ตาละห้อยลอยหาปลากระป๋อง
แต่คงต้องมองเก้อชะเง้อหาย
ปลากระป๋องบนชั้นร้านคุณยาย
ได้แค่สายตาละห้อยชะม้อยมอง
แต่คงต้องมองเก้อชะเง้อหาย
ปลากระป๋องบนชั้นร้านคุณยาย
ได้แค่สายตาละห้อยชะม้อยมอง
ตาชะม้อย..คอยส่อง..มองต้นทาง
ยกมือพลาง..ชูนิ้ว..วิ๊ว!!เต็มที่
ไม่ต้องห่วง..ทางโล่ง..สะดวกดี
เชิญคุณพี่..สายใย..จิ๊กได้เลย...อิอิ
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
