ใช้คอคั่นหนังสือแทนแผ่นคั่นบท
น้ำลายหยดยืดใส่ตั้งหลายหน้า
ผงกหัวตั้งชันขยันขึ้นมา
ลุกเดินเฉียดกายาไปหาชาย
ไปแอบส่องทางด้านชั้นหนังสือ
มิรู้มือไม้ไขว้พันปานว่าหาย
เขาเงยหน้ามานิด...เราบิดอาย
อ่านสิบเล่มสบายหายง่วงนอน

โดนตัดพิกุลตัดหน้า555
ลุกเดินไปแอบมองชายที่ชอบค่ะ
ชอบตั้งแต่วันแรกจนเรียนจบ นึกว่าหายชอบ
ไปเจอกันที่อื่น ก็ยังชอบอยู่ ถ้าเจอตอนนี้ก็คงชอบเหมือนเดิม
คือ ชอบเฉยๆนะ ไม่ได้อยากคบหา





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า