ตั้งแต่วันที่เธอเลิกรา... ...ชีวิตคนอย่างฉันเหมือนก็ไม่เหลือค่าอะไรเลย

…นิยามของความรัก (ใคร)?…
(กลอนเปล่า)

“ความสุขของฉัน...คือการที่ได้เห็นเธอมีความสุข”

ฉันป่าวประกาศบอกทุกทุกคนเสมอ
ด้วยความภาคภูมิใจว่า นี่ไง…
นิยามความรักอันยิ่งใหญ่ของฉันที่มีแด่เธอ

…แต่เมื่อถึงวันที่ฉันต้องพบเจอกับความจริง
วันที่เธอเปิดเผยสิ่งที่เธอปรารถนานั้น…คือการจากลา

หยาดน้ำตาของฉัน ก็พลันพรั่งพรู
โดยไม่มีใครล่วงรู้ เพราะมันท่วมท้นอยู่แต่เพียงภายใน
ท่ามกลางเสียงหัวใจไหวระริก
ที่กระซิกสอดรับกับความสับสนทุรนทุราย

เหมือนคนจิตตกหมกมุ่น เฝ้าคิดครุ่นอยู่มิเว้นวาย
กับคำถามนับพันหมื่น และอื่นอื่นอีกมากมาย

ฉันควรจะยืดอกอย่างลูกผู้ชาย ฉีกยิ้มรับ
กับการจากไปของเธอ มิใช่หรือ?
ในเมื่อนี่คือ ความสุขที่เธอต้องการ

แต่ฉันกลับมิอาจก้าวข้ามความเจ็บปวดทรมาน
ดั่งต้องคมพิษศรรัก ที่ปักประจาน
เพื่อให้โลกรู้ว่า…

แท้จริงแล้ว ความรักอันยิ่งใหญ่ของฉัน
มันช่างน้อยค่านัก…น้อยเสียยิ่งกว่า
ความรักที่ฉันมีให้กับความรู้สึกของตัวฉันเอง…

โซ…เซอะเซอ
11 มกราคม 2566

	ผู้เขียน	หัวข้อ: ตั้งแต่วันที่เธอเลิกรา... ...ชีวิตคนอย่างฉันเหมือนก็ไม่เหลือค่าอะไรเลย (อ่าน 10457 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้