ความเหลวไหลของใจ..
คือดิ้นรนเรื่อยไป..เพราะถูกไฟปรารถนาแผดผลาญ
สิ่งที่เราทำได้คือเฝ้าดู..นำพาใจเรียนรู้เหตุและผลตามกาล
เรื่องราวดีร้ายที่พ้นผ่าน..
ล้วนเป็นประสบการณ์เพื่อโน้มน้อมใจตน..
จากความแปลกใหม่สู่ความคุ้นเคย..
สุดท้ายลงเอยด้วยการละเลยแล้ว..กี่หน
ความสุขอันน้อยนิด..ช่างมากด้วยพิษแห่งการดิ้นรน
แต่โอ้เอย! ผู้ไขว่ค้น..
ยังเทียวดั้นด้นเพื่อปรารถนาอันน่าครอบครอง
เรื่องราวดีร้าย..เมื่อมี..
มาเถิด..สังเกตุให้ดี..
ดูอาการขณะที่ใจนี้ตอบสนอง
ให้ชัดเจนความนัย..
ว่ารู้สึกเช่นไร..จวบจนใจช่ำชอง
แจ่มใสและหม่นหมอง..
ต่างจากโซ่คล้องข้อกันหรือ..ตรองดู
ความเหลวไหลของใจ..
จะหยุดได้อย่างไร..หากไม่หวั่นไหวต่อความอดสู
กับความลุ่มหลงมัวเมา..
หลอกตัวเองเช้าหลอกตัวเองเย็น..
เลี่ยงเร้นไปข้างข้างคูคู
เหตุ ปัจจัยนั้น..มีอยู่..
มาเถิดเรียนรู้สิ่งที่ถูกอำพราง
......................................
หยุดหลอกตัวเอง..หยุดเลี่ยงเร้นไปข้างข้างคูคู
ดีร้ายที่เป็นอยู่..เถิดจงเรียนรู้เพื่อปล่อยวาง..
................
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
