเรื่องนี้..สะดุดตาทันที..
ตรง..รูปแบบการนำเสนอคำประพันธ์ประเภท กาพย์
กวีจัดเรียงเป็นย่อหน้า ๆ  ในหนึ่งย่อหน้าจะมีกาพย์หลายบท 
เรียงต่อบทกันไปยาวจนจบความ
รู้สึกฉงนมาก ๆ  กวียุคนั้นกล้าแหวกแนวในการนำเสนอ
เคยชินจากที่เคยเห็นเรื่องอื่น ๆ  ที่จัดย่อหน้าเพียงบทเดียว  
ดูง่ายว่าเป็นคำประพันธ์ประเภทใด
จากคำนำของผู้จัดพิมพ์ใหม่ในครั้งที่ ๖ นี้ บอกไว้ว่า
พิมพ์ตามต้นฉบับที่จัดพิมพ์ครั้งแรกโดยโรงพิมพ์หมอสมิธ  ในสมัยรัชกาลที่ ๕ 
ส่วนเนื้อเรื่องนั้น สันนิษฐานว่าน่าจะแต่งขื้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา
โดยสังเกตจากการสมมุติเอาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสมัยนั้น
และในสมัยนั้นมีนิทานชาดกให้อ่านเล่นกันเรื่องหนึ่ง คือ “ธนญชัยบัณฑิต”   
ศรีทะนนไชย  แต่งเป็นนิทานคำกาพย์  ประเภท กาพย์ยานี กาพย์สุรางคนางค์ และกาพย์ฉบัง
ที่สำคัญไม่ปรากฏนามผู้แต่ง
เล่มใหม่นี้ จัดพิมพ์เมื่อ พ.ศ. ๒๕๕๖  สำนักพิมพ์โฆษิต
อ่านเพลิน..ตั้งแต่ต้นจนจบ..  แต่อย่าให้ใครมาว่าเราเป็นศรีทะนนไชยหนา...ขอบอก !  หัวเราะยิ้มๆ

เชิญอ่านย่อหน้าแรกค่ะ ว่าเป็นกาพย์ประเภทใด และมีจำนวนบทกี่บท

         ๏ ข้าขอยอหัตถ์ นบนิ้วโสมนัส เหนือเกล้าเกศี ถวายอภิวาท วรบาทมุนี คุณลํ้าโลกีย์ อเนกครามครัน พระพุทธองค์ทรงสวัสดิ์ ปราโมทย์โปรดสัตว์ สิ้นสุดมนุษย์สวรรค์ พรหมินอินทร์องค์ สุริยงวงจันทร์ ไม่เทียบเทียมทัน ทุกชั้นเทวา อมรมารมนุษย์ หมู่พราหมณ์พรหมบุตร ยุติขัติยา บรรดาปัจจามิตร ตามติดศาสนา พ่ายแพ้อัปรา เดชาชินวร ปลดปลงสงสัย มุนีเวไนย สรรพสัตว์สโมสร แก้ทั้งทุกขา ปัญหาพยากรณ์ โปรดสัตว์ตัดรอน ลุถึงนฤพาน พระทรงธรรเมศ ประเสริฐวิเศษ สูงสุดวิมานเทวามนุษย์ เทพบุตรกราบกราน ถวายวันทนาการ บ่ได้เว้นวาย พระอริยวงศ์ สาวกพระสงฆ์ ทรงศีลสืบสายสลัดตัดเภท ละกิเลสทำลาย ลุล่วงขวนขวาย ราคร้ายราคี ไหว้คุณอาจารย์ สอนเรียนเขียนอ่าน ให้รู้บาลี ไหว้คุณบิตุเรศ ปกเกศเกศี อีกทั้งชนนี ที่เลี้ยงประคอง พระคุณเลิศล้น ธรณีแนวชล บ่เปรียบถึงสอง หากอุประมา คุณาเนืองนอง แห่งท่านทั้งสอง อเนกครามครัน พรรณนานับคุณ ถ้วนแล้วบริบูรณ์ โดยลำดับกัน ขอแต่งทำนอง จงคุ้มครองฉัน ตามเรื่องราวนั้น ท่านเล่าสืบมา หญิงชายผู้ใด อ่านเล่าเจนใจ จำไว้เถิดนา ผิดบ้างพลั้งพลาด อย่าประมาทนินทา ติเตียนตัวข้า ปัญญาโฉดเขลา ข้าพึ่งคิดแต่ง ลิขิตคลางแคลง อักษรหนักเบา ท่านผู้รู้แท้ ช่วยแก้แต่งเอา ผิดชอบข้าเจ้า อย่าถือโทษา ฯ

