• • • ❀ อายไหม..ที่จะรักฉัน ❀ • • •
ชุมชน บ้านกลอนไทย
30 มกราคม 2020, 01:48:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: • • • ❀ อายไหม..ที่จะรักฉัน ❀ • • •  (อ่าน 3832 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
16 พฤษภาคม 2013, 09:49:PM
Prapacarn ❀
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1148
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 2,438


♥ แกร่งกล้า..ประภาคาร.. ตระหง่านตั้ง.. ณ ฝั่งคอย ♥


« เมื่อ: 16 พฤษภาคม 2013, 09:49:PM »
ชุมชนชุมชน


เธอ..คงอับอายขายขี้หน้า
ที่จะให้คนรู้ว่า..เธอแคร์ฉัน
หรือคำหวานที่เธอพร่ำรำพัน
เป็นแค่คำลวงกัน..ตลอดมา

แม้ใจไม่รัก..อย่าทักถาม
ปล่อยไปตามครรลอง..ของคนแปลกหน้า
ลืมคืนวันเก่าเก่า..ที่ผ่านมา
ลืมที่เคยฝันว่า..พรุ่งนี้จะยังมีเธอ

ถ้าแม้ใจไม่รัก..จะหักห่าง
ไม่ขวางทางเธอกับใครให้ใจเผลอ
อยู่กับความอ้างว้าง..คงเป็นบ้าง ที่จะละเมอ
บอกลาเธอ..ตรงนี้ คนดีที่แสนไกล

แซม

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รัตนาวดี, ไพร พนาวัลย์, ชลนา ทิชากร, จารุทัส, สมนึก นพ, ~ขลุ่ยกันแสง~, รพีกาญจน์, คอนพูธน, บ้านริมโขง, khuadkao, Moo Dum, อริญชย์, สะเลเต, Shumbala, ยามพระอาทิตย์อัสดง, พิมพญา, saknun, ratikal, พี.พูนสุข, choy

ข้อความนี้ มี 20 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

Take my love, take my land
Take me where I cannot stand
I don't care, I'm still free
You can't take the sky from me..
16 พฤษภาคม 2013, 11:41:PM
สมนึก นพ
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 726
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,984



taojeo@hotmail.com
« ตอบ #1 เมื่อ: 16 พฤษภาคม 2013, 11:41:PM »
ชุมชนชุมชน

"บอกลาเธอตรงนี้คนดีที่แสนไกล"
.........................

นั่งอ่านทวนหลายครั้ง แต่ ก็ยังสับสน
กล่าวหาเราอับอายผู้คน...ยามใกล้หล่อน
กลายเป็นคน แปลกหน้าสำหรับเธอ ที่เว้าวอน
คืนวันหลังเก่าก่อน เธอและฉันสัญญามี
กล่าวคำว่า รัก เอียงอายในวันนั้น
ทำให้ฉันเริ่มหวั่นไหว...ใจเต้นถี่
เสมือนเรือหลงทางกลางมหาสมุทร สุดโชคดี
ได้มองเห็นไฟสี ประภาคาร ส่องผ่านมา
กำลังแล่นมุ่งหน้าเข้าหาชายฝั่ง
คลื่นลมปะทะไม่หยุดยั้งอย่างทะเลบ้า
ความหวังโชคชะตา ราศีปลอดรอดชีวา
อนิจจา....ไฟแกล้งดับ
ปล่อยให้เรือเคว้งคว้าง อับปางลง.

นพ
16พ.ค.56

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รัตนาวดี, ชลนา ทิชากร, ~ขลุ่ยกันแสง~, รพีกาญจน์, คอนพูธน, บ้านริมโขง, khuadkao, Moo Dum, อริญชย์, สะเลเต, Shumbala, ยามพระอาทิตย์อัสดง, พิมพญา, Prapacarn ❀, saknun, พี.พูนสุข, choy

ข้อความนี้ มี 17 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
22 พฤษภาคม 2013, 03:41:AM
khuadkao
Special Class LV3.9
นักกลอนรอบรู้กวี

***

คะแนนกลอนของผู้นี้ 103
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 284



« ตอบ #2 เมื่อ: 22 พฤษภาคม 2013, 03:41:AM »
ชุมชนชุมชน


ขวดเป็นแค่ขวดนั้นมันกระจอก
แจกันสมกันออกกับดอกไม้
ขวดไม่คู่ควรหรอกดอกไม้ใคร
ขอเก็บรักเอาไว้ข้างในขวด

ดอกไม้ในขวดนี้มีหนึ่งดอก
ดอกไม้ชอกช้ำใจให้ร้าวรวด
ปักแจกันงามใจไม่เจ็บปวด
ปักขวดอวดใครใครน่าอายนัก

