" คนแปลกหน้า : นักเดินทาง "
ชุมชน บ้านกลอนไทย
24 ตุลาคม 2019, 06:24:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: " คนแปลกหน้า : นักเดินทาง "  (อ่าน 5440 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
13 ธันวาคม 2011, 10:31:PM
ภู กวินท์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 364
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 383


สนสามใบ กับใครหลายคน


« เมื่อ: 13 ธันวาคม 2011, 10:31:PM »
ชุมชนชุมชน




คนแปลกหน้า : นักเดินทาง

................
หน้าต่างโลกหมอกเลือนเดือนเคลื่อนไหว
หลงรักอย่างตั้งใจในพิสุทธิ์
เสี้ยวคืนวันฝันพราวดาวชำรุด
แต่งแต้มจุดราตรีพื้นสีเทา

หลับฝันถึงห่วงหาเวลากอด
ไปสู่ฝันปลายยอดตลอดเศร้า
ความเหน็บหนาวเดินทางมาบางเบา
โบยบินสู่เรื่องเล่าของเช้านี้

โค้งรุ้งแย้มยิ้มเอื้อนเปื้อนแดดฉาย
จนหมอกใสละลายเปลี่ยนหลายสี
ใบไม้ร่วงเคว้งคว้างกลางนที
อาบเสรีสุดท้ายก่อนพ่ายพัง

นักเดินทางหวนมาเวลาค่ำ
กี่บอบช้ำย้ำฝากอีกฟากฝั่ง
บอกเรื่องราวเก่าเก่าให้เราฟัง
เหนื่อยล้าบนความหวังกำลังใจ

ทักทายกันครั้งแรกคนแปลกหน้า
คุ้นเคยความเหว่ว้าดวงตาใส
กลางค่ำคืนเหน็บหนาวนับดาวไกล
สะท้านไหวรอใครก็ไม่รู้!

……………………..

 น้อยใจแล้วด้วย

ภาพจาก ednver-mind.blogspot.com

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รพีกาญจน์, Prapacarn ❀, สายใย, Music, รัตนาวดี, panthong.kh, บ้านริมโขง, ไพร พนาวัลย์, ♥หทัยกาญจน์♥, สะเลเต, พ่อค้าพเนจร, บูรพาท่าพระจันทร์, ดาว อาชาไนย, เพรางาย, --ณัชชา--, สล่าผิน, คนกันเอง.., Thammada, สุนันยา

ข้อความนี้ มี 19 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
13 ธันวาคม 2011, 11:55:PM
Music
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 754
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1,682


ขว้างไปยิ่งแรง-ยิ่งกลับมาเร็ว


« ตอบ #1 เมื่อ: 13 ธันวาคม 2011, 11:55:PM »
ชุมชนชุมชน






สู่เขตเขิน"พะเนินทุ่ง"ก่อนรุ่งแจ้ง
เพื่อจะแกล้งหยอกตะวัน...ว่าฉันสู้
สัมผัสหมอกบอกลา..เมื่อมาดู
ทุกอณูจอมปลอมแสร้งย้อมใจ

เขาไปทาง..เราไปทาง..พรางรู้สึก
ยิ่งตกดึกท่วงทำนองเริ่มร้องไห้
หนาวกว่าหนาวภายนอกคือซอกใน
คร่ำครวญไปจนกว่า...จะชาชิน

เหมือนเส้นทางชีวิตมาบิดพริ้ว
กี่รอยริ้วน้ำกรด..ที่รดหิน
หนีมาไกลใจเอยเหมือนโบยบิน
ยังแว่วยินคำลวงมาทวงตาม

น้ำใจคนแปลกหน้า...ฉันกล้ารับ
ถ้าคิดนับหน้าเธอต้องเผลอห้าม
เจ็บไม่จบกลบเกลื่อนคืนเดือนงาม
ที่ลุกลามอารมณ์คืองมงาย

สู่เขตเขิน"พะเนินทุ่ง"ก่อนรุ่งจาก
แม้ลำบากต้องบอกก่อนหมอกหาย
เมื่อหยุดการจับจองครอบครองกาย
อย่าทำลายบรรยากาศ..ปราศจากรัก

 ซึ้งจัง




ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : สายใย, รัตนาวดี, panthong.kh, บ้านริมโขง, ไพร พนาวัลย์, รพีกาญจน์, ♥หทัยกาญจน์♥, สะเลเต, พ่อค้าพเนจร, บูรพาท่าพระจันทร์, yaguza, ดาว อาชาไนย, สุนันยา, --ณัชชา--, ภู กวินท์, สล่าผิน, คนกันเอง.., Thammada

