ดาวเหนือ

ฉันคือ"ดาวเหนือ"ผู้ถูกจองจำด้วยความซื่อสัตย์...
โดนโชคชะตาผูกมัด... ไว้กับจุดตัดของฟากฟ้า
ในขณะที่จักรวาลหมุนวน... เคลื่อนพ้นตามกาลเวลา
ดาวเหนือกลับต้องนิ่งอยู่บนฟ้า... เพื่อเป็นเข็มทิศให้สายตาของผู้คน

ไม่ใช่ว่าไม่อยากโคจรไปพบเจอใครในห้วงอวกาศ...
แต่หน้าที่มันสั่งให้ฉัน...ห้ามเคลื่อนคลาด หรือสับสน
ยอมเป็นนักโทษแห่งทิศเหนือ.อยู่ในคุกกระจกมืดมน
เพื่อแลกกับความปลอดภัย...ของนักเดินทางทุกคนที่หลงทาง

ได้แต่ตั้งมั่นอยู่ตรงนั้น...ที่ตำแหน่งเดิม
เป็นภาระที่แบกไว้ตั้งแต่เริ่ม...คอยส่งเสริมฟ้ากว้าง
แม้มีบางครั้งล้าไหว... แสงที่ส่องออกไปจึงดูเลือนลาง
นั่นเพียงเพราะแค่อยากพักบ้าง...
เมื่อแข็งแรงก็จะกลับมาส่องแสงสว่างให้อย่างเคย...

~เมี่ยง เมี่ยง~
...19/06/2569...