มีต้นไม้ต้นหนึ่งที่เติบโตในใจฉัน
หยั่งรากเงียบ-เงียบ ผ่านคืนและวัน . .. จนเติบใหญ่
รากของมันแผ่ขยายจนกว้างไกล
ถักทอเป็นสายใย . .. ผ่านคืนวัน
แม้เป็นต้นไม้ที่ยังไร้การตั้งชื่อ
แต่สำหรับฉันมีค่าคือ . .. ยิ่งกว่า "ของขวัญ"
ท่ามกลางการห่างหาย ~ มันกลายเป็นสิ่งสำคัญ
เพื่อเตือนว่าเรื่องราวของเธอกับฉัน . .. คือเรื่องจริง
กิ่งก้านของต้นไม้แทนร่มใบของ "ความห่วงหา"
ลำต้นมั่นคงแทน "ความศรัทธา" ที่มีค่ายิ่ง
วันเหงา ~ ฉันแนบกายอ่อนแรงแผ่วเบาพักพิง
ซึมซับความอาทรนานนิ่ง .. . เพื่อก้าวต่อไป
และ . .. ต้นไม้ต้นนี้ยังเจริญงอกงามในใจฉัน
เป็นต้นไม้จากเมล็ดพันธุ์ . .. อันยิ่งใหญ่
เมล็ดพันธุ์ที่มีชื่อว่า "ความรัก" จากหัวใจ
ดำรงอยู่ท่ามกลางความเป็นไป . .. ระหว่าง "เรา" ~*
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
