...แด่...ดอกหญ้าในป่าปูน...
กลอน ชุมชนชาวกวี บ้านกลอนไทย
31 ตุลาคม 2014, 01:54:am *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Like เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ...แด่...ดอกหญ้าในป่าปูน...  (อ่าน 3314 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
15 มกราคม 2012, 03:37:pm
ส.เชื้อจันทร์
Special Class LV3.9
นักกลอนรอบรู้กวี

***

คะแนนกลอนของผู้นี้ 104
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 120


รักความจริง ความงาม ความสุนทรีย์ รักกวีรสบทกลอน


เว็บไซต์
« เมื่อ: 15 มกราคม 2012, 03:37:pm »

=================
...แด่...ดอกหญ้าในป่าปูน...
=================

ถือกำเนิด ในท้องทุ่ง ห่างกรุงใหญ่
เติบโตใน พงพี ห่างสีสัน
สิ่งแวดล้อม ที่เห็นอยู่ ต่างรู้กัน
จึงวาดฝัน ถึงเมืองใหญ่ วิไลตา

พอเรียนจบ มอหก ตกเอ็นทร้านซ์
มองหางาน ที่ใจ เฝ้าใฝ่หา
บ่อยากอยู่ เลี้ยงควาย ทำไร่นา
ทิ้งบิดา มารดา เข้าเมืองกรุง

อยากมีเงิน จึงหางาน ทิ้งบ้านนอก
อกช้ำชอก ไม่สมหวัง ดั่งใจมุ่ง
โรงงานปิด เศรษฐกิจแย่ มีแต่ยุง
จะคืนทุ่ง คืนถิ่น ก็อับอาย

ตัดสินใจ ต่อสู้ ดูสักตั้ง
เติมความหวัง ให้ตนเอง เร่งขวนขวาย
มีงานเล็ก งานน้อย คอยมากมาย
ลำบากกาย ยอมทน ฝึกฝนเอา

เงินแม่ให้ เป็นค่าห้อง บ่ต้องหรู
แค่พออยู่ นอนหลับได้ ไม่อายเขา
กินมาม่า แทบทุกวัน พอบรรเทา
อดทนเอา อดเปรี้ยว ไว้กินหวาน

เป็นดอกหญ้า ตามนาไร่ ไม่ตื่นเต้น
อยากจะเป็น ดอกหญ้า ที่กล้าหาญ
ทนทุกข์ยาก สู้ทุกอย่าง สร้างตำนาน
ถูกเรียกขาน "ดอกหญ้า ในป่าปูน"

บ้างก็เป็น นักร้อง ห้องอาหาร
บ้างล้างจาน บ้างใช้แรง ท่ามแสงสูรย์
บ้างค้าขาย หาบเร่  บ้างเทปูน
บ้างอยู่ศูนย์ การค้า สี่มุมเมือง

บ้างทำงาน ยังอุตส่าห์ เรียนหนังสือ
ความหวังคือ "ความรู้" อยากฟูเฟื่อง
"โง่,จน,เจ็บ" กีดขวาง ทางรุ่งเรือง
นึกโกรธเคือง ชะตา เกิดมาจน

บ้างก็เป็น นักร้อง ดังก้องฟ้า
สมปรารถนา พอขจัด ความขัดสน
คำในเพลง สร้างแรงใจ ให้หลายคน-
มีน้ำอด น้ำทน บนเส้นทาง

จากดอกหญ้า ต้อยต่ำ ถูกย่ำเหยียบ
คนเขาเปรียบเอาไว้ใช้ถากถาง 
ผ่านทุกข์ท้อทรมานผ่านครวญคราง
จนถูกวาง ข้างมาลัย ในพานทอง

พวกเธอเป็น "ดอกหญ้า" ที่กล้าสู้
มีความรู้ ทันสมัย ในสมอง
ยึดมั่นหลักศีลธรรมตามครรลอง
เป็นแบบของ "ดอกหญ้า" ที่น่าชม.





...ส.เชื้อจันทร์..
๑๕ มกราคม ๒๕๕๕


ปล. กลอนชุดนี้เขียนไว้เมื่อปีก่อน
เคยเผยแพร่ในบล็อกโอเคเนชั่นและเอ็มบล็อกมาครั้งหนึ่งในนามปากกาอื่น
วันนี้นึกนำเอากลอน "กำลังใจ" มาลงให้อ่านกันเล่นๆ
ประมาณว่า อยากให้มีกลอนกำลังใจ "แปะ" ไว้ในนามของ "ส.เชื้อจันทร์" บ้าง แหะๆๆ
และขอมอบแด่...ชาวชนบททุกคนที่ยังทำงานอยู่ในเมืองหลวงและเคยทำงานในเมืองหลวงมาแล้ว
แรงบันดาลใจเกิดจากการมองเห็น "ความอดทน, การต่อสู้, การฝ่าฟัน และความทุกข์ยาก"
ของชาวชนบททุกภูมิภาคในบ้านเรา จึงกลั่นออกมาเป็นร้อยกรองอย่างที่เห็นนี้
เนื้อหาอาจเก็บความได้ไม่หมดทุกแง่นัก แต่เนื่องจากสติปัญญาจำกัดก็เลยเป็นอย่างที่เห็นนี่แหละ
หวังว่า "ดอกหญ้า" ทุกดอกที่แวะผ่านมาได้อ่านจะ "ยิ้ม" ออกบ้างไม่มากก็น้อย...



