ซึ่งกว่าฉันจะเหงามากเท่านี้
ก็เพราะมีความกลัวเป็นเร่ง
กลัวหากเขาห่างเหินเมินไปเอง
แม้วังเวงก็อยากให้อยู่ใกล้กัน
คงจะดีกว่าต้องหมองโดดเดี่ยว
เมื่อยังเหลียวมองไปยังใกล้ฉัน
ขอโทษนะ...อยากอยู่ต่อขออีกวัน
ความเปลี่ยนผันมันมาไวเกินใจรับ

| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
19 ตุลาคม 2026, 06:37:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: กว่าจะรู้....เมื่อสาย (อ่าน 636 ครั้ง) |
| ||||||||||