[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กัลมลี*]

 (๒)
~ใจของคนรอคอย~



กลอนทุกบทแต่งให้ด้วยใจรัก
มีทึกทักเองคืออย่าถือสา
ขอส่งกลอนอ้อนบ้างบางเวลา
คิดเสียว่าเป็นทานเติมหวานใจ

ข้างบ้านบานอีกแล้วดอกแก้ว~โมก
สะบัดโบกลมฝนจนพลิ้วไหว
ฤดูร้อนผ่านพ้นแล้วคนไกล
นานแล้วไยไม่มาทักหากัน

หอมดอกโมกทิ้งกลิ่นบนดินนุ่ม
หญ้าโอบอุ้มดอกแก้วแล้วเคลิ้มฝัน
แม้แต่ดอกไม้ปวงร่วงโรยวัน
ยังมีบรรจถรณ์โอบช้อนรับ

แต่มนุษย์สิ้นหวังแม้นตั้งจิต
น้ำเนตรนิดกักรื้นข่มคืนกลับ
ด้วยขาดแพรแผ่เผื่อเพื่อเช็ดซับ
มิได้นับน้ำตาแทนค่ารัก

ใจของคนรอคอยเหลือน้อยแล้ว
คงมิแคล้วข่มขมระทมหัก
ถ้าเขาตั้งใจหลบมิพบพักตร์
เกรงว่าจักหลงรอต่อจนตาย

ผ่านสำเนียงเสียงเอ๋ย...เคยหวังว่า
หากภาษากลอนนี้มีความหมาย
เมื่อมิคิดกลับอยู่เป็นคู่กาย
คำสุดท้ายโปรดมา...บอกลากัน

หากบทกลอนบ้านบ้านเลื่อนผ่านหน้า
เพียงหวังว่าจำได้ว่าใช่ฉัน
กดเยี่ยมชมแทนค่าว่า"ผูกพัน-
ถึงทางตัน" จักได้ไม่ต้องรอ