ใจเจ้าเอย ใจเอย ใจเอ๋ยใจ
ลอยกลับมา กลับไป ไม่หยุดนิ่ง
กลับคืนสู่ใจตน ...มองความจริง
พบบางสิ่ง...ที่จริงใจ...ที่จริงจัง
กลับมารัก พักใจไว้ กับตัวตน
ใครบางคน แม้ผ่านไป ให้พลาดหวัง
ใครบางคน เพียงผ่านมา ให้ตกอยู่ในภวังค์
ใจเจ้าเอย ลอยกลับรัง อย่ารั้งรอ
เพียงเพราะใจ ที่หลุดลอย กลอยใจเจ้า
เพียงหนักเบา ยากเข้าใจ ใจตนหนอ
อยากให้ใคร เขาใส่ใจ รักมากพอ?
รักควรก่อ พอที่ใจ ให้สมดุล
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