                               


คำตอบ   เป็นกาพย์สุรางคนางค์ ๒๘   จำนวน  ๑๑ บท

 คอยติดตามอ่านเนื้อเรื่องบางย่อหน้าต่อไปนะคะ  
 

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รพีกาญจน์, @free

ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
16 กันยายน 2018, 06:48:PM
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1258
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 978


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« ตอบ #43 เมื่อ: 16 กันยายน 2018, 06:48:PM »
ชุมชนชุมชน

เนื้อเรื่อง..  ย่อหน้าต่อไป เป็นกาพย์สุรางคนางค์เช่นเดิม

     ๏ จักกล่าวนิทาน เรื่องราวบุราณ แต่ก่อนโพ้นมา ยังมีกษัตริย์ จักรพรรดิราชา เสวยราชนัครา อยุธยากรุงไทย นามกรภูเบศ สืบวงศ์พงศ์เพศ เจษฎาภารไกร เลื่องลือปรากฏ ยศศักดิ์ศิลปชัย เมืองขึ้นนับได้ ร้อยเอ็ดนครา มีหมู่กุญชร สินธพอัสดร นิกรโยธา เศรษฐีวาณิช ประมวลพฤฒา ประเทศพารา กรุงไกรภูบาล เสนาน้อยใหญ่ ตำรวจนอกใน พลไกรทหาร กลาโหมมหาดไทย เฝ้าในราชการ นบนอบหมอบกราน ครามครันมากมี องค์อัครชาเยศ ทรวดทรงวิเศษ สมศักดิ์แจ่มใส ชื่ออนงคมาลี โฉมศรีประไพ ชาติเชื้อเนื้อไข มัทราชบุรี สนมกำนัล ถ้วนหมื่นหกพัน อเนกนารี แวดล้อมภูเบศร์ ทวยเทศขันที พิณพาทย์ดีดสี ร้องรับขับขาน ปราสาทสวยสุด วิมานเทวบุตร แม้นเหมือนประมาณ ประดับประดิษฐ์ วิจิตรชัชวาล นพรัตน์แกมกาญจน์ ตระหง่านอัมพน กำแพงป้องกัน ป้อมค่ายหลายหลั่น เจ็ดชั้นชอบกล หอรบรายเรียง เคียงกันสับสน สำหรับจุมพล กษัตริย์สืบมา ฝ่ายทิศอุดร ลำเนาสิงขร ใกล้กับพารา หนทางนั้นโสด ถึงโยชน์คณนา เหย้าเรือนแน่นหนา ชื่อว่าบ้านบึง เรือนหนึ่งนั้นเล่า ผัวเมียสองเจ้า ชวนกันรำพึง เป็นนิจนิรันดร์ ทุกวันคำนึง เช้าคํ่ารำพึง บ่ได้เว้นวาย ปลูกศาลเพียงตา บายศรีซ้ายขวา ตกแต่งมากมาย บวงสรวงเทวา บูชาของถวาย ขอลูกหญิงชาย เกิดแก่อาตมา ฯ

ย่อหน้าถัด ๆไป  เมื่อเปลี่ยนประเภทของกาพย์   กวีจะระบุชื่อกาพย์ไว้ต้นย่อหน้าจนจบความ..จบเรื่อง..