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : Moo Dum, รพีกาญจน์, อริญชย์, ชลนา ทิชากร, สะเลเต, Shumbala, สมนึก นพ, ยามพระอาทิตย์อัสดง, พิมพญา, รัตนาวดี, Prapacarn ❀, saknun, พี.พูนสุข, choy

ข้อความนี้ มี 14 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
22 พฤษภาคม 2013, 12:13:PM
Shumbala
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 463
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 490



« ตอบ #3 เมื่อ: 22 พฤษภาคม 2013, 12:13:PM »
ชุมชนชุมชน

เธอได้ยิน ส า ย ล ม กระซิบบอกหัวใจไหม??
ด้วยกลิ่นไอของ ด อ ก ไ ม้ แ ห่ ง วั น พ รุ่ ง ที่โชยผ่าน
ยัง แ ส ง ด า ว ที่พราวพร่าวกลางฟากฟ้ารัตติกาล
ทั้ง ส า ย ธ า ร ที่หลากไหลในท่วงทำนองความคำนึง

ด ว ง ต ะ วั น ยังคงเปล่งแสงแห่งความหวัง
เสมือนดั่ง รุ่ ง อ รุ ณ ของความคิดถึง
อีกแสง อั ส ด ง ก็ยังคงตราตรึง
จาก ใ จ หนึ่งถึงหนึ่ง ใ จ ..เสมอมา

 เคารพรัก

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : สมนึก นพ, ยามพระอาทิตย์อัสดง, ชลนา ทิชากร, รพีกาญจน์, พิมพญา, รัตนาวดี, Prapacarn ❀, saknun, พี.พูนสุข, choy

ข้อความนี้ มี 10 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
23 พฤษภาคม 2013, 01:04:PM
พิมพญา
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 316
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 336



« ตอบ #4 เมื่อ: 23 พฤษภาคม 2013, 01:04:PM »
ชุมชนชุมชน


เธอ..คงอับอายขายขี้หน้า
ที่จะให้คนรู้ว่า..เธอแคร์ฉัน
หรือคำหวานที่เธอพร่ำรำพัน
เป็นแค่คำลวงกัน..ตลอดมา

แม้ใจไม่รัก..อย่าทักถาม
ปล่อยไปตามครรลอง..ของคนแปลกหน้า
ลืมคืนวันเก่าเก่า..ที่ผ่านมา
ลืมที่เคยฝันว่า..พรุ่งนี้จะยังมีเธอ

ถ้าแม้ใจไม่รัก..จะหักห่าง
ไม่ขวางทางเธอกับใครให้ใจเผลอ
อยู่กับความอ้างว้าง..คงเป็นบ้าง ที่จะละเมอ
บอกลาเธอ..ตรงนี้ คนดีที่แสนไกล

แซม



                                                     .......วันนี้รู้ว่าทำไม.....ที่หัวใจนี้ยังไม่กล้าหาญ......
                                                               ...แม้ว่าจะผ่านวันเวลามาเนิ่นนาน......
                                                             ......และรู้อยู่ว่ามีเพียงเธอ.....
                         ....ชอบคิดถึงทุกครั้งทุกเวลาที่ใจดวงนี้เผลอ....ไม่อายเลยแม้หลายครั้งแอบมองเหม่อเพราะเธอเมิน....
                                          ...เพราะเธอมีคนดีมากเหลือเกินที่พร้อมจะเดินร่วมทาง....
                                          .... ทำให้คิดว่าฉันนั้นไม่ใช่....จึงขอใคร่ถามเธอเพื่อยืนยันวา....
                                            ...คนๆนั้นเป็นฉันใช่ไหม..หากวันนี้เธอมั่นใจ....จะพูดจากหัวใจ.....
                                                           ....ฉันรักเธอ......

 สำหรับแซมขอให้มีความสุขมากๆครับ

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รพีกาญจน์, Prapacarn ❀, รัตนาวดี, ชลนา ทิชากร, saknun, Shumbala, พี.พูนสุข, choy

ข้อความนี้ มี 8 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
31 พฤษภาคม 2013, 09:01:AM
Prapacarn ❀
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1148
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 2,438


♥ แกร่งกล้า..ประภาคาร.. ตระหง่านตั้ง.. ณ ฝั่งคอย ♥


« ตอบ #5 เมื่อ: 31 พฤษภาคม 2013, 09:01:AM »
ชุมชนชุมชน

"บอกลาเธอตรงนี้คนดีที่แสนไกล"
.........................