ข้อความนี้ มี 18 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

...อย่าคิดว่ายาก.แต่ทำได้../..ควรทำให้ได้.แม้มันจะยาก...
14 ธันวาคม 2011, 10:51:AM
ดาว อาชาไนย
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 394
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,472



poem.archanai?fref=ts
« ตอบ #2 เมื่อ: 14 ธันวาคม 2011, 10:51:AM »
ชุมชนชุมชน




แม้เธอหนีมาได้จนไกลพ้น
หนีใจตนไม่ได้ให้ตระหนัก
ถึงมีทุ่งกองพะเนินเขิญผ่อนพัก
ทุ่งหริอจักปลอบคลายหายเจ็บดี

ฉันเป็นคนแปลกหน้าเธอกล้ารับ
และยอมนับเป็นเพื่อนเหมื่อนเป็นพี่
ร่วมต่อกรแม้จนเล่นดนตรี
จวบวันนี้วันหน้าอย่าแปรปรวน

ดาว อาชาไนย

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รพีกาญจน์, Prapacarn ❀, สุนันยา, เพรางาย, บูรพาท่าพระจันทร์, Music, Thammada, ภู กวินท์, สล่าผิน, คนกันเอง.., ♥หทัยกาญจน์♥

ข้อความนี้ มี 11 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

เสี้ยวอารมณ์จากใจใครคนหนึ่ง
คงไม่ซึ้งจับใจใครทั้งหลาย
แค่มีใครคนหนึ่งซึ้งไม่คลาย
ก็สมหมายใครคนหนึ่งซึ่งรักกลอน
14 ธันวาคม 2011, 07:30:PM
Thammada
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 342
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 229


ฤๅคู่ขนานนั้น ไร้วันจะบรรจบ


« ตอบ #3 เมื่อ: 14 ธันวาคม 2011, 07:30:PM »
ชุมชนชุมชน




อ้างว้างหว่างความคิดความผิดหวัง
พยายามยังฝืนการยืนใหม่
ก้าวผ่านการเดินทางที่ร้างไกล
กับโลกไร้ขอบเขตเจตนา

คนแปลกหน้าในทางอยู่กลางหนาว
ยังถามข่าวดาวฝันตะวันล้า
เก็บเสรีกี่ก้าวย่างข้างเวลา
พบเพียงค่าความหวังที่ยังไกล

ตรรกะระยะห่างความว่างเปล่า
ดับเดือนดาวคราวครั้งความหวังใหม่
อาบอรุณอุ่นคิดคืนสิทธิ์ใด
คือคว้าไขว่ความหมายในสายลม

มายายังท้าทายสายน้ำเชี่ยว
ท่ามทางเปลี่ยวเกี่ยวใจจะไม่ล้ม
ในสายตากล้าก้าวกี่ร้าวจม
กี่กดข่มความคิดจิตวิญญาณ

นักเดินทางอ้างว้างอย่างวันเก่า
กับเรื่องเล่าสาระ เศร้าสะท้าน
เก็บความหนาวดาวไกลในวันวาน
รอผู้ผ่านมาพบการจบจำ.


ด้วยจิตคารวะ
ธรรมดา
 เคารพรัก

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : บูรพาท่าพระจันทร์, สุนันยา, รพีกาญจน์, ภู กวินท์, Music, สล่าผิน, คนกันเอง.., ♥หทัยกาญจน์♥

ข้อความนี้ มี 8 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
14 ธันวาคม 2011, 09:37:PM
ภู กวินท์
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 364
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 383


สนสามใบ กับใครหลายคน


« ตอบ #4 เมื่อ: 14 ธันวาคม 2011, 09:37:PM »
ชุมชนชุมชน





สายลมแห่งความเหงายังเล่าเรื่อง
ท่ามฝันเฟื่องเบื้องลึกยังนึกย้ำ
เรียวรุ้งทอแดดฝนเริงระบำ
ขณะฉ่ำเย็นชื้นอย่างครื้นเครง

อรุณรุ่งมุ่งทางไปกลางเถื่อน
สู่ความหวังมาเยือนเลือนโหรงเหรง
ฝันถึงดาวหนาวเหน็บเก็บเสียงเพลง
ที่บรรเลงเคว้งคว้างอย่างเข้าใจ

กลิ่นความเหงาเย้าหยอกกับดอกหญ้า
ซบตรงหน้าครั้งแรกจะแปลกไหม?
ความคุ้นเคยเลยห่างระหว่างไกล
จึงร้างไร้เหลือเกินนักเดินทาง

โบยบินไปดั่งนกแนบ อกฟ้า
ผ่านพระจันทร์เวลาจ้าสว่าง
สู่อาทิตย์อับเฉาอย่างเบาบาง
ไปสวมกอดทอดร่างกลางพนา

.......................

 เคารพรัก

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : Music, สะเลเต, Thammada, ♥หทัยกาญจน์♥, บูรพาท่าพระจันทร์, รพีกาญจน์, สล่าผิน, คนกันเอง.., สุนันยา

ข้อความนี้ มี 9 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
15 ธันวาคม 2011, 09:45:AM
สะเลเต
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 1101
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1,335


ขอขอบคุณ..ภาพจากอินเตอร์เน็ต


« ตอบ #5 เมื่อ: 15 ธันวาคม 2011, 09:45:AM »
ชุมชนชุมชน


บนถนนคอนกรีต...ขีดเส้นสาย
คนมากมายอยู่กันล้วนแปลกหน้า
ทั้งตึกสูงตระหง่านพานพบพา
ฉันหวังคว้าฝันไว้....ไม่นึกกลัว

สิ่งยั่วยุหยอกเอินยามเดินผ่าน
แหย่กระเซ้าดวงมานละลานทั่ว
สิ่งแปลกใหม่เห็นนั้นจิตสั่นรัว
กลิ่นรสสียวนยั่ว...เซาะขั้วใจ

รู้สึกเคลิ้มเริ่มคล้อยปล่อยมุ่งมั่น
นักเดินทางอย่างฉันเริ่มหวั่นไหว
หลงแสงสีพริ้งเพริศเตลิดไกล
เสพกลิ่นไอสิ่งแปลก..จึงแตกกอ

เมื่อเข็มทิศบิดเบือน....เคลื่อนหลงทิศ
ทางชีวิตที่เผชิญหากเดินต่อ
ความล้มเหลวโชยพัดนัดวันรอ
คอยฉันย่อตัวล้ม...ผสมโรง

ขอปรับเปลี่ยนเข็มทิศชีวิตฉัน
หากดึงดันเพื่อหวังจะดังโด่ง
ทางสายดีไม่เดินเพลินทางโค้ง
หลุดจากโพรงมืดสนิท...เปลี่ยนทิศทัน

---สะเลเต---

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : สล่าผิน, Thammada, รพีกาญจน์, ภู กวินท์, คนกันเอง.., สุนันยา, ♥หทัยกาญจน์♥, บูรพาท่าพระจันทร์

ข้อความนี้ มี 8 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
22 ธันวาคม 2011, 09:27:PM
Thammada
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 342
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 229


ฤๅคู่ขนานนั้น ไร้วันจะบรรจบ


« ตอบ #6 เมื่อ: 22 ธันวาคม 2011, 09:27:PM »
ชุมชนชุมชน




สายน้ำยามแสงพรมลมโลมพลิ้ว
พบผ่านผิวลิ่วลอยค่อยค่อยเคลื่อน
คลื่นเบาบางห่างฝั่งยังลางเลือน
ถามถึงเพื่อนผ่านเพียงเสียงแผ่วเบา

ลมบอกระลอกล้าแล้วลาจาก
สู่อีกฟากฝากรอยคอยความเหงา
ทอดร่างห่างสายลมระงมเงา
กระซิบเศร้าซบเสียงสำเนียงตน

สายน้ำในยามหนาวคือคราวขม
เพียงสายลมห่มร่างยังร้างหม่น
เงียบเย็นเป็นเช่นนี้ที่ธารทน
ยังสับสนค้นหาล้าเรื่อยไป

อาจเป็นอื่นคืนกลับการรับรู้
วนเวียนอยู่ย่ำคิดความชิดไกล้
ทอดสายตาสามารถอาจเข้าใจ
ทางที่ใครไม่พบ การทบทวน

ธรรมดา
 เคารพรัก

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : สุนันยา, ภู กวินท์, สิงขร, ♥หทัยกาญจน์♥, บูรพาท่าพระจันทร์, รพีกาญจน์

ข้อความนี้ มี 6 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s