     ๏ ยานี ฯ บัดนั้นท้าวโกสีย์ อยู่ในที่แท่นไสยา ผาดเพ่งเล็งลงมา เห็นสองราน่ารำคาญ ชวนกันไปบูชา ตั้งสัตยาธิษฐาน ขอเกิดลูกนงคราญ ผู้เยาวมาลย์ยอดเสน่หา ถ้ากูนี้มิไปช่วย เห็นจะม้วยชีพชีวา ไม่ได้สืบบุตรา ทั้งสองราจะบรรลัย สมเด็จท้าวอินทรา พิจารณารู้แจ้งใจ พินิจคิดสงสัย ไม่เห็นใครจะสมควร จึงเห็นเทวบุตร ผู้ใจสุทธิ์พอสงวน ท่านนี้เห็นสมควร ลงไปเกิดด้วยง่ายดาย เทวบุตรรับบัญชา ท้าวอินทราแล้วผันผาย กราบลามาโดยหมาย จากวิมานอันโอฬาร์ จุติมาบัดดล เข้าปฏิสนธินางเหรา วันนั้นนางกัลยา เป็นมหามหัศจรรย์ เทวาแกล้งอาเพศ นำเอาเหตุมาด้วยพลัน ใกล้รุ่งคืนวันนั้น นางจึงฝันประหลาดใจ ฝันว่าไปเที่ยวเล่น เขาพระเมรุอันสูงใหญ่ ปิดทางขวางหน้าไว้ จะเดินไปยากนักหนา นางจึ่งยื่นมือไป จับเมรุไตรยอดบรรพตา เดินเหยียบเลียบไปมา แล้วจึ่งคว้าเอาพระจันทร์๑ นางตื่นขึ้นทันที ปลุกสามีด้วยเร็วพลัน เล่าความตามอัศจรรย์ ซึ่งฝันนั้นทุกประการ นันทาตื่นขึ้นแล้ว กอดเมียแก้วยอดสงสาร ว่าพรุ่งนี้นงคราญ ไปหาท่านที่อาราม ให้ทำนายช่วยทายทัก แจ้งประจักษ์ซึ่งเนื้อความ ร้ายดีพี่จะถาม นางโฉมงามเจ้าฝันเห็น ชรอยเจ้าจะมีครรภ์ เหตุอันนั้นบังเกิดเป็น จึ่งให้นิมิตเห็น เช่นนี้ไซร้ไม่เคยมี ครั้นรุ่งสว่างแล้ว นางผ่องแผ้วเกษมศรี จัดแจงแต่งถ้วนถี่ นางจรลีด้วยเร็วไว บัดเดี๋ยวถึงอาวาส ค่อยยุรยาตรเดินเข้าไป เจ้าคุณอยู่หรือไม่ ข้านี้ไซร้ต้องกังวล เจ้าเณรจึ่งร้องว่า เชิญสีกามาข้างบน จงบอกอนุสนธิ์ จะทำวลว่ากระไร สมภารท่านไปฉัน จะคอยท่านอยู่ที่ไหน ลูกเต้าจะร้องไห้ เร่งรีบไปเถิดสีกา นางว่าน่าบัดสี เณรองค์นี้พูดมุสา เอาลูกที่ไหนมา แกล้งว่าฉันน่าอาย สีกาปรับทุกข์พลัน ตามเรื่องฝันสิ้นทั้งหลาย จักให้ท่านทำนาย ดีหรือร้ายไม่รู้เลย เจ้าเณรแกล้งเจรจา เป็นลับมาว่าเฉยเฉย สีกายังไม่เคย อย่ากลัวเลยในสุบิน ปีนี้คงมีบุตร งามบริสุทธิ์หมดมลทิน เป็นชายโฉมเฉิดฉิน ประกอบสิ้นในลักขณา จะเป็นตลกหลวง เราไม่ลวงเล่นดอกหนา ไปเถิดนะสีกา ฟังรูปว่าอย่าวุ่นวาย สีกาลาจรลี จากกุฎีค่อยผันผาย กำหนดเณรทำนาย ว่าวุ่นวายไม่เป็นอัน ครั้นมาถึงเคหา บอกภัสดาผู้ผัวขวัญ ไปหาท่านไม่ทัน พบเณรนั้นช่วยทำนาย บอกเล่าให้ผัวฟัง ตามเณรสั่งสิ้นโดยหมาย ผัวเมียค่อยสบาย เขาทักทายมิเป็นไร แต่พอนางเหรา กลับเข้ามาบัดเดี๋ยวใจ สมภารเดินไวไว ขึ้นกุฎีใหญ่ล้างบาทา เจ้าเณรบอกอาการ ว่าชาวบ้านเขามาหา แจ้งความตามสีกา เขาเล่ามาให้ฉันฟัง จึงเล่าอภิปราย เรื่องทำนายมาแต่หลัง สมภารครั้นได้ฟัง ดูน่าชังเณรจังไร ฝันดีทายว่าร้าย มึงทำนายให้ผิดไป สุบินเช่นนี้ไซร้ ดีพ้นใจในตำรา เขาจักมีลูกชาย งามพรรณรายด้วยบุญญา จะได้ครองพารา ในใต้ฟ้าไม่เทียมทัน ฯ