นั่งอ่านทวนหลายครั้ง แต่ ก็ยังสับสน
กล่าวหาเราอับอายผู้คน...ยามใกล้หล่อน
กลายเป็นคน แปลกหน้าสำหรับเธอ ที่เว้าวอน
คืนวันหลังเก่าก่อน เธอและฉันสัญญามี
กล่าวคำว่า รัก เอียงอายในวันนั้น
ทำให้ฉันเริ่มหวั่นไหว...ใจเต้นถี่
เสมือนเรือหลงทางกลางมหาสมุทร สุดโชคดี
ได้มองเห็นไฟสี ประภาคาร ส่องผ่านมา
กำลังแล่นมุ่งหน้าเข้าหาชายฝั่ง
คลื่นลมปะทะไม่หยุดยั้งอย่างทะเลบ้า
ความหวังโชคชะตา ราศีปลอดรอดชีวา
อนิจจา....ไฟแกล้งดับ
ปล่อยให้เรือเคว้งคว้าง อับปางลง.

นพ
16พ.ค.56



เผลอเอ่ยคำทักถามความจึงเผย
แอบชื่นเชยฝันใฝ่ใจแอบหลง
เกรงว่าคุณเดียจฉันท์ฝันปลดปลง
ดั่งเรือล่มจมลงกลางทะเล

น้องเป็นสาวภูธรกลอนกานท์เปื่อย
เพ้อไปเรื่อย..พายงัด คลื่นซัดเห่
คือประทีปส่องไฟไม่รวนเร
เกรงเรือเร่ผ่านมาแล้วลาลับ

แค่อยากถามความนัยใจคุณนั้น
ถ้ารักฉันอายไหมใคร่สดับ
สาวบ้านกลอนอ้อนวาจาคณานับ
ประภาคารแพ้ยับ..ต้องอับอาย

แซม

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : ดาว อาชาไนย, saknun, คอนพูธน, Shumbala, รพีกาญจน์, ชลนา ทิชากร, พี.พูนสุข, choy

ข้อความนี้ มี 8 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

Take my love, take my land
Take me where I cannot stand
I don't care, I'm still free
You can't take the sky from me..
31 พฤษภาคม 2013, 09:12:AM
Prapacarn ❀
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1148
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 2,438


♥ แกร่งกล้า..ประภาคาร.. ตระหง่านตั้ง.. ณ ฝั่งคอย ♥


« ตอบ #6 เมื่อ: 31 พฤษภาคม 2013, 09:12:AM »
ชุมชนชุมชน


ขวดเป็นแค่ขวดนั้นมันกระจอก
แจกันสมกันออกกับดอกไม้
ขวดไม่คู่ควรหรอกดอกไม้ใคร
ขอเก็บรักเอาไว้ข้างในขวด

ดอกไม้ในขวดนี้มีหนึ่งดอก
ดอกไม้ชอกช้ำใจให้ร้าวรวด
ปักแจกันงามใจไม่เจ็บปวด
ปักขวดอวดใครใครน่าอายนัก



ไม่อยากเป็นดอกไม้ให้ใครเด็ด
ดอกไม้เข็ดเหลือทนคนแกล้งหัก
แม้เป็นแจกันทองมาปองรัก
เขาฟูมฟักชั่วยามแล้วหยามกัน

จะเป็นไห, กะละมัง,ถังหรือขวด
ย่อมเจ็บปวดแม้นหลงปลงจิตมั่น
ถลำใจชอกช้ำเกินรำพัน
เปลี่ยนดอกไม้ทุกวัน..ฉันคงตรม

แซม

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : saknun, คอนพูธน, รัตนาวดี, Shumbala, รพีกาญจน์, ชลนา ทิชากร, ไพร พนาวัลย์, พี.พูนสุข, choy

ข้อความนี้ มี 9 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

Take my love, take my land
Take me where I cannot stand
I don't care, I'm still free
You can't take the sky from me..
31 พฤษภาคม 2013, 09:16:AM
Prapacarn ❀
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1148
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 2,438


♥ แกร่งกล้า..ประภาคาร.. ตระหง่านตั้ง.. ณ ฝั่งคอย ♥


« ตอบ #7 เมื่อ: 31 พฤษภาคม 2013, 09:16:AM »
ชุมชนชุมชน

เธอได้ยิน ส า ย ล ม กระซิบบอกหัวใจไหม??
ด้วยกลิ่นไอของ ด อ ก ไ ม้ แ ห่ ง วั น พ รุ่ ง ที่โชยผ่าน
ยัง แ ส ง ด า ว ที่พราวพร่าวกลางฟากฟ้ารัตติกาล
ทั้ง ส า ย ธ า ร ที่หลากไหลในท่วงทำนองความคำนึง

ด ว ง ต ะ วั น ยังคงเปล่งแสงแห่งความหวัง
เสมือนดั่ง รุ่ ง อ รุ ณ ของความคิดถึง
อีกแสง อั ส ด ง ก็ยังคงตราตรึง
จาก ใ จ หนึ่งถึงหนึ่ง ใ จ ..เสมอมา

