ปรัชญา โก้งเล้ง
ชุมชน บ้านกลอนไทย
18 เมษายน 2019, 07:55:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ปรัชญา โก้งเล้ง  (อ่าน 2826 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
16 มิถุนายน 2014, 01:44:PM
อ่านกลอน
Special Class LV2
นักกลอนผู้ก้าวสู่โลกอักษร

**

คะแนนกลอนของผู้นี้ 50
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 61



« เมื่อ: 16 มิถุนายน 2014, 01:44:PM »
ชุมชนชุมชน

                                             







        " วันพรุ่งนี้" เต็มไปด้วยความหวังตลอดกาล

                   เนื่องเพราะยังมีวันพรุ่งนี้

     ในโลกจึงมีคนจำนวนมากสามารถดำรงชีวิตต่อไป




                                             





               คนเราที่ทำผิดไปเอง

      แต่ป้ายสาเหตุความผิดพลาดนี้ไปในตัวผู้อื่น

             ในใจของตัวเองมิเพียงไม่รู้สึกสำนึกเสียใจ

             กลับเปี่ยมไปด้วยความแค้นผู้อื่น

     พฤติการณ์เยี่ยงนี้ ที่จริงก็เป็นจุดอ่อนประการหนึ่ง

                ของสันดานมนุษย์ที่มีแต่โบราณ


                                         



                    ผู้ที่สามารถปรับใจให้เป็นไปตามชะตาฟ้าดิน

                 ปรัมตัวให้อยู่ในสิ่งแวดล้อมของตอนนั้นได้

                       จึงเป็นคนชาญฉลาดโดยแท้จริง

               คนประเภทนี้จึงสามารถมีชีวิตยืนยาว


                                     
ข้อความนี้ มี 10 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
17 มิถุนายน 2014, 09:40:AM
ศรีเปรื่อง
Special Class LV5
นักกลอนแห่งเมืองหลวง

*****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 220
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 371


ข้าพเจ้าเพียงใช้บทกวี...เพื่อหย่อนฤดี


« ตอบ #1 เมื่อ: 17 มิถุนายน 2014, 09:40:AM »
ชุมชนชุมชน

เห็นโก้วเล้งแล้ว ก็ให้นึกถึง "รุตไบยาต" ของ โอมาร์ ไคยยาม กวีชาวเปอร์เซีย

ขอยกที่ แคน สังคีต แปลไว้ มาเป็นตัวอย่าง

"ชีวิตนี้ มีสองแพร่ง แย้งกันอยู่             
หนีหรือสู้ คดหรือซื่อ ร้อนหรือหนาว
ไหวหรือนิ่ง จริงหรือฝัน สั้นหรือยาว           
ดำหรือขาว ดีหรือเลว เร็วหรือนาน"


"เมื่อเกิดมา เหมือนวารี ที่เรื่อยไหล
ครั้นตายไป คล้ายสายลม พรมพฤกษา
ข้ามหินโหด โขดเขิน เนินพนา
ลิ่วสุดฟ้า สุดถวิล อาจินไตย"


"รักจะสู้ ไยไม่สู้ ดูสักตั้ง                       
มัวแต่รั้ง หวังแต่รอ ไม่ก่อผล
เอาแต่บ่น ก่นแต่พร่ำ คำของตน                 
ว่าโชควน ชีพเวียน ไม่เปลี่ยนทาง

รักจะกล้า ไยไม่กล้า หันหน้าสู้           
มัวหดหู่ ทำไม ให้หมองหมาง
อันเล่ห์หลอก ซอกซุ้ม หรือหลุมพราง       
จงแผ้วถาง ด้วยความหวัง กำลังแรง"



ข้อความนี้ มี 11 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

18 มิถุนายน 2014, 04:35:PM
เนิน จำราย
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 627
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,100



« ตอบ #2 เมื่อ: 18 มิถุนายน 2014, 04:35:PM »
ชุมชนชุมชน

ขออนุญาตนะครับ

    พรแสวง

พรสวรรค์ฝันพริ้งเพริศเลิศปัจเจก     
ความเป็นเอกหลอกอำหลอนทอนแสวง
ไปบั้นปลายประกายจินต์สิ้นสำแดง   
ฟ้าหมดแรงส่งเสบียงจำเรียงจน

สำเหนียกนั้นสำคัญนักตระหนักเถิด 
สำเนียงเกิดเสนาะสารบันดาลผล
ทวยเทวาเทพวิมานบันดาลดล           
หรือสู้ตนพยายามแบกหามเอง

สำภาระปลดวางตั้งทั้งสองบ่า       
ง้างวิชชายกเท้าเดินเทินโขลงเขลง
ทูนใส่เกล้าเช้ายันค่ำคลองำเพลง   
เบาโหวงเหวงลองทำดูแล้วรู้ดี