                                                                                          อ่านเล่นเพลิน ๆ นะคะ
                                                         

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 1 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
18 กันยายน 2018, 09:29:AM
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1258
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 978


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« ตอบ #44 เมื่อ: 18 กันยายน 2018, 09:29:AM »
ชุมชนชุมชน



“หัวใจของบทกวีนั้น
อยู่ที่ความงาม  ความไพเราะ
ให้ความรู้สึก
และความหมายที่ดี”

เนาวรัตน์  พงษ์ไพบูลย์


“ไม่ว่าจะเชี่ยวชาญชำนาญการเขียน
แตกฉานในการใช้ภาษาขนาดไหนก็ตาม
ถ้าความคิดเป็นความคิดที่ใช้ไม่ได้แล้ว
ฝีมือที่มีอยู่เกือบจะเรียกว่า
ไม่ได้ช่วยอะไรเอาเลย”

วาณิช  จรุงกิจอนันต์



ได้หนังสือเล่มนี้มาเมื่อ ปี ๒๕๔๒  ตรงกับพิมพ์ครั้งที่ ๓
อ่านรวดเดียวจบ.. แล้วยังอ่านบางตอนซ้ำแล้วซ้ำอีกหลายรอบ
ชื่นชอบกวีทั้งสองท่านมาก่อนแล้ว..
พอได้อ่านประสบการณ์ที่ท่านเล่าถึงการเป็นกวีและเป็นนักเขียนได้อย่างไรนั้น
ยิ่งตราตรึงใจ !  ได้ทั้งเกร็ด  ทั้งเคล็ด  และแรงบันดาลใจ
นำไปบอกต่อ และให้บริการยืมอ่านอย่างไม่ขาดสาย...
คุ้ม ! เกิน ๑๓๐ บาท
ขอยกตัวอย่างบางตอน ของท่านอาจารย์เนาวรัตน์
จากชื่อเรื่องว่า  “ฉันท์หรือฉันทะความพอใจ”