ยกนิ้วให้ ... โดย : สุนันยา, amika29, sunthornvit, บูรพาท่าพระจันทร์, ลมหนาว, รพีกาญจน์, masapaer, สิงขร, รัตนาวดี, Prapacarn ❀, กังวาน, ช่วงนี้ไม่ว่าง, ระนาดเอก, Music, รการตติ, สะเลเต, พี.พูนสุข

ข้อความนี้ มี 17 สมาชิก มาชื่นชม
นัดเจอกันที่ห้องแช๊ทเม๊ากันทุกวันพุธสองทุ่มนะจ๊ะ
บันทึกการเข้า

...สร้างความคุ้นเคยให้จิตใจ ด้วยเรื่องราว บทกวี และข้อคิดดีๆ...
16 มกราคม 2012, 08:22:am
Prapacarn ❀
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1120
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 2,424


♥ แกร่งกล้า..ประภาคาร.. ตระหง่านตั้ง.. ณ ฝั่งคอย ♥


« ตอบ #1 เมื่อ: 16 มกราคม 2012, 08:22:am »


เป็นดอกหญ้า ฝ่าฟัน ไม่หวั่นไหว
ชูไสว ล้อตะวัน แม้วันขม
ช่อตระการ ต้านฝน ทนสายลม
ไม่ต้องการ คำชม จากผู้ใด

นวลละออ เบ่งบาน อวดก้านแกร่ง
พายุแรง โหมกระหน่ำ เจ้าร่ำไห้
ปาดน้ำตา ซบนิ่ง กับกิ่งใบ
แล้วยิ้มรับ กับวันใหม่ ใต้แสงเดือน

เพราะเป็นเพียง ดอกหญ้า ในป่าเขา
เป็นแค่เงา ท่ามทาง บานกลางเถื่อน
กลีบบอบบาง ข้างดิน ทุกจินต์เลือน
จะเปรียบเหมือน บุปผาสวรรค์ นั้นอย่างไร

งามละออ ช่อตระการ ชูก้านแกร่ง
พายุแรง กระหน่ำฝน ยังทนไหว
เอนกอแนบ แอบดิน ปริ่มสิ้นใจ
ชูช่อใหม่ ล้อตะวัน....วันพรุ่งนี้

แซม
ประภาคาร 01/15/2012
 อายจัง อายจัง อายจัง

แม้นว่าใคร มิรู้ค่า ว่ากล้าแกร่ง
ยังไม่เคย กำแหง ณ แห่งไหน
เป็นดอกหญ้า ค่ารู้ อยู่กับใจ
ช่างปะไร...ใครไม่รู้... (ก็)มิคู่ควร

ยกนิ้วให้ ... โดย : ลมหนาว, กังวาน, บูรพาท่าพระจันทร์, ช่วงนี้ไม่ว่าง, ระนาดเอก, Music, รัตนาวดี, รพีกาญจน์, รการตติ, สะเลเต, พี.พูนสุข, ส.เชื้อจันทร์

ข้อความนี้ มี 12 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

Take my love, take my land
Take me where I cannot stand
I don't care, I'm still free
You can't take the sky from me..
16 มกราคม 2012, 09:17:am
กังวาน
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 828
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,432



« ตอบ #2 เมื่อ: 16 มกราคม 2012, 09:17:am »

ถึงเธอเป็นดอกหญ้าตามป่าเขา
อาจเหงาอ่อนไหวในบางส่วน
หัวใจบางบางครั้งนั่งคร่ำครวญ
แต่ฉันพรวนดินรดหมดทั้งใจ

มิใฝ่ฝันดอกไม้งามนามสูงส่ง
มุ่งหมายตรงดอกไม้ป่าได้อาศัย
เธอผลิดอกบอบบางหรืออย่างไร
ชูช่อในแสงตะวันและจันทรา

แต่เช้าจนเย็นย่ำกรำแดดฝน
จะเฝ้าทนปกปักช่วยรักษา
ให้เธออยู่คู่รักและศรัทธา
เป็นดอกหญ้าในใจฉันนิรันดร

ยกนิ้วให้ ... โดย : Prapacarn ❀, บูรพาท่าพระจันทร์, Music, รัตนาวดี, รพีกาญจน์, รการตติ, สะเลเต, พี.พูนสุข, ส.เชื้อจันทร์

ข้อความนี้ มี 9 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

ถ้ารู้สึกพอ ก็เป็นสุขทันที
หน้า: [1]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

คำคม    ทํานายฝัน    ดูดวง    กราฟชีวิต       กลอน วิธีลดน้ําหนัก ทำนายความฝัน คําคมโดนๆ

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s