   เนิน จำราย 
ข้อความนี้ มี 7 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
19 มิถุนายน 2014, 01:15:PM
อ่านกลอน
Special Class LV2
นักกลอนผู้ก้าวสู่โลกอักษร

**

คะแนนกลอนของผู้นี้ 50
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 61



« ตอบ #3 เมื่อ: 19 มิถุนายน 2014, 01:15:PM »
ชุมชนชุมชน

               
                                                   


                         ในโลก ความจริงไม่มีเรื่องโชคช่วยที่แท้จริง

                                        และต้องไม่มีเคราะห์ร้ายที่แท้จริงด้วย

                         ระยะของโชคและเคราะห์ ความจริงก็พิสดารอย่างยิ่ง

                                       ดังนั้น หากท่านพบพานกับเรื่องเคราะห์
             
                                          อย่ได้ตัดพ้อตำหนิ อย่าได้ท้อแท้เป็นอันขาด
                         
                            แม้นับว่า ท่านถูกเคราะห์จู่โจมจนล้มลงก็มิเป็นไร

                                       เนื่องเพราะขอเพียงท่านยังมีชีวิต

                                      ท่านก็ต้องยังมีเวลาทรงกายขึ้นยืนได้
               

                                ...............................................................................
                                                                       


                                    มีบ้างบางคน แม้ตายไปแล้ว

                          แต่บุคลิกภาพของท่าน กลับยังคงดำรงอยู่ชั่วกาลนาน

                                       ดำรงอยู่ในหัวใจผู้คน!

                       ดังนั้น ตายมิใช่ความเจ็บปวด ที่เจ็บปวดคือคนที่ยังต้องอยู่ต่อไป 
                             

                           .....................................................................................





                                      ความจริงในชีวิต.....

                              มีเรื่องอยุติธรรมจำนวนมากหลาย

                            มีความทุกข์ทรมาน อยุติธรรมอยู่มากมาย

                                     ท่านที่สามารถทนรับไว

                                     จึงนับเป็นคนที่แท้จริง
                           




                                                     
ข้อความนี้ มี 5 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
19 มิถุนายน 2014, 10:25:PM
ไพร พนาวัลย์
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 2083
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,422


นักร้อง


paobunjin
« ตอบ #4 เมื่อ: 19 มิถุนายน 2014, 10:25:PM »
ชุมชนชุมชน


               
                                                   


       

                                      ความจริงในชีวิต.....

                              มีเรื่องอยุติธรรมจำนวนมากหลาย

                            มีความทุกข์ทรมาน อยุติธรรมอยู่มากมาย

                                     ท่านที่สามารถทนรับไว

                                     จึงนับเป็นคนที่แท้จริง
                           




                                                     


แล้วจะต้องทนไปอีกนานเท่าไหร่หนอ?

เพราะตอนนี้ก็แทบจะไม่เป็นผู้เป็นคนอยู่แล้ว..!!

 ลาตายดีกว่าตู
ข้อความนี้ มี 6 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

20 มิถุนายน 2014, 08:54:AM
panthong.kh
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 2982
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 8,605



« ตอบ #5 เมื่อ: 20 มิถุนายน 2014, 08:54:AM »
ชุมชนชุมชน

ส่งจูบจ้ะ เคารพรัก

ทนเท่าที่ความสามารถในการทน....จะหมดไป
ทนเท่าที่หัวจิตหัวใจ...จะปรารถนา
ทนเท่าที่..ที่ทนได้..และยังทนต่อไป..โดยไม่รู้เวลา
ทนเท่าที่..จะตายห่า.. emo_32ไปจากกัน หัวเราะยิ้มๆ

พันทอง
 ส่งจูบจ้ะ เคารพรัก
ข้อความนี้ มี 6 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
20 มิถุนายน 2014, 07:07:PM
อ่านกลอน
Special Class LV2
นักกลอนผู้ก้าวสู่โลกอักษร

**

คะแนนกลอนของผู้นี้ 50
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 61



« ตอบ #6 เมื่อ: 20 มิถุนายน 2014, 07:07:PM »
ชุมชนชุมชน

                                                         

                 
                

                      คนมีชีวิตอยู่ก็ต้องอดทน อดกลั้น

                ความหมายอีกหนึ่งของอดทน..คือดิ้นรนต่อสู้

                        อดกลั้นทนทานโดยไม่หยุดยั้ง

                         ก็คือดิ้นรนต่อสู้โดยไม่หยุดยั้ง

                 มิเช่นนั้น ชีวิตของท่านจะไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง

                              เนื่องเพราะความจริง

                     ชีวิตเติบใหญ่ขึ้นจากห้วงทุกข์ทรมาน             

                          แต่ละคนต่างมีชะตาชีวิตของตัวเอง

                          ดังนั้น แต่ละคนสมควรเชิดหน้ายืดอก

                         รับชะตาชีวิตของตน ดำรงชีวิตต่อไปโดยดี
 




                                                        
ข้อความนี้ มี 5 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s