ขอคัดข้อเขียนของท่านมาเล่าสู่กันฟังนะคะ


       “ผมเองเคยแต่งฉันท์เล่นระหว่างอยู่ชุมนุมวรรณศิลป์ ธรรมศาสตร์ โดยแต่งเป็นบทละครก็มี  ต่อมาเห็นว่ายากนักก็เลยละวางเสีย
       ที่ว่ายากก็คือ คำฉันท์ หรือคณะของฉันท์ไม่เอื้อต่อคำไทย ต้องใช้คำบาลี สันสกฤตเป็นหลัก เรียกว่าอ่านแล้วต้องแปลจึงรู้ความ 
       อ่านไม่รู้เรื่องไม่รู้ความ ก็ได้แต่ฟังขลัง ๆ ดีไปเท่านั้น นี่คือลักษณะพิเศษของฉันท์
       เพื่อนผมคนหนึ่ง ชื่อ คุณนิพนธ์  ขำวิไล  ชื่อเล่นว่า ได๋  แกเป็นลูกของอาจารย์ฉันท์   ขำวิไล   ผู้แต่งหนังสือแบบเรียนเร็วใหม่   ที่มีประโยคว่า  ป้ากะปู่ กู้อีจู้  นั่นแหละ
 คุณนิพนธ์หรือได๋  แกเป็นคนติดอ่าง  มีฝีมือทางเขียนเรื่องได้ฉกาจฉกรรจ์นัก วันหนึ่งแกนึกครึ้มขึ้นมาอย่างไรไม่รู้ แกก็แต่งฉันท์ชื่อ อารมณ์ขันอารมณ์อ่าง ในลีลาวสันตดิลกฉันท์
       ขออนุญาตคัดลอกมาให้อ่านกัน  เห็นไหมครับว่าแต่งฉันท์ให้สนุก โดยไม่ต้องใช้ศัพท์ยาก ๆ  ก็อาจทำได้ ถ้าคุณมีอารมณ์ขันอารมณ์อ่างอย่างคุณนิพนธ์  ขำวิไล  ดังนี้”

               อารมณ์ขัน  อารมณ์อ่าง

๏ เอ่ยเอ่ยกระอึกและละกระอัก       ริจะรักก็ตรมตรม
ติดอ่างอุราละก็ระบม                     กลุกลุกลุ้มนะตัวกู
๏ เป็นเป็นโปะปมดะดะเดาะด้อย    ระเราะร้อยก็มีอยู่
หนึ่งเดียวนะดูเถอะวะเถอะดู          ผิวะรู้ยะอย่าเลือน
๏ ติดหญิงก็ติดสิวะก็ตัด                 สะสลัดนะแนบเนียน
ติดติดบุหรี่ก็ก็เพียะเพียร               เลอะละเลิกสบายเรา
๏ ติดเหล้าก็เมาประดุจหมา          แหละจะบ้าก็เลิกมา
ติดเงินสิจนอุอุระเศร้า                  ก็คึคึนขะเขาไป
๏ ติดอ่างมิหายขะขะขะขาด         นะอนาถอเน็จใจ
พูดพูดกะเพื่อนและกะคะใคร       วะก็ขบก็ขันขำ
๏ เขาหัวหัวะหัวเราะเยาะเยาะเยือก   ดุจเสือกกะหนามตำ
หักคาอุราละก็ระกำ                         เถอะมิคร่ำมิครางครวญ
๏ กูนี้มิมีละวะจะโกรธ                 โทะโทะโทษจะไห้หวน   
หวนไห้ทำไมละวะกัวะกวน       นะนะน้ำตะตาตน
๏ สุขโศกนะโลกประดะประดับ   สะสำหรับจะใจคน
กูอ่างก็อ่างเถอะวะจะจน           จะมิบ่นจะทนเอา
๏ มีปากก็เป็นประดุจตูด            ผิจะพูดก็อายเขา
งาบงาบพะเงิบเงอะงะนะเรา     ตะละถ้อยยะยากเย็น
๏ เป็นเป็นกระวีสิวะกระจ้อย      เพราะวะฝอยมะไม่เป็น
ถึงใครมิรู้และจะมิเห็น              เถอะจะเฉยมิพูดโว
๏ เสียแรงนะกูสะเออะจะเกิด     ก็มิเลิศคุคุยโต
ลึกลึกน่ะอยากกระแดะจะโม้     อพุโธ่พะพูดทัน
๏ แต่งแต่งก็ติดตะกุตะกุก          เถอะสนุกก็แล้วกัน
ติดบ้างก็ช่างมะมะมะมัน           เพราะกระสันตลก เอย


                 