 เคารพรัก






มองดูซิคะ..นั่น ต้นกล้า
มีเพียงน้ำ กับฟ้า เป็นเพื่อนคลายเหงา
ยามตะวันลับลา..เมฆหมอกทาบทาเป็นสีเทา
เพียงแค่สายลมเบา-เบา เป็นเพื่อนกล่อมใจ

ผลิกอ..ช่อบาน ตระการเป็นต้นรัก
กวัดไกวทายทักกับดาวดวงใหม่
เวลาเนิ่นนาน..แล้วผ่านเลยไป
เด็ดดอกรักให้..ฝากเก็บไว้ในใจคุณ

แซม

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : saknun, คอนพูธน, รัตนาวดี, Shumbala, รพีกาญจน์, ชลนา ทิชากร, ไพร พนาวัลย์, พี.พูนสุข, choy

ข้อความนี้ มี 9 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

Take my love, take my land
Take me where I cannot stand
I don't care, I'm still free
You can't take the sky from me..
31 พฤษภาคม 2013, 09:23:AM
Prapacarn ❀
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1148
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 2,438


♥ แกร่งกล้า..ประภาคาร.. ตระหง่านตั้ง.. ณ ฝั่งคอย ♥


« ตอบ #8 เมื่อ: 31 พฤษภาคม 2013, 09:23:AM »
ชุมชนชุมชน




                                                     .......วันนี้รู้ว่าทำไม.....ที่หัวใจนี้ยังไม่กล้าหาญ......
                                                               ...แม้ว่าจะผ่านวันเวลามาเนิ่นนาน......
                                                             ......และรู้อยู่ว่ามีเพียงเธอ.....
                         ....ชอบคิดถึงทุกครั้งทุกเวลาที่ใจดวงนี้เผลอ....ไม่อายเลยแม้หลายครั้งแอบมองเหม่อเพราะเธอเมิน....
                                          ...เพราะเธอมีคนดีมากเหลือเกินที่พร้อมจะเดินร่วมทาง....
                                          .... ทำให้คิดว่าฉันนั้นไม่ใช่....จึงขอใคร่ถามเธอเพื่อยืนยันวา....
                                            ...คนๆนั้นเป็นฉันใช่ไหม..หากวันนี้เธอมั่นใจ....จะพูดจากหัวใจ.....
                                                           ....ฉันรักเธอ......

 สำหรับแซมขอให้มีความสุขมากๆครับ


ด้วยท่าทางห่างเหิน..เขาเดินจาก
มีคนมาก..ล้วนแต่ ไม่แลเหลียว
ดังลมเห่..คลื่นหวน ม้วนเป็นเกลียว
ฟ้าซีดเซียว..จันทร์แรม ไม่แจ่มดวง

ไยเก้อเขิน เมินหมางอย่างชาเฉย
ปล่อยฝันเลยลาไกลไร้ห่วงหวง
หรืออับอายจึงหายหักไม่ทักทวง
คืนผ่านล่วงวันผัน..ฉันรักเธอ

แซม

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : saknun, คอนพูธน, รัตนาวดี, Shumbala, รพีกาญจน์, ชลนา ทิชากร, ไพร พนาวัลย์, พี.พูนสุข, choy

ข้อความนี้ มี 9 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

Take my love, take my land
Take me where I cannot stand
I don't care, I'm still free
You can't take the sky from me..
31 พฤษภาคม 2013, 09:49:AM
ดาว อาชาไนย
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 394
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,472



poem.archanai?fref=ts
« ตอบ #9 เมื่อ: 31 พฤษภาคม 2013, 09:49:AM »
ชุมชนชุมชน




ก็เป็นบ้างเหมือนกันวันที่แพ้
รู้เพียงแต่รู้จักรักเสมอ
ต้องก้มหน้าครายืนฝืนละเมอ
รักต้องเก้อเพราะมาช้าเกินการ

วาเลนไทน์ได้รับกุหลาบขาว
ดอกงามพราวบริสุทธิ์ดุจรักหวาน
กุหลาบสดสวยได้เพียงไม่นาน
รักก็รานเหมือนกุหลาบอาบน้ำตา

อับอายที่รักเธอจนเพ้อคลั่ง
รักยังฝังรูปรอยเฝ้าคอยหา
จะเป็นอยู่อย่างนี้กี่เวลา
จึงรู้ว่าอายนักที่รักเธอ

ดาว อาชาไนย

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : คอนพูธน, รัตนาวดี, Shumbala, รพีกาญจน์, ชลนา ทิชากร, ไพร พนาวัลย์, พี.พูนสุข, choy

ข้อความนี้ มี 8 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

เสี้ยวอารมณ์จากใจใครคนหนึ่ง
คงไม่ซึ้งจับใจใครทั้งหลาย
แค่มีใครคนหนึ่งซึ้งไม่คลาย
ก็สมหมายใครคนหนึ่งซึ่งรักกลอน
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s