ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[แป้งน้ำ]

เป็นอีกค่ำคืน . .. ที่ความเศร้าบุกรุก
การ "รักเธอ“ ไม่ทำให้เป็นสุข . .. แต่กลับทำให้เหงา
หนทางที่เคยร่วมฝัน .. . กลับเหลือเพียงฉันบนโลกใบเทา
เมื่อเธอจากไปไร้เงา . . . แต่ฉันยังเป็นคนเก่าเรื่อยมา

เป็นอีกค่ำคืน . .. ที่ผวาตื่นตอนตีสาม
ขณะเธอหลับฝันสวยงาม . .. ฉันนั่งอยู่ท่ามกลางคืนเหว่ว้า
อยากถามหัวใจเธอเหมือนกัน . . มีฉันบ้างไหมในความคิดถึงสักครา
รู้ไหมว่าใครคนนี้บอกรักเธอเบาเบาไปกับขอบฟ้า . ..
.. . และยังถอนหัวใจคืนมา . .. ไม่ได้เลย~*

[เฮยอิง]

เป็นอีกค่ำคืน . .. ที่ความเศร้าบุกรุก
การ "รักเธอ“ ไม่ทำให้เป็นสุข . .. แต่กลับทำให้เหงา
หนทางที่เคยร่วมฝัน .. . กลับเหลือเพียงฉันบนโลกใบเทา
เมื่อเธอจากไปไร้เงา . . . แต่ฉันยังเป็นคนเก่าเรื่อยมา

เป็นอีกค่ำคืน . .. ที่ผวาตื่นตอนตีสาม
ขณะเธอหลับฝันสวยงาม . .. ฉันนั่งอยู่ท่ามกลางคืนเหว่ว้า
อยากถามหัวใจเธอเหมือนกัน . . มีฉันบ้างไหมในความคิดถึงสักครา
รู้ไหมว่าใครคนนี้บอกรักเธอเบาเบาไปกับขอบฟ้า . ..
.. . และยังถอนหัวใจคืนมา . .. ไม่ได้เลย~*

ทุกกลางดึกช่วงเวลาตีสาม
ช่วงที่โมงยาม ไร้ความเอื้อนเอย
ริมหน้าต่างบานนั้น. . .ที่ฉันช่างคุ้นเคย
ไม่มีซักวันเลยที่เธอไม่ลุกขึ้นมา
ฉันเดาว่าเธอคงหนาวเกินไป
แต่ก็อาจไม่ใช่ เพราะเธอไม่ค่อยห่มผ้า
ฟากฟ้าฝั่งนั้นที่เธอแหงนมองมันตลอดเวลา
เป็นใครนะที่เธอห่วงหา หรือ ใครสัญญาแล้วลืมเลือน
อยากเข้าไปถามให้รู้แก่ใจ
อยากอยู่ใกล้ๆ อยากห่วงใยอยู่เป็นเพื่อน
รู้หรือเปล่าว่าทุกคืนที่ห่วงหา ทุกห้วงเวลาที่ย้ำเตือน
ฉันไม่ได้ลุกขึ้นมาเพื่อมองฟ้ามองเดือน แต่ฉันตั้งนาฬิกาให้เตือน
" เ พื่ อ ม อ ง เ ธ อ "

[แป้งน้ำ]

ทอดสายตามองโพ้นฟ้ากว้างไกล
ตั้งแต่ตีสามจนเวลาเลื่อนไหล . .. ไปถึงตีห้าเสมอ
ชอบค่ำคืนเงียบงัน ~ ที่กำลังจะพ้นผ่านไปพร้อมกับเธอ
ปล่อยให้ใจฝันละเมอ . .
ปล่อยความคิดถึงล่องลอยไปหาเธอ . .. อีกหนึ่งราตรี

นอกหน้าต่างที่มองออกไป
ทุกคืน ~ ฉันเห็นแสงรำไรจากห้องฝั่งตรงข้ามเยื้องกันนี้
เงาจาง-จาง ที่เคลื่อนไหวอยู่หลังม่านโปร่งในบางที
เธอกำลังส่งหมื่นล้านความรู้สึกดี-ดี ไปให้ใคร?

ลมเช้า . .. พัดหอบความเมฆฝนมานิด-นิด
ภาวนาให้หน้าต่างบานนั้นรีบปิด . .. ก่อนลมฝนโปรยใส่
" เ ป็ น ห่ ว ง น ะ " จากคนที่เฝ้าดูอยู่ไม่ไกล
อยากมีโมเมนต์ที่ได้ทักทาย . ..
" อ รุ ณ ส วั ส ดิ์ เ ช้ า วั น ใ ห ม่ " ด้วยกันทุกวัน~*

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เกิดเป็นความสงสัย...กับหัวใจที่เปราะบาง
เหมือนมีเส้นบางๆบางอย่าง...ที่ผูกพัน
หัวใจที่เรียกร้องดังกึกก้อง...ร้องตะบัน
เป็นคลื่นหัวใจที่หวาดหวั่น...ใกล้สะบั้นก็มิปาน

เกิดเป็นอาการที่ร้าวราน...ปานเฉียดใกล้
ความวายปราณก็ซบไซร้...ให้เผาผลาญ
ใจที่ลงไปให้ทุกอณู...เกิดกว่าจะคาดการณ์
ถอนกลับคืนมาเมื่อวันผ่าน..ไม่ได้เลย

[กัลมลี*]

เก็บความฝันพับใส่ในลิ้นชัก
เก็บความรักห่วงใยในชาเฉย
เก็บเรื่องราวมากล้นคนคุ้นเคย
วันล่วงเลยคงได้...ถอนใจคืน

เก็บรู้สึกสุขเศร้าหมองเหงาหม่น
เก็บกักล้นน้ำตานองหน้าฝืน
วันนี้อาจดีขึ้นมากจากวานซืน
คราฉันตื่นอีกชาติ....คงขาดกัน

เก็บทรงจำล้ำค่าหาหินทับ
และกำชับอย่าได้เจอในฝัน
สั่งดวงจิตลบล้างทางผูกพัน
วันที่ฉันสิ้นลม....คงสมใจ

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

คงต้องรอกงล้อ...โชคชะตา
ให้นำพาคราปลิดปลิว...จนมอดไหม้
ถึงจะถอยคล้อยชีวิต...ไร้ลมหายใจ
ถึงถอนตัวถึงถอนใจ...ให้ย้อนคืน

เพราะลงใจลงรัก...ปักหลักไว้
พอหลักไหวใจก็หวั่น...ครั้นจะฝืน
ถึงเวลานำพาใจ...ให้กลับคืน
แม้นสะอื้นกลืนน้ำตา...ก็ถึงคราต้องตื่นจากภวังค์

[แป้งน้ำ]

อยากมีชีวิตเพื่อวันพรุ่งนี้
อยากมีพื้นที่ให้ความรักดี-ดี . .. เข้ามาแทนที่ความหลัง
ถ้าความคิดถึงมันห้ามกันได้ ~ คงไม่ปล่อยให้หัวใจภินท์พัง
ถ้าสมองบงการสั่ง . .. แล้วใจมันฟัง . . ก็คงดี

ตอนนี้รู้แล้วว่าความรักอยู่เหนือเหตุผล
มันจึงไม่แคร์ไม่สน ~ ว่าเธอจะคิดอย่างไรกับคนๆ นี้
ไม่ว่าความรักจะตอบแทนฉันด้วยอะไรก็ตามที
ไม่อาจถอนหัวใจคืนมาจากเธอคนนี้ . ..
. .. แม้ว่า “ความหวังจะไม่มี” เลยก็ตาม~*

[กัลมลี*]

ถ้าย้อนวันเวลากลับมาใหม่
จะสั่งใจให้ยั้งตั้งคำถาม
สิ่งใดมิเปลี่ยนไปใต้ฟ้าคราม
จักหักห้ามใดได้อย่างไรกัน

ด้วยมิเคยมองตนวันหม่นหมอง
จึงฉวยครองน้ำใจเธอให้ฉัน
วันที่เธอไม่เหลือเยื่อผูกพัน
ถอนใจทันอย่างไร...รักไปแล้ว