       ฝากให้ คุณtoshare อ่านฉันท์บทนี้เป็นพิเศษค่ะ   หัวเราะยิ้มๆ

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : @free, @free, รพีกาญจน์, toshare

ข้อความนี้ มี 4 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
20 กันยายน 2018, 05:50:AM
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1258
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 978


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« ตอบ #45 เมื่อ: 20 กันยายน 2018, 05:50:AM »
ชุมชนชุมชน

 ซึ้งจัง
ทางลัด

แม้ก้าวเท้าจะก้าวหนึ่งหรือครึ่งก้าว
จะก้าวสั้นก้าวยาวใช่เรื่องใหญ่
ขอให้รักเรื่องราวการก้าวไป
ไกลเท่าไกลก็จะถึงสักหนึ่งวัน

ระยะทางโค้งทอดตลอดลิบ
เคยหรือของมีให้หยิบระยะสั้น
แม้หยิบของหยิบได้ดังใจพลัน
ตีนของคนจะสำคัญได้ฉันใด

มีทางลัดเลี้ยวเลาะเฉพาะแห่ง
อาจมิต้องลงแรงให้เหงื่อไหล
แต่จะรู้ลู่ทางได้อย่างไร
ว่าทางไหนทางร้างหรือทางลัด

มีเสือสิงห์จิ้งจอกในซอกซ่อน
เนื้ออ่อนอ่อนจะถูกยำขย้ำกัด
เมื่อทางลัดเรื้อรกป่าปรกชัฏ
สารพัดย่อมสารพันอันตราย

ชีวิตวางความหวังเริ่มตั้งต้น
แต่ละครั้งแต่ละคนมีจุดหมาย
แต่ละหนแต่ละแห่งลงแรงกาย
ใช่เสี่ยงทายทุกสิ่งปวงเอาดวงวัด

ระยะทางเหยียดยาวต้องก้าวย่าง
สัจธรรมเส้นทางอย่าขืนขัด
สวยและสาวอาจสร้างหนทางลัด
หากเสี่ยงคมเขี้ยวกัดของสัตว์ร้าย

วาณิช  จรุงกิจอนันต์
เรียงร้อยถ้อยคำ  ภาคบทกวี  ความรัก


ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : @free, รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
23 ชั่วโมงที่แล้ว
พี.พูนสุข
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1258
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 978


ทิวาฉาย ณ ปลายผา


« ตอบ #46 เมื่อ: 23 ชั่วโมงที่แล้ว »
ชุมชนชุมชน



"ขับกล่อมลูก  ผูกสร้อยขวัญ  สรรทำนอง.."

 ซึ้งจัง ซึ้งจัง ซึ้งจัง



บันทึกการเข้า
15 ชั่วโมงที่แล้ว
toshare
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 293
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,932



« ตอบ #47 เมื่อ: 15 ชั่วโมงที่แล้ว »
ชุมชนชุมชน

555 ขอบคุณครับ คุณพี พูนสุข
ที่นำ
"อารมณ์ขัน  อารมณ์อ่าง" มาให้บันเทิง

วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

@ ขอบคุณสหายจิต(ะ)คะนึง....มน(ะ)ซึ้งประจักษ์ใจ
ขำขันสนุกก็จะริให้..................ประทุปัน ณ ฉันท์นี้


@ "คุณครูคะหนูวจนะด้วย.........คุรุช่วยสดับที
'ตุ๊ด'ครูนะเป็น ฤ? กิระมี...............ดนุน้อยประสงค์ถาม"


@ ไยเธอฉงนเฉพาะนะเรื่อง......สิสะกิดตลกตาม
"ด้วยครูก็ชอบ'ค่ะ คะ'ปะยาม.... เจอะประสบละเล่นกัน"

ฮา
(เอ๊ะ ขำไหมนี่)


กิระ ว. เล่าลือ เช่น คำกิระ หมายความว่า คำเล่าลือ. (ป.).

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : วลีลักษณา, พี.พูนสุข

ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 [